VRAGENBEANTWOORDING

„Het werk van de Heilige Geest", zo luidde de titel van het referaat, dat we in mei j.1. mochten houden op de jaarlijkse bondsdag van onze vrouwenverenigingen in Rotterdam. We beloofden toen, omdat we in de ons toebedeelde tijd lang niet alle vragen konden beantwoorden, dit nog wat verder in „Daniël" te doen. Belofte maakt schuld en die schuld willen we trachten hierbij af te lossen door beantwoording van nog enige vragen, waarbij we wel wat moeten samenvatten. Op alle overige vragen afzonderlijk in te gaan zou ons wat al te breedvoerig doen zijn en te veel ruimte in „Daniël" opeisen.

Allereerst de vraag: „Hoe kan men onderscheiden of er algemene of zaligmakende werkingen van de Heilige Geest in het hart zijn? ”

De door Gods Geest levendgemaakten zullen allen iets kennen van de vraag: Is hetgeen in mijn leven gebeurde werkelijk het overbuigende, hartinnemende, voor Christus plaatsmakende en Gods verheerlijkende werk van de Heilige Geest geweest? Of waren het algemene overtuigingen, die ook in zovelen geweest zijn die verloren zijn gegaan? Ezaus tranen, Faraos „schuldbekentenis" en de betuiging van Judas dat hij verraden had onschuldig bloed, zijn als voorbeelden daarvan te noemen.

Toch is die droefheid; , dlie benauwdheid: onderscheiden van de droefheid naar Godi die één ohberouwelijke bekering tot zaligheid' werkt. Kaïn vluchtte van God af, en alleen in de zaligmakende bearbeiding van Gods Geest zal de zondaar, in alle vrees, verslagenheid en benauwdheid toch naar God toe gaan kruipen en als een vernederde en onwaardige gaan bedelen om ontferming. In het algemene werk wordt de ware verootmoediging en het hartelijk buigen onder God toch gemist. Alleen vrees voor de straf en begeerte die te ontvlieden drijft die overtuigde soms tot ernstige levenswandel en grote ijver, maar in de zaligmakende overtuiging wordt geleerd: , dat God goed en recht is en door de uitgestorte liefde naar God geschreid en geizocht naar een weg om in Zijn gemeenschap hersteld te worden.

Nodig is te vragen: Zend Uw Licht en Uw Waarheid neder." Hoe onderwijzend schrijft Justus Vermeer hierover in zijn Oefeningen, nl. over Joh. 3:8: De wind blaast waarheen hij wil”:

„De wind is vrij, alzo is het ook gelegen met de werking des Geestes. Sommigen wederbaar! de Geest geer schielijk en onverwacht. Gelijk Zacheüs, de stokbewaarder en Lydia's hart werd maar geopend..." „Anderen verandert de Geest op een zeer langzame wijze, die overtuigd worden onder het Woord, en jaar en dag daarmee heengaan, die in het eerst wel enige spoed schenen te maken, maar daar het. dagen zonder getal zo mede blijft zitten... Hier behoort die plaats Jesaja 37 : 3 dat de kinderen zijn. gekomen tot aan de geboorte en daar , is geen kracht om te baren...”

„Sommigen wederbaart de Heilige Geest op een zeer nare wijze. Zo ging het met die drieduizend zielen, Handelingen 2. Zij schreeuwden het uit, alle lust verging hen, zij werden verslagen in hun harten..." „Anderen wederbaart de Heilige Geest op een zeer aangename en liefelijke wijze, als Zacheüs...”

„Sommigen wederbaart de Heilige Geest op een stille en bedaarde wijze, zonder veel droefheid of blijdschap, door een verlichting in de Goddelijke waarheden..." „Bij sommigen", zegt Justus Vermeer, „gaat het onder vele verwisselingen van gestalten, door vallen en opstaan, langs veel strijden en overwinnen. Dezulken kennen wat

van de zegeningen van Gerizim en van de vloeken van Ebal, wanneer dezulken hun sukkeljaren door zijn, dan kunnen zij zingen van de wegen des Heeren, als Ps. 138 : 5 en kunnen anderen zeer nuttig zijn...”

Hij wijst erop dat het soms zeer bezwaarlijk te onderkennen is, waar .het werk des Geestes van Christus op een zaligmakende wijze begint. „Deize dingen zijn onderscheiden van het weten, wanneer men zich blijkbaar aan de Heere Jezus overgeeft, wanneer men met enige bewustheid geloof oefent, dit laatste te weten, daar heeft elk naar te staan, en daarnaar zoekt een oprechte, omdat, die het niet gaarne op het onzekere wagen zal.”

Nog veel meer onderwijs is in deze preek te vinden. Lees toch veel, ook in wat de Heere on's nog in die nagelaten geschriften gegeven heeft.

Verschillende keren kwam ook de vraag naar voren: „Daar is toch verschil hoe de Heilige Geest tot Jezus leidt? " Als voorbeelden worden genoemd Paulus en Levi.

Zeker, we mogen het vrijmachtige, onnaspeurlijke van de werking van de Heilige Geest ook in het plaats maken voor Christus, nimmer te kort doen en als het ware de Heere voorschrijven hoe Hij het doen moet. Maar al te zeer zijn we geneigd om bijv. ook in ons gebed de I-Ieere te zeggen wat en hoe Hij het moet doen. Vraag maar veel: „Heere, bekeer mij gelijk Gij al Uw volk bekeert." Hij wéét wel hoe Hij zondaren moet zaligen en hoe Hij aan Zijn eer moet komen. „De wind blaast waarheen hij wil." Toch, ook van Levi gold het: Jezus zeg hem, riep Hem. Hij is de Herder Die eerst het verlorene zoekt... En hij, alles verlatende, stond op Dat is nodig, net als Rebekka, onvoorwaardelijk alles te verlaten. Dat kan alleen als we werkelijk overtuigd worden van het ongenoegzame buiten Christus en we uit alle valse schuilplaatsen worden uitgedreven en als we op Gods tijd iets van Christus' noodzakelijkheid, heerlijkheid, schoonheid, dierbaarheid en gepastheid mogen zien. Wat is daartoe, en de I-Ieere kan ons ook in korte tijd dat leren, nodig t.e zien dat we bulten Hem gewis verloren zijn. Dat al onze gerechtigheden een wegwerpelijk kleed zijn en alleen Zijn gerechtigheid van de dood redt.

Die leiding is een wijze: en getrouwe leiding des Heeren. Als David bidt: „Neem Uw Heilige Geest niet van mij" betekent dit niet, dat er een afval der heiligen zou kunnen zijn. Maar David vraagt om door de Heilige Geest oo'k de blijken van Gods Vaderlijke liefde en gunst weer te mogen ervaren.

Weer andere vragen betroffen uitdrukkingen die wel eens gehoord worden in de prediking bijv: „Wat moet u met Jezus doen? ", waarvan men zich afvraagt of de Geest daardoor niet bedroefd wordt. „Zonder de kennis van Jezus is er immers geen zaligheid? ”

Gods Woord getuigt duidelijk dat de zaligheid in geen ander is en dat er onder de hemel geen andere Naam is welke de mensen gegeven is. De prediking waarin de zoekende, verlegen zondaar getekend wordt, zal alle menselijke pogingen om door ónze offers vrede te verkrijgen als ongenoegzaam moeten aanwijzen, maar ook met kracht, door de liefde van Chriistus daartoe gedrongen, die enige Borg en Zijn gerechtigheid moeten verkondigen. Met de uitdrukking: „Wat' moet u met Jezus doen" wordt verwezen naar hetgeen Pilatus eens zei. Pilatus, die wèl de onschuld van Christus geloofde, maar zijn eigen leven zo liefhad, en zichzelf wilde handhaven, zodat hij Hem, Die het Leven is, overgaf in de handen van doodslagers. Wij handhaven onszelf ook van nature, mogelijk met onze godsdienst, met onze ijver, en het is nodig dat, ons alles ontvalt en ontnomen wordt en dat een verlegen zondaar leert, dat er bij ons geen weg en middel meer is om de straf te ontgaan en wederom tot genade te komen. Voor verlórenen alleen zal de Behouder des levens waarde kunnen hebben.

Maar hoe erg is het, als deze Zaligmaker ons in Zijn rijkdom, Zijn werk om zondaren zalig te maken, verkondigd wordt en we in onverschilligheid of in eigengerechtigheid weigeren voor Hem te buigen, als we' op zo grote zaligheid geen acht gegeven zullen hebben. O, kust dan nog de Zoon, opdat Hij niet toorne... In de geschiedenis van de samaritaanse vrouw kunnen we zo duidelijk zien hóe Hij Zich aan een verlorene, schuldige, voor wie Hij verborgen was, bekend maakt. Zo mochten er nog; velen door de Heilige Geest tot de kennis van Christus gebracht worden.

(Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen