VIJFTIG JAAR JEUGDBOND

In dit jubileumnummer willen we als Vrouwenbond graag onze Jeugdbond van harte feliciteren met het vijftigjarig bestaan!

Hoewel we zelf als bond (opgericht in 1947) jonger zijn, voelen we ons als vrouwen toch de ouderen tegenover de jeugd. Vroeger was dat anders. Toen leefden we als Landelijk Verband van Jongelingsverenigingen en Landelijk Verband van Meisjesverenigingen dicht bij elkaar en kwamen de leeftijden van onze leden ook zo'n beetje overeen. De sekretaris van de Jongelingen, de heer I-I. Iioogendoorn, die al sinds 1931 ervaring had-in het bondswerk, stond onze sekretaresse, mevr. M. F. Hardon-Kieviet, met raad en daad terzijde. Ook hadden we vele jaren dezelfde voorzitter.

Er kwam verandering toen de Bond van Jongelingsverenigingen in 1963 de gelederen ook openstelde voor meisjes(verenigingen)! In die tijd, toen de eerste zendingsarbeiders door onze gemeenten werden uitgezonden, werden juist veel vrouwenverenigingen opgericht. Die waren hartelijk welkom, bij het Landelijk Verband van Meisjesverenigingen, dat zo ook nieuw leven kreeg, want er gingen verschillende verenigingen over naar de Jeugdbond. Onze bond heet nu: Bond van Vrouwenverenigingen, Meisjesverenigingen en Zendingskransen. Momenteel zijn er van de 130 bij ons aangesloten verenigingen nog maar twee meisjesverenigingen: „Dorcas" te Genemuiden en „Dorcas" te Utrecht. Dit zijn twee al. lang bestaande verenigingen; die te Genemuiden is zelfs even oud als de Jeugdbond ! Ze hebben alle veranderingen overleefd.

Omdat we nu bijna alleen uit vrouwenverenigingen bestaan is de gemiddelde leeftijd van onze verenigingen veel hoger geworden en zijn we in dat opzicht bij de Jeugdbond vandaan gegroeid. Niettemin voelen we ons toch nog steeds nauw aan elkaar verbonden. Dat komt door de Pagina's voor haar in Daniël én doordat de vrouwen van onze verenigingen over het algemeen de moeders zijn van de jongeren op de jeugdvereniging, We zijn erg blij met de drie pagina's die we van het bondsbestuur in elke Daniël mogen vullen en waarderen het zeer, dat we daarvoor niet hoeven te betalen! Zo hebben we elke veertien dagen kontakt met de leden van onze verenigingen. Maar daardoor hebben we ook regelmatig kontakt met de werkers op het bondsbureau in Woerden, waar Daniël gereed wordt gemaakt, 't Is iedere keer weer een hele toer om de kopij voor een nummer op tijd binnen te krijgen. Ik ben zelf altijd nogal laat met insturen, maar ze worden er nooit boos om'...! Vanaf deze plaats wil ik. het bondsbestuur en de heren Mauritz en Leune hartelijk danken vor de fijne samenwerking en de vele medewerking, die we krijgen. Het mag hier ook wel eens gezegd worden dat er op het bondsbureau heel veel werk wordt verzet voor de jeugd van onze gemeenten!

Het werk van de. Jeugdbond is sinds de jaren '60 enorm uitgebreid. Er is nu naast het bondsbestuur een bondscentrum met drie jeugdwerkadviseurs en twee aktieve medewerksters, er wordt veel werk-en studiemateriaal uitgegeven, kader-en bezinningskursussen worden gehouden, zomerkampen georganiseerd; er is het werk van de distrikten, Daniël, de bondsdagen en nu ook nog het jubileumboek. Het vele dat gedaan wordt vindt niet overal evenveel waardering, maar dat neemt het waardevolle er niet van weg. We wensen het bondsbestuur en allen die bij het werk betrokken zijn van harte Gods zegen toe voor de toekomst. Hij geve u allen kracht om door te gaan, juist in onze tijd nu er zoveel op de jeugd afkomt. Laten er maar veel handvollen koren gezaaid' worden!

De moeders van de Vrouwenbond zijn dankbaar voor hetgeen u met elkaar voor onze jeugd doet. De I-Ieere gedenke de Jeugdbond en ook onze Vrouwenbond. Het moge bij de aanvang van een nieuwe periode en bij de aanvang van het nieuwe jaar ons aller bede zijn: „Indien Uw Aangezicht niet medegaan zal, doe ons van hier niet optrekken.”

Z. Crum-Nieuwland

1931 — MEISJESVERENIGING „DORCAS" TE GENEMUIDEN — 1981

Niet alleen onze Jeugdbond herdenkt het 50-jarige bestaan, ook in Genemuiden is het 50 jaar geleden dat de meisjesvereniging werd opgericht.

De toenmalige presidente, mej. D. Schenkel, is enkele-jaren geleden overleden, maar de tweede presidente, mevrouw Beens-Eenkhoorn, is nog zeer aktief in het verenigingsleven. Zij kon ons veel over „vroeger" vertellen. Het was hartverwarmend te horen met hoeveel liefde er gesproken werd over het werk dat toen met de jonge meisjes gedaan-werd.

De meisjesvereniging werd opgericht in aanwezigheid van de hele kerkeraad met hun vrouwen. Ook het. hoofd der school., meester Van. der Meulen (het bekende oud-statenlid) heeft zich verdienstelijk gemaakt. Hij heeft namelijk het reglement opgesteld. Hierin stond o.a.: Wanneer iemand.' op de vereniging wil komen, wordt zij eerst twee weken achtereen aan de vergadering voorgesteld. Zijn er geen bezwaren, dan kan zij lid 1 worden, en: Wie zonder geldige reden verzuimt, krijgt 5 cent boete. Er was een reglement, er was een bestuur, zo kon de m.v. „Dorcas" van start gaan.

Voor de oorlog had men het in veel genemuider gezinnen niet breed. Het werk van de meisjesvereniging was: kleding maken, zodat rond' de. kerstdagen pakjes konden worden uitgedeeld. Die pakjes bevatten dan o.a.: flanellen hemden met mouwen, lange onderbroeken, nachtjakken, slopen, zwartbonte schorten, en de bij de klederdracht horende klapbroeken met bandjes! Dit alles werd door de meisjes met de hand (!!) genaaid. Bestuursleden stonden soms hele middagen stof te knippen. Het geld hiervoor kwam van de kontributie en waarschijnlijk zal de diakonie ook wel eens bijgesprongen zijn. Wanneer de pakjes werden rondgebracht, gebeurde het wel dat er gezegd werd : „Sla mij maar over, er zijn anderen die het harder nodig hebben." Echter, vooral bij de bejaarden was de nood zo groot, dat men soms ontroerd .zei: „Hoe wist je dat ik daar juist zo om verlegen was? Wat zorgt de Heere nog goed voor mij!”

De m.v. is op deze wijze doorgegaan totdat men in de oorlog niet, meer aan textiel kon komen.

De kerkeraad stond volledig achter het werk van de m.v. Dat bleek ook wel hieruit: op elke vergadering kwam één van de ouderlingen (officieel in het zwarte pak) de opening verzorgen. Hij begon met gebed, las een hoofdstuk uit Gods Woord, en hield daar een meditatie over. Dan ging hij naar huis en kwam om 10 uur weer terug voor de sluiting. Dit hebben de ouderlingen bijna 40 jaar volgehouden. Pas de laatste jaren is deze taak door de presidente overgenomen.

Hoewel de m.v. nu, na 50 jaar, geen kleding vcor armen uit de gemeente naait, is er toch eigenlijk niet zoveel veranderd. De arme van toen is de zending van nu! Ook de m.v. staat met een tafel vol spullen bij de verkoping van de vrouwenvereniging, en ze dragen de opbrengst af aan de Zending. Wat zou het groot zijn als dit eenvoudige werk mocht dienen tot uitbreiding van Gods Koninkrijk.

L. v. d. Spek-v. d. Spek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen