WAAROM ELK JAAR HERVORMING?

31 oktober — Hervormingsdag.

Deze datum en dit feit horen bij elkaar als tweelingen. Jullie hebben dat vroeger zo geleerd en je weet niet beter. Om het feit van de kerkhervorming te herdenken zijn ook wel eens andere data genoemd, maar die zijn nooit ingeburgerd. 31 oktober is en blijft de hervormingsdag.

Is het nu zo nodig om daar toch elk jaar weer bij stil te staan? Het zou misschien beter zijn om die verschillen die er zijn tussen de protestanten en de roomskatholieken niet meer zo breed uit te meten. Laten we meer de aandacht geven op hetgeen ons samenbindt. Er zijn toch vandaag aan de dag wel ernstiger en belangrijker problemen? Zo wordt er geredeneerd door velen. En door ons?

Welke feiten herdenken we ieder jaar?

Allereerst zijn er de christelijke heilsfeiten. Nu, over de betekenis daarvan en het nut behoef ik in dit blad voor jullie niet uit te weiden. Het kerkelijk jaar met Advent, Kerstfeest, Lijdensweken, Goede Vrijdag, Pasen, Hemelvaartsdag en Pinksteren spreekt ons gelukkig nog wel aan.

Dan vieren we nu ook ieder jaar op 5 mei de bevrijding: Bevrijdingsdag. Is dat zo nodig om er ieder jaar weer bij stil te staan, dat ons land bevrijd werd van de duitse tirannie? Ik geloof, dat het inderdaad goed is om er speciaal met je neus op gedrukt te worden wat het zeggen wil te wonen in een vrij land. Vooral nu er opnieuw zoveel oorlogsdreiging is en er zoveel mensen wonen in landen waar geen vrijheid van meningsuiting is. Ja, dan verkeren wij „nog" in een bevoorrechte positie. Hoe lang nog?

Wat vieren we nog meer? Ja, Koninginnedag. Is dat belangrijk? Ik hoop, dat jullie allemaal hier een volmondig „ja" op antwoorden. Nederland is nog één van de weinige koninkrijken die er zijn overgebleven. Over ons land regeert nog het huis van Oranje, Door de eeuwen heen was er de band van het drievoudige snoer: God—^Nederland—Oranje, Laten we hopen, dat dit altijd zo zal mogen blijven. Maar ook nu stel ik weer de vraag: Hoe lang nog?

Tegenwoordig zijn er nog meer van die jaarlijks terugkerende feiten. Ik denk

aan moederdag, vaderdag, dierendag, 5 december: allemaal dagen die door de middenstand vooral in de volle belangstelling gezet worden. Wat worden er sommen geld besteed aan dikwijls nutteloze dingen. Wat mij betreft vallen deze dus niet onder de herdenkingsdagen.

Een heel belangrijke herdenkdingsdag is, denk ik, je eigen verjaardag. Is die dan zo gewichtig? Ja, sta daar ieder jaar maar bij stil en denk er dan aan wat je op die dag moet doen. Terugzien op een jaar vol onverdiende zegeningen en in ware ootmoed belijden, steeds weer opnieuw: ik ben geringer dan al deze weldadigheden. Jarig zijn wil zeggen: dagen tellen en je afvragen: wat zal straks het einde zijn?

De Bijbel roept ons op tal van plaatsen op om te gedenken, te herdenken. Ja, Gods daden moeten steeds weer herdacht. worden. Hoe nodig is het, ook voor jullie, om terug te zien en een pas op de plaats te maken. Daarom ook ieder jaar weer het oog. gericht op de Hervorming.

De hervorming

De Kerkhervorming is iets geweldigs geweest in de wereldgeschiedenis. Zelfs een roomskatholieke geschiedschrijver noemde de Reformatie onbetwistbaar de belangrijkste gebeurtenis in de geschiedenis van het westeuropese denken sinds de komst van het christendom. Als we zien wat de gevolgen van de Reformatie geweest zijn, dan is het inderdaad nodig om er ieder jaar bij stil te staan.

Wij leven nu in een tijd van geweldige veranderingen en uitvindingen. Het onmogelijke wordt dikwijls mogelijk gemaakt. Als we veel dingen op ons laten inwerken staan we met onze oren te klapperen en zeggen we: hoe is het mogelijk? Dr. Praamsma zegt in zijn boek „De Kerk van alle tijden": de Reformatie is geboren en gegroeid, niet gemaakt en georganiseerd.

Jullie hebben vroeger van de kruistochten gehoord, dat men zei: God wil het. Nu, dat was met die kruistochten niet het geval, maar van de Reformatie moet het wel gezegd worden: Dit heeft God gewild.

Wat was de kerk der middeleeuwen, de roomse kerk, een valse kerk geworden. Het bijgeloof had de plaats van het ware geloof ingenomen. De bijbelse leer was verduisterd en de Christus der Schriften werd niet meer geleerd. En dan verwekt de Heere mensen om dit grote werk ter hand te nemen. De roep der Reformatie is eigenlijk niet anders, dan deze: Terug naar het Woord.

Als we lezen wat de hervormers in Gods kracht en naam hebben mogen doen, dan moeten we gewoon zeggen: Dit werk was door Gods Alvermogen.

Wij leven vier en een halve eeuw na dit grote gebeuren, na deze omwenteling en de gevolgen van deze gezegende revolutie mogen we nog iedere dag om ons heen zien. Zouden we dan niet ieder jaar opnieuw de schijnwerpers moeten richten op deze geweldige Godsdaad?

Zoals een Mozes eenmaal het volk Israël verloste uit het diensthuis van Egypte zo hebben Luther en Calvijn de kerk des Heeren uitgeleid uit het diensthuis van Rome. Daarom is het noodzakelijk dat wij ons daarin steeds weer verdiepen. Wij worden wel eens zonen en dochters van de Reformatie genoemd. Zijn wij deze naam echter wel waard? Als je onverschillig de schouders ophaalt en zegt: wat geef ik erom wat er toen gebeurd is, ja dan verdienen we die naam zeker niet.

Ik raad jullie aan om je te verdiepen in de kerkgeschiedenis. Dan zal je lezen van geleerde mannen als Olevianus en Ursinus, van Guido de Brés en Petrus Datheen, van Melanchton en Zwingli, om zo maar enkele namen te noemen. Maar dan zal je ook lezen van eenvoudige mannen en vrouwen, van jongens en meisjes van jullie leeftijd, die alles over hadden, zelfs hun leven, voor de dienst van God.

Een ernstige vraag aan jou: zou jij er het schavot voor opgaan?

De kerkgeschiedenis geeft ons de namen van. vele helden en heldinnen. Wat is een held? Iemand die alles durft, zeg je misschien. Mis. Iemand die alles durft is een waaghals. Maar een held is iemand, die alles durft wat God van hem vraagt. Ben jij er zo een?

Ieder jaar wordt er veel gevierd en herdacht, belangrijke en minder belangrijke zaken. Sommige dingen zouden heus wel wat minder gevierd mogen worden. Maar laten we toch niets afdoen van het herdenken van de Kerkhervorming. Zij gaf de Bijbel weer de juiste plaats in de kerk en de korte inhoud was toen en is ook nu nog: Uit genade alleen.

Dat is belangrijk voor jou en voor mij.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen