STUURLOOS

Wij drijven stuurloos op de oceanen en luren angstig naar een streepje land. Wij worden overvallen door orkanen, die gieren uitgelaten door het want.

Niet lang houdt ons wanhopig pogen stand, als niemand daagt op 't smeken van de seinen, die lichten door de lucht naar alle kant.

Uit welke hoek zal 't morgenlicht verschijnen, opdat wij zien hel werpen van de lijnen uil 't reddend schip dat aan de lijzij ligt?

Of moeten wij in 't zwarte diep verdwijnen, op 'i laatste moment, mei redding in het zicht? Zie, hoe de storm ons steunsel snel ontwricht!

De harten bonzen en de benen beven . . . Dan klinkt een slem door 't noodweer en bericht Gij zijl de Weg, de Waarheid en het Leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen