ALS JE GEEN WERK KUNT VINDEN...

REAKTIES

“......De man keek me aan en zei: „Werkloos dus? " Op zo'n moment voel je je zitten... vragen komen in je op... waarom ik werkloos...? ”

De feiten liegen er niet om. Dagelijks lees je het in de krant. Hoge werkloosheidscijfers. Minder werk voor schoolverlaters. Eind september bedroeg het aantal als werkloos ingeschreven schoolverlaters 77.750. Het totale aantal werklozen onder de 23 jaar was eind september 165.370.....

De redaktie heeft een aantal mensen om een reaktie op dit thema gevraagd. Een jeugdwerkloze, een maatschappelijk werker, een evangelist, een ouderling en een schooldekaan.

EEN ONVRIJWILLIGE WERKLOZE . . .

„Laatst moest ik ergens zijn. Mij werden allemaal vragen gesteld. Naam, adres, woonplaats, enz. De man tegenover mij vroeg maar en noteerde mijn antwoorden. Toen vroeg hij: „Waar werkt u? " Ik aarzelde even en zei: „...eh, ...dk werk niet meer...”

De man keek me aan en zei: „Werkloos dus? ”

Op zo'n moment voel je je zitten. Vragen komen in je op. Waarom ik werkloos? Is het een schande om werkloos te zijn? Waarom ging precies het bedrijf waar ik werkte failliet? Dagelijks zijn er van die dingen die je aan je werkloos-zijn herinneren, prikkelen of steken. Overdag loop je bijvoorbeeld op straat en. kom je een bekende tegen. Direkt wordt er gevraag „Heb je vakantie? ", „Loop je in de ziektewet? ", „Of ben je...? " Iedereen heeft een bepaald beeld van werklozen. De een zegt „Moed houden hoor, je hebt maar één baas nodig". Een ander zegt „Tsjonge, ben je ook al werkloos? Nou, wij zullen wel voor je werken hoor". Je ziet aan het gezicht dat ze zelf liever werkloos zijn. Voor die mensen is het een moeten werken in plaats van mogen.

Weer een ander zegt: „Joh, dat is toch mooi werk, de hele week thuis een beetje bijrommelen, en je hebt het nog beter dan voorheen". Aan de reakties kun je zo zien wat zij zouden doen als ze werkloos waren.

Een poosje geleden haalde ik een heggeschaar bij een kennis van me. Iemand anders die mij met die schaar zag lopen en wist dat ik zonder werk zat, riep naar me „Hé, daar moet je mee werken hoor!" Voel je 'em? Volgens hem willen werklozen niet werken. Al deze dingetjes maken me soms moedeloos, soms opstandig. Vooral als je weer een bedankbrief in de bus hebt gekregen. (Als je die dan nog krijgt, want tegenwoordig geldt geloof ik „geen bericht, slecht bericht”).

Maar ook werkloosheid wordt mij door God opgelegd. Er zijn nog zoveel andere mensen die het veel slechter hebben, maar daar kijk je zo weinig naar. 's Zondags heb je je regel weer; je oude doen, maar óók in de kerk word je aan je v/erkloosheid herinnerd.

— Als de dominee 's morgens dankt dat we weer na een week van arbeid hier te samen mochten komen....

— Als hij 's avonds bidt om de zegen des Heeren voor de week die we weer zijn ingegaan en de hulp vraagt bij het werk wat we mogen verrichten; een ieder op de plaats waar hij gesteld is.....

Mag ik geen werk verrichten? Ben ik niet op een plaats gesteld? Waar is mijn plaats? Echter, alles wordt door God bestuurd, zoals we kunnen lezen in zondag 10: „... dat loof en gras, regen en droogte, vruchtbare en onvruchtbare jaren, spijze en drank, gezondheid en krankheid, rijkdom, en armoede, en alle dingen niet bij geval, maar van Zijn Vaderlijke Hand ons toekomen." Dat geeft je moed om verder te gaan, en dan is de bede in je hart:

Heere, wijs mij toch Uwe wegen, die Gij wilt dat ik zal gaan. Tot dezelve maak genegen, mij, en doe mij die verstaan.

Een werkloze jongere

Dan zijn er de problemen met de ouders die het moeilijk vinden de jongelui de hele dag om zich heen te hebben.. De jongelui die door onzekerheid agressief worden, waarmee de ouders geen raad weten. Denk ook eens aan d.e gang naar het arbeidsbureau, naar het gemeentehuis waar ambtenaren door de grote drukte moeilijk meer die aandacht kunnen geven, die er in het verleden was, hoe ze ook hun best doen.

Velen ook worden niet begrepen door hun mede-gemeenteleden, waardoor het gevaar groot is dat ze zich van de kerk zullen afwenden. De lange werkloosheidsduur wordt meestal door de omgeving als een bevestiging opgevat van het veronderstelde gebrek aan motivatie. Leren leven met het gegeven dat er niet meer voor idereen werk is in de toekomst?

Het is moeilijk om in 't kort op deze vragen een antwoord te geven. In het algemeen is het waar dat we moeten leren met onze vrije tijd1 om te gaan. Het is een studie waard om te onderzoeken op welke wijze dit gerealiseerd zou kunnen worden. Een studie waarbij ook werklozen betrokken moeten worden. Een studie uit eigen kring!

Kun je als werkloze christen staande blijven? Geen mens. kan staande blijven in eigen kracht. Dat is alleen mogelijk in en door de kracht die God geeft. Lees hiervoor maar eens zondag 9, 10 en 12 er op na. Ook wil ik wijzen op een preek van wijlen ds. G. J. van Noort over Psalm 56: „Gij hebt mijn omzwerven geteld; leg mijn tranen in Uw fles, zijn zij niet in Uw register? " Misschien kan .dit, tot troost zijn voor een ongelukkige — gelukkige werkloze.

Wat kunnen wij voor werklozen doen? In de eerste plaats moeten we er aan denken dat we ons nooit negatief mogen uitlaten over werklozen. Bedenk: hij is het vandaag, morgen ik misschien... Verder moeten we meeleven met werklozen, zodat-ze ervaren dat ze niet alleen staan. Zo mogelijk kunnen ze ook ingeschakeld worden bij projekten waar ze als vrijwilligers veel goed werk kunnen doen.

Belangrijk is het dat er ook in de preek regelmatig aandacht geschonken wordt aan de problemen .die er kunnen zijn door werkloosheid. Daarnaast mogen we ook nooit het gebed in het midden van de gemeente vergeten voor degenen die werkloos zijn.

Het is ook belangrijk dat de werkgevers weten als er in de gemeente werklozen zijn. Verder kan een maatschappelijk werker ingeschakeld worden, die de moeilijke weg tracht mee te gaan. Soms weet hij wegen waarlangs hij kan helpen en als het goed is, heeft hij een luisterend oor. Het kan goed zijn in een gemeente een werkgroep samen te stellen, bestaande uit werkloze gemeenteleden om de problematiek te bespreken. Gedeelde smart kan ook hier halve smart zijn.

Het zou een wonder zijn als de problemen van deze bange tijd ons op de knieën bracht voor God. Dat wij dwars door de oordelen heen mogen ervaren dat God van ons afweet! Dan zal ook ervaren worden, dat we niets van deze weg af willen hebben, Hoe moeilijk en pijnlijk het ook is-, we ervaren dan dat er zonder Gods wil geen mus van het dak valt en dat onze haren geteld zijn.

Ik wens al degenen die het moeilijk hebben Gods zegen toe. Je kunt het beter met Gods zegen arm hebben, dan onder Gods toelating rijk zijn.

J. M. A. Diepeveen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen