VOOR ONS ONVERWACHT. . . .

In overlijdensadvertenties lees je vaak dat de dood onverwacht is binnengekomen in een gezin. Zo'n schokkende gebeurtenis kan allerlei uitwerkingen hebben: doffe berusting, schrijnend verdriet of een explosie van verzet en protest. Vele „waaroms" komen boven, vragen ook over Gods liefde en rechtvaardigheid.

Laten we ons niet te gemakkelijk van deze vragen afmaken, zo van „Het leven gaat weer verder" of „Je moet maar berusten". Daarmee help je niemand. Bonhoeffer heeft in dit verband geschreven: „Als God gaten slaat, moeten wij die niet met mensenhanden dicht willen strijken".

Er is vaak een lange weg nodig om. te aanvaarden wat er gebeurd is. En alleen genade van God, als vrucht van de toepassende werking van de Heilige Geest, doet ons oprecht belijden: „Wat God doet, is goed". Dan pas kun je in tegenspoed geduldig en voor de toekomst kinderlijk afhankelijk zijn.

Meeleven is de beste troost bij lijden en verdriet. Woorden kunnen (en mogen) daarbij tekort schieten. De houding van de vrienden van Job is daarbij ons voorbeeld. Ze zaten zeven dagen bij hem „en niemand sprak tot hem een woord, want ze zagen dat de smart zeer groot was.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen