DE NIEUWTESTAMENTISCHE KERK

In de bovenaangehaalde tekstwoorden schreef Paulus over het komen tot de nieuwtestamentische gemeente des Heeren. I-Iij noemt die gemeente de Gemeente der eerstgeborenen. Van die eerstgeborenen schrijft Petrus (1 Petr. 1 : 3) dat zij naar1 Zijn grote barmhartigheid door God zijn wedergeboren tot een levende hoop door de opstanding

Het ontstaan en voortbestaan van de gemeente det eerstgeborenen

Dat er een christelijke kerk is, is te danken aan de opstanding van Jezus Christus uit de doden. Door Zijn dood betaalde Hij voor de zonden van een menigte van zondaren, ten eeuwigen leven uitverkoren. Door Zijn gehoorzaamheid verwierf Hij het leven voor velen, die van het begin der wereld tot het einde der wereld door Hem worden vergaderd uit het ganse menselijke geslacht. Door Zijn Woord en Geest vergadert, beschermt en onderhoudt Hij de Zijnen door de schenking en instandhouding van het ware geloof waardoor zij aan Hem en elkander verbonden worden en verbon-den blijven.

Het bestaan van de Gemeente der eerstgeborenen heeft dus alles t, e maken met de levende Middelaar want het Nieuwe Testament, Jezus, de Eerstgeborene uit. de doden en Zijn bloed (liet bloed der besprenging) dat betere dingen spreekt dan het bloed van Abel. Hij leeft, voor Zijn gemeente, funktioneert in Zijn gemeente door middel van de ambtsdragers, en Hij past de zaligheid toe die Hij voor velen verwierf. In het spreken van de ambtsdragers van 's Heeren Woord spreekt Hij. Daarom voegt de apostel aan bovengenoemde tekstwoorden de betekenisvolle vermaning toe: „Ziet toe dat ge Dien Die spreekt niet verwerpt".

Die gemeente der eerstgeborenen betekent heel veel, ja alles voor de levende zaligmaker. Hij noemt Zijn gemeente Zijn bruid. Hij is met haar al de dagen tot aan het einde der wereld.

In dit themanummer zal het er over gaan wat die gemeente der eerstgeborenen en het komen tot die gemeente voor ons betekent. Zijn binnen die gemeente, die de Heere een zichtbare openbaringsvorm gaf in het kerkelijk instituut, ook al onze fonteinen (Psalm 87)?

Het komen tot de Gemeente der eerstgeborenen

De meesten van jullie zijn tot de gemeente des Heeren gekomen door geboorte uit ouders die reeds tot de gemeente gekomen waren voor jullie geboorte. Dat is een vaak een onderschat of geheel niet geschat genadegeschenk. Het. meenemen van kleine kinderen naar de kerk bracht velen van jullie al jong in dadelijke aanraking, met de Gemeente des Heeren. Het ontmoetingscentrum tussen de Heere en Zijn volk, de kerk, nam voor velen van jullie al van jongsaf een centrale plaats in jullie leven in. Dankzij de Gemeente des Heeren zijn wij via de prediking, catechese, verenigingsleven etc. in aanraking gekomen met 's Heeren Woord, dat ons wijs kan .maken tot zaligheid.

Dat genadevoorrecht moeten velen missen. In Zijn Woord dat via allerlei soorten van onderwijs tot ons kwam en komt, spreekt de Heere ons aan. Daarmee riep en roept Hij: „Mijn zoon, mijn dochter, geef Mij uw hart." Hij riep en roept ons tot geloof en bekering. Het komen tot de gemeente des Heeren en het horen van Zijn Woord brengt grote verantwoordelijkheid met zich mee. Paulus schreef aan de Hebreën: „Ziet toe,

dat ge Dien, Die spreekt niet verwerpt, want indien deze niet zijn ontvloden die dengene verwierpen, welke (nl. Mozes) op aarde Goddelijke antwoorden gaf, veel meer zullen wij niet ontvlieden zo wij ons van Dien afkeren, Die van de hemelen is (vs. 25).

Door Zijn kracht wekt de levende Zaligmaker geestelijk doden op tot nieuw leven. Hij gebruikt Zijn getuigende gemeente als instrument om, mensen tot levende lidmaten van de gemeente der eerstgeborenen te maken. Dat is te merken uit vruchten der bekering waardig. Een droefheid naar God, die een onberouwelijke bekering werkt, tot zaligheid... een horen van en gehoorzamen aan de Heere der gemeente als vruchten des geloofs zijn kenmerken van het „in Sion geboren zijn" waarvan Psalm 87 spreekt. Het in Sion geboren (wedergeboren) zijn, brengt met zich mee dat al onze fonteinen binnen de gemeente der eerstgeborenen komen te liggen. De bediening van Woord en sakrament zijn ons dan van zo'n betekenis , dat we er niet meer buiten kunnen. Dan wordt het zo waar:

Een dag is in Uw huis mij meer dan duizend daar ik U ontbeer. Als er verachtering in de genade intreedt dan verdwijnen de brandende genegenheen om 's Heeren voorhof in te treen... maar de Heere laat de gemeente der eerstgeborenen niet in de zonde omkomen. Door kastijdende woorden of kastijdende handelingen brengt Hij de Zijnen weer in het rechte spoor zodat opnieuw een hartelijk vragen naar de Heere en Zijn sterkte ontstaat tot Hij ook ons genadig zij.

Heeft het komen tot de nieuwtestamentische kerk, waarvan toch ook ons kerkverband een deel is, reeds die vruchten afgeworpen? Dat niemand een hoereerder of onheilige, gelijk Ezau zij (vs. 16).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen