Onze Milderen leven in twee werelden

Graag wil ook ik proberen iets te schrijven over het moeder-zijn in Izi. Ik kan natuurlijk maar een enkel facet daarvan belichten daar de bijdrage anders te lang wordt.

Het als moeder begeleiden van de kinderen brengt op het zendingsveld extra problemen met zich mee. Doordat je als moeder in Izi in een ongekerstende kuituur leeft, en de kinderen in twee kuituren opgroeien, brengt dat met zich mee dat zich bijna voortdurend konflikten voordoen.

Een baby eens laten huilen om zodoende het kindje al vroeg iets bij te brengen van regel en het kind daardoor te vormen, is in de Izi-kultuur iets ongehoords. Volgens de Izi-moeders moet d.e baby bij elke kik een slokje borstvoeding hebben (als troost en voedsel). De baby mag nooit huilen. Als je de baby wel eens laat huilen dan vinden ze dat wreed. Er is heel wat geduld en wijsheid voor nodig om de moeders in Izi er van te overtuigen dat het niet, goed is voor de baby om het maar in alles toe te geven... dat het juist liefde is die je drijft om de baby zo nu en dan eens een poosje te laten huilen... dat je het ook niet leuk vindt als de baby huilt, maar dat Gods-Woord ons leert dat het voor het kind het beste is als het al vroeg iets bemerkt van discipline. De heidense kuituur is in wezen wreed. Dat blijkt onder andere ook daaruit dat men de kinderen die van de borst af moeten omdat een volgend kind op komst is, volkomen aan de koude, vaak liefdeloze kuituur overgeeft.

Een klein kind eens flink op z'n zitvlakje geven mag helemaal niet, want dan geven cle goden je geen kinderen meer. De eigen wil van het kind wordt dus niet „gesnoeid". Disciplineer ik mijn kinderen wel dan zijn de protesten niet van de lucht Dan moet je jezelf als moeder verdedigen tegen die protesten en de vrouwen tevens onderwijzen uit Gods Woord dat liefhebben inhoudt dat je ook jonge kinderen leert met de wil van vader of moeder rekening te houden.

Oudere kinderen worden vaak onmenselijk en ijskoud afgeranseld. Als je dat niet doet, dan faal je als moeder, dus... maar weer uitleggen dat Gods Woord ons leert dat ook straffen liefdevol moet gebeuren. Dan moet ik de moeders proberen bij te brengen clat niet angstig respekt, maar eerbied voor ouders het doel van discipline moet zijn.

Het lesgeven aan de kinderen en het bezigzijn met de kinderen zijn ook speciale opgaven voor moeders op het zendingsveld. Ofschoon onze kinderen met Izi-kinderen omgaan, brengt toch het spelen met hen problemen met zich mee. Onze oudste is nu 5. Zijn leeftijdgenootjes kunnen niet spelen zoals Eric, omdat hun ouders nooit met hun kinderen lezen of bezig zijn. De kinderen waar hij wat niveau betreft mee kan spelen zijn 4 tot 6 jaar ouder... en daar is hij lichamelijk en psychisch weer niet genoeg ontwikkeld voor. Het opvangen van onze kinderen die met twee kuituren voortdurend in aanraking komen, stelt hoge eisen. Ergens leven ze in twee werelden. Het weer teruggaan naar Izi zal vooral voor onze oudste weer een hele omschakeling zijn. Tijdens ons verlof heeft hij genoten van het naar de kleuterschool gaan. Het samenzijn en het samen-leren met zijn leeftijdsgenootjes zal hij wel erg missen in Izi. Dan moeten Eric en Paula weer bij Mama naar school

De Heere weet wat een moeder op het zendingsveld nodig heeft. Tot hiertoe heeft Hij geholpen en mijn hoop en verwachting, is dat Hij dat ook in de toekomst doen zal.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen