KERSTFEEST: ROES OF VIERING?

Wat ga je op het a.s. Kerstfeest doen? Je zult, ongetwijfeld al wel plannen hebben. Overal worden allerlei voorbereidingen getroffen. Dit bekendste van alle christelijke feesten wordt door bijna iedereen gevierd. Zelfs mensen, die de kerk al jaren geleden de rug hebben toegekeerd., moeten soms een traan wegpinken als ze horen zingen over „het Kindje in de Kribbe”.

In deze „opinie" werpen we nu eens niet een blik op allerlei „toestanden" om ons heen. Laten we de schijnwerper maar eens richten op een dichtbij gelegen doel. (N.B. Dan zie én heb je meestal stof genoeg...) We gaan de schijnwerper zó richten, dat deze op zichzelf goede zaken in de lichtbundel vangt. Alle mogelijke uitwassen m.b.t. de Kerstfeestviering zijn in voorgaande jaren al dikwijls aan de orde geweest in ons blad.

Hoe gaan wij het Kerstfeest vieren? Wij, jongeren, die mogen leven bij de Bijbel? In de kerk kunnen we het ook ontstellend druk hebben rondom de Kerstdagen. Dit gevaar bedreigt zowel ambtsdragers als gemeenteleden. Onlangs las ik ergens een stukje over het druk bezette leven van een predikant, met name aan het eind van het jaar: „Vooral rondom de Kerstdagen moet een dominee een ware sprinkhaan zijn, van de ene kerstsamenkomst naar de andere. Een goede kollega uit de Betuwe schreef in zijn kerkbode, dat hij er weer doorgekomen was.”

Ergens anders slaakte een predikant de verzuchting of op deze wijze de prediking, de dienst van het Goddelijke Woord niet in gedrang komt... Een vraag die ons allen bezig mag en moet houden.

Lopen ook wij niet het gevaar dat we ons van de ene kerstviering naar de andere spoeden? Een kerstzangavond van het koor. Een kerstsamenkomst van de jeugdvereniging. De kerstfeestviering van de kinderen van de zondagsschool. Misschien nog naar een kerstkonsert? En als je „meedraait" in het evangelisatiewerk heb je wellicht ook nog een kerst-evangelisatiebijeenkomst. Zo kunnen we nog even doorgaan. Lees de berichtjes in de diverse kerkbodes in deze weken maar eens. En niet te vergeten de steeds langer wordende rij „vergadervaria's" in een ons allen bekend dagblad.

Mag dat alles dan niet? 'k Zou de laatste zijn om dat. te beweren. Maar... laten we oppassen. We lopen zo gauw het gevaar dat het Kerstfeest als in een roes voorbij gaat. Een Kerstfeest zonder werkelijke viering. Anders gezegd': Kerstfeest vieren zonder de Hoofdpersoon van dit feest.

Dan vergaat het ons zoals die mensen in een verhaal dat ik eens las in een kerstnummer van een evangelisatieblad. Er was in een gezin een kind geboren. Op een avond kwam er heel veel kraamvisite. De mensen kwamen binnen, feliciteerden de ouders en gingen even naar de baby kijken. In die kamer stond ook de kapstok. Toen die vol was, werden de jassen en hoeden lukraak neergegooid. Ook de wieg werd eronder bedolven. Ter ere van de geboorte van de jonge spruit werd er tot laat in de avond gefeest. Tenslotte wilde de jonge moeder het kind no-? even „showen". Toen ze het wilde halen, bleek het onder.de jassen te zijn gestikt Een „toepassing" lijkt me overbodig.

In het woordenboek kun je bij het woord „roes" o.m. de volgende betekenis vinden: „bedwelming van het denkvermogen door opwinding van één of andere aard”.

Bij viering, het vieren staat: „in rust doorbrengen of gedenken". Daar zit nogal wat verschil tussen, hè?

Zo kunnen we dus Kerstfeest vieren zonder het Christusfeest werkelijk te vieren. Een Kerstfeest met heel veel drukte, maar zonder wezenlijke inhoud. We kunnen het zó druk hebben met op zichzelf goede en geoorloofde dingen, dat het in z'n geheel ongeoorloofd is.

Zo is het overigens vaak in het leven. Ook in het kerkelijk leven. Dan zijn we geweldig druk met van alles en nog wat. De tijd glipt als het ware zo maar tussen je vingers door. Het kan zijn, dat er nauwelijks nog tijd is voor het lezen van de Bijbel, het gebed, voor de persoonlijke omgang met de Heere. Soms staan we er even — verschrikt! — bij stil. We nemen ons voor het anders te gaan doen. Maar... we zijn het zo weer vergeten. Misschien is juist het eind van een jaar, van dit jaar een goed. moment om onszelf een andere richting uit te dwingen. Een goed einde een goed begin? !

Op het Kerstfeest moet, evenals op iedere zondag, de verkondiging van het Evangelie centraal staan. En wij moeten in staat zijn om in alle rust naar die verkondiging te luisteren. Niet alleen luisteren, maar de boodschap ook tot ons door laten dringen. Vervolgens erover nadenken, erover mediteren.

Is dit mogelijk als er geen tijd is om het gehoorde te laten bezinken en je erop te bezinnen? Laten we eerlijk zijn: om goed te kunnen luisteren én de boodschap op je te laten inwerken i'S rust nodig.

Het zou goed zijn als daar bij het organiseren van allerlei (kerkelijke) aktiviteiten rekening mee werd gehouden. In het bijzonder aan het eind van het jaar. Dat ontslaat ons allen echter niet van de plicht om persoonlijk ook heel zorgvuldig ons „kerstprogramma" op te stellen. Reserveren we tijd om met de kerstboodschap bezig te kunnen zijn?

Het Kerstevangelie is het zo waard om verkondigd, beluisterd, gelezen en — last but not least!! — overdacht te worden. Juist op het Kerstfeest worden we bepaald' bij de nameloos diepe ellende van de mensheid. We horen dat God het zeer ernstig neemt met de zonde. Zo ernstig dat Hij het Liefste dat Hij had, Zijn eniggeboren Zoon, naar de wereld gezonden heeft, om de toorn van God tegen de zonde te dragen. Waar van ons uit geen weg meer was tot verzoening met God, daar openbaarde Hij Zelf een weg. Zo worden we op het kerstfeest ook bepaald bij Gods welbehagen en bij Zijn oneindige liefde. „Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe.”

Zouden we die boodschap langs ons heen laten gaan? Juist; doordat we het zo verschrikkelijk druk hebben met allerlei kerstaktiviteiten?

Natuurlijk, alleen de Heilige Geest kan ons in ware zin laten delen in de echte kerstvreugde. Maar... de Heere God werkt middellijk! We hebben het als kind al geleerd: door Woord en Geest. Als wij het echter veel te druk hebben om de Heere in ons te laten werken, dan staan we — uiteraard menselijkerwijs gesproken — de Heilige Geest in de weg. Laten we daarom een goede planning, een goede tijdsindeling maken voor het komende Kerstfeest.

Neem, ook wat je godsdienstige „plichten" betreft, niet teveel hooi op je vork. Voordat je het weet is het weer 27 of 28 december... Laat Kerstfeest 1981 niet als in een roes voorbij gaan. Bid de Heere of Hij het door de bediening van het Woord en de werking van de Heilige Geest — voor het eerst of opnieuw — wil maken tot een échte viering.

Van harte een gezegende Kerstfeestviering toegewenst!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen