WIE NIET WERKEN KAN

We worden vandaag de dag veel gekonfronteerd met het probleem van de werkloosheid. We zien het om ons heen en lezen er bijna dagelijks over in de krant. Het aantal werklozen is nog steeds stijgend. Wij mogen dan ook blij zijn als we nog mogen werken.

Er zijn echter ook mensen, die niet (meer) kunnen werken. Ze zijn uitgeschakeld van het arbeidsproces. De problemen die hiermee samengaan, hebben we in een vraaggesprek besproken met de heer J. van Mourik (60) te Dirksland. In het onderstaande kunt u lezen, hoe de heer Van Mourik een en ander heeft moeten verwerken.

Het is woensdagmiddag 14 september, een prachtige herfstdag, als we een bezoek brengen bij de familie Van Mourik. Het echtpaar Van Mourik woont in een gezellig huisje aan de Ring te Dirksland.

Mevrouw Van Mourik nodigt ons vriendelijk uit binnen te komen, waarna ze een kopje koffie inschenkt. We maken nu kermis met haar man, die negen jaar geleden invalide verklaard werd. De heer Van Mourik is graag bereid om enkele vragen te beantwoorden, om zo mee te werken aan een vraaggesprek voor de „Pagina's voor haar" in ons blad „Daniël”.

Mijnheer Van Mourik, wat was uw vroegere werkkring?

Ik heb voorheen in de landbouw gewerkt. Daarna vond ik werk bij de R.D.M. (Rotterdamse Droogdok Mij.). De werkzaamheden daar waren echter erg nadelig voor mijn gezondheid. Door vrijkomende, schadelijke dampen kreeg ik astmatische bronchitis. Om gezondheidsredenen moest ik daarom dit werk op 1 oktober 1972 opgeven.

Hoe heht u dit voor uzelf ervaren?

Vanzelfsprekend valt het niet mee om niet meer te kunnen werken, maar wanneer ik anderen zie, die bedlegerig zijn of zich met een rolstoel moeten verplaatsen, mag ik toch nog zien op de voorrechten, die mij nog gelaten zijn.

Is er destijds nog gezocht om passende arbeid voor u te krijgen?

Ja, er werd mij werk aangeboden in de sociale sfeer. Dit werd heeft echter het karakter van prestatiewerk. Het haast-werk dat daaruit ontstaat beïnvloedde mijn gezondheid nadelig. Ik werd dan ook voor dit werk afgekeurd.

Hoe brengt u nu uw tijd door?

Toen ik ook dit werk niet langer vol kon houden en ik dus voor alle werk was afgekeurd, brak voor mij een heel nieuwe periode aan. Gelukkig kan ik mijn tijd wel verantwoord doorbrengen; ik wandel graag en veel, al moet ik onderweg dan wel rusten. Ook lees ik graag en doe veel aan het oplossen van kruiswoordpuzzels.

Nu maakt u ook veel werkstukken voor onze zendingskrans, hoe bent u daar toe gekomen?

Tijdens een bezoek bij een neef van mij kwam: ter sprake, dat hij een kussen geknoopt had. De vraag of dit soms voor mij wat zou kunnen zijn, hield mij bezig. Ik ben toen aan het knopen van Smyrna-kussens e.d. begonnen, maar uiteraard konden wij niet alle gemaakte kussens zelf gebruiken. In die tijd kreeg ik bezoek van de kontaktpersoon voor Gehandicaptenzorg. Zij vroeg mij, of ik er soms voor voelde iets voor de

zendingskrans te gaan. maken, dat dan op de verkoping verkocht zou kunnen worden. Dit idee kwam heel goed bij mij over. Zo heb ik inmiddels al heel wat kussens en lopers gemaakt, die via de zendingskrans verkocht werden.

Waar werkt u op dit moment aan?

Momenteel ben ik bezig aan het knopen van een halkleed. Op de laatstgehouden verkoping was dit kleed (hoewel het nog niet helemaal klaar is) al te zien. Dit kleed komt mede door de hulp van mijn vrouw tot stand.

We gaan nu afscheid nemen van de familie Van Mourik en danken hen beiden voor de medewerking, die zij verleenden bij dit vraaggesprek. Het heeft misschien voor sommigen, die niet meer kunnen werken, de mogelijkheid geopend, en aangewezen om toch met iets nuttigs en aangenaams bezig te zijn.

Wij hopen, dat zij beiden nog lang gespaard mogen blijven en nog verdere lust en werk te blijven doen.

W.A.Both-van ’t Geloof

Het Richtsnoer

Uw sekretaresse is als afgevaardigde van uw Bond naar de ledenvergadering van „Het Richtsnoer" geweest. Plet thema van. die dag was: „Problematiek rond de verslaving aan drugs.'' Door de heer De Jong, een deskundige in de drugsbestrijding, zijn oorzaken van verslaving opgenoemd.En het is ontstellend dat de meeste daarvan wortelen in het gezin, in de opvoeding.

Woorden die we daar hoorden waren o.a.: niet op de juiste wijze vóór geleefd; tekort aan veiligheid en geborgenheid in het gezin; verwenning; verwaarlozing; de wil is niet gevormd; geen geestelijke bagage meegekregen; te materialistisch denken; angst voor het leven.

Over al deze woorden moeten wij als wrouwen en moeders maar eens doordenken en ons daarbij afvragen: moeders maar eens doordenken en medeschuldig: aan de ellende waarin drugsverslaafden (meest jonge mensen ) verkeren? ”

B.W. Hulsman

Uitgaven van ons Lektuuefonds

Bij ons Lektuurfonds zijn nog kaarten verkrijgbaar met een russische tekst erop om naar gevangenen in Rusland te sturen. Een kaart naar Rusland moet in een gesloten envelop met een postzegel van 85 cent worden verstuurd. Het adres van een gevangene moet op de envelop worden nageschreven van het gestencilde adres dat u bij de kaarten krijgt. Het gestencilde adres mag er niet worden opgeplakt, want dan wordt de envelop door de russische autoriteiten geweigerd. Een pakje met acht verschillende kaarten kost ƒ 2, -.

Het referaat en de meditatie van de laatste bondsdag over „Het werk van de Heilige Geest" zijn inmiddels in druk verschenen. Ook de beide voorgedragen gedichten zijn in dit boekje opgenomen. De prijs is ƒ 4, —; bij verzending per post komt er ƒ 1, 65 bij voor porto en envelop.

De kaarten en het boekje over „Het werk van de Heilige Geest" kunnen worden besteld door het verschuldigde bedrag over te maken op giro 376 94 62 t.n.v. Lektuurfonds Vrouwenbond Ger. Gemeenten, Jacob Catslaan 4, 4382 CC Vlissingen. Bij bestelling van grotere aantallen (bv. van verenigingen) kunt u beter even telefonisch kontakt opnemen met mevr. Uijl, tel. (01184) 13952.

Ook zijn nog verkrijgbaar de referaten van vorige bondsdagen, nl. „Staan in wereld en geborgen zijn”, „Onder welk teken? ” en „Het ambt aller verhoogd met ƒ 1, 65 portokosten.

Z. Crum-Nieuwland

OP ZIEKENBEZOEK VIA DE POST

„Wie niet werken kan!" Wat kan daar een felle strijd zijn achter gesloten ziekenkamerdeuren, in eenzaam doorwaakte nachten als we door onze handicap niet meer branden, met haaast onduldbare pijn!”

In het afgelegen Lodebar woonde de gehandicapte Mefiboseth, zoon van Jonathan „kreupel aan beide voeten", daar hij als kind bij zijn vlucht gedragen door zijn voedster gevallen was, Wat zal het smartelijk geweest zijn voor Jonathans zoon om steeds door anderen geholpen te moeten worden, bovendien was hij als Sauls kleinzoon dn voortdurend' levensgevaar, 't Was voor hem en misschien ook voor u de 'steeds terugkerende vraag: „Waarom God die tegenheden in zulk een mate zond, , en wat hem nog te duchten stond.”

„Wie niet werken kan!" Wellicht hebt u een man of vrouw en kinderen van de Heere gekregen, en nu stond „werkloosheid" voor uw huisdeur en is misschien ook binnengekomen, hij kwam. als ongenode gast. Zodat de belofte uit de huwelijkspsalm: „Gij zult uw nooddruft vinden door d' arbeid van uw hand, wat g' U moogt onderwinden, komt naar uw wens tot 'stand", niet vervuld schijnt te worden. Wat kan het dan stormen in ons hart en wat zijn mensenwoorden dan ij del als we gevoel en en ondervinden „Daar is geen hulp voorhanden, voorhanden dan van God., van God die 's werelds landen heeft onder Zijn gebod.”

Ook David kende door allerlei omstandigheden die strijd. Toen hij door smart op smart gedrukt werd en alles tegen scheen te zijn, zond hij tot God zijn bede, en de Heere hoorde al was de uitkomst vaak anders al's: de man naar Gods hart verwachtte. „Wie niet werken kan!" Werkt uws zelfs zaligheid met. vrezen en beven! Heeft u de keerzijde van deze medaille ook gezien? „Want het is God1 die in u werkt beide het willen en het werken, naar Zijn welbehagen." Mocht u door de Heilige Geest dn uw ziekenkamer of bejaardenwoning die genade ontvangen waar Ledeboer van zegt:

De bloedfonteine wast Sion reine;

De Jacobsbron staat, schapen, open,

Komt toegelopen tot deze bron. .

Wie zal zich roeren, 't zijn vaste snoeren,

Mijn raad gestaat, Ik zal het werken

En u versterken hoe het ook gaat.

Met onze ziekenpost gaan we deze keer naar de ziekenhuizen in Rotterdam. In de havenstad ligt de nieuwerkerkse presidente in het Clara-ziekenhuis. De dag na de huishoudelijke vergadering is zij thuis van de trap gevallen, en ligt met een gebroken been in het ziekenhuis. Laten wij deze Zeeuwse met post verrassen. Het adres is: mevrouw G. de Jonge-Henken, Clara-ziekenhuis, kamer 753, Rotterdam.

Nu u niet werken kan op de verenigingsavond mevrouw de Jonge, geve de Heere u met al uw zorgen bij Hem, te mogen schuilen, omdat Hij alles ziet en weet, om van de Heere alleen genezing te verwachten.

Van de poortugaalse vereniging ligt mevrouw C, Louter-Boender (55) in de Dr. den Hoedkliniek, afd. B3, kamer 6, Rotterdam-Daar u lange tijd in het ziekenhuis moet blijven mevrouw Louter, wensen wij u toe dat de Heere uw Heelmeester mag wezen, of zoals de dichter zegt: „De Heere zal op het ziekbed versterken door Zijn kracht.”

De presidente van Oosterland, mevrouw C. van 't Hoff-Lock, Kerkstraat 23, is weer thuis uit het ziekenhuis, maar moest kort na haar thuiskomst haar man naar het stille graf brengen, zodat er bij ziekte ook rouw is. De Heere geve u stilheid om dit te mogen dragen. „Neem. Uw plaag van mij, houd op met slaan, en maak een einde aan mijn leed.”

Onze „zendingsman", de heer Polder is ook dn het ziekenhuis geweest, zodat hij onze huishoudelijke vergadering niet kon. bezoeken. Laten we ook hem met post verrassen, daar hij op de verkopingen altijd een graag geziene gast was. De Heere is in nood. en dood, voor al Zijn volk oneindig groot! De heer D. P. Polder, Hogelaan 10, 3134 VK Vlaardingen.

„Wie niet werken .kan!" Wat kan dat kruis zwaar drukken ook als we alleen door het leven gaan, en we er dn stille uren met niemand over spreken kunnen. Misschien moet u met Jakob zeggen: „Alle dingen zijn tegen mij", want het zondepak drukt evenals bij Christen mijn schouders naar beneden, , , 'k Wou vluchten maar kon nergens heen." Evenals evangelist Christen de weg wees, zegt; ds. Ledeboer in zijn gedichten:

Tot Jezus vluchten met al ons zuchten,

In alle nood, in onze kommer

In Zijne lommer en wonden rood.

’k Zal met u blijven, 't moet alles drijven

Zo Ik het wil, uw hoop ligt zeker

Drinkt uit de beker, getroost en stil.

L. P. Moree-Kranenburg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen