VERTELLINGEN EN ILLUSTRATIES UIT DE BIJBEL VOOR ONZE KINDEREN

— Mijnheer Meeuse, wat was uw dagtaak voor u aan de theologische school ging studeren?

Na mijn. diensttijd ben ik zes jaar bij het lager onderwijs en vijf jaar bij het voortgezet onderwijs werkzaam geweest; sinds 1974 was dit als leraar godsdienstonderwijs en maatschappijleer aan de reformatorische scholengemeenschap „Guido de Brés".

— Studeerde u in die tijd ook, of 'Was daar geen tijd voor?

Naast mijn schoolwerk heb ik aan de Rijksuniversiteit in Utrecht theologie gestudeerd; de colleges kon ik op zaterdag volgen en de tentamens meest in de schoolvakanties afleggen. Ik hoop deze studie binnenkort af te mogen ronden met het doctoraal examen, hoofdvak kerkgeschiedenis.

— Wel een moeilijke vraag, maar was het pastoraat altijd de keuze 'van uw hart?

Voor de keuze van ons hart moeten we beducht zijn en onze begeerte kunnen we niet gelijk stellen met de roeping tot het ambt. Ons hart is arglistig: meer dan enig ding. Had ik van kindsafaan een sterke begeerte om in de dienst des Heeren te mogen werken, ik meende dat, net als mijn vader, bij het onderwijs te mogen doen. Eerst toen de Heere mij overtuigde van Zijn wil aangaande mijn leven en mij riep tot het ambt, heb ik mij bij het curatorium durven melden; toen kon het ook niet meer anders.

— Gevoelde u zich daardoor innerlijk gedrongen om ook anderen tot Jezus te leiden, zoals Petrus zijn broeder Andreas?

Toen ds. Den Boer eens over deze geschiedenis preekte, heeft de Heere mijn hart verklaard' en mocht ik zien, dat het niet slechts eigenliefde, maar liefde gewekt door de openbaring van Zijn liefde was, die de begeerte om anderen te leiden verwekte. Ieder, die Christus' zondaarsliefde kent, zal deze begeerte delen. Nogmaals: ze is niet met de roeping te vereenzelvigen, maar een roeping zonder deze begeerte is onmogelijk!

— Was dat ook de drijfveer om voor onze kinderen te gaan schrijven? Dat is begonnen, toen ik mijn eigen kinderen uit de Bijbel ging vertellen. Ik schreef

enkele verhalen uit en liet ze iemand lezen, die me aanzette er verder mee te gaan. Ik liet ze echter liggen tot ik in een boekhandel een vader hoorde vragen naar een vertrouwde „kinderbijbel" voor kinderen rond zes jaar. De onder ons bekende waren te moeilijk en die wat niveau betreft geschikt waren, waren dat niet wat betreft de inhoud; de vader ging zonder iets de winkel uit. Toen ben ik verder gaan schrijven. Uitgeverij „De Bron" wilde ze uitgeven zoals ik graag wilde: als afzonderlijke boekjes, om het idee van een „andere Bijbel voor de kinderen" te vermijden; stevig gebonden en tegen een billijke prijs om geschikt, te doen zijn voor de uitdelingen met het Kerstfeest.

— Welke boodschap wilt u daarmee doorgeven?

Het klinkt misschien zwaar geladen, maar ik kan niet anders zeggen dan „de volle raad Gods". Wie wel over Gods liefde spreekt en niet over Zijn toorn verdraait, de bijbelse boodschap. Dikwijls wordt bij het vertellen van de bijbelse verhalen gemoraliseerd, in de zin van: het goede wordt beloond, het kwade gestraft, waarbij er voor genade geen plaats is. Gods Woord spreekt van genade voor zondaren, en die boodschap zou ik graag willen doorgeven.

— Is het moeilijk om zich in een kinderziel in te leven bij het vertellen? Ja, dat is niet altijd makkelijk. Daarom vertel ik de verhalen eerst aan mijn kinderen, laat ze hen lezen, of lees ze nog eens voor. Uit hun op-en aanmerkingen konkludeer ik of het „overkomt".

— Hoopt u nog meer schrijvend te vertellen voor onze kinderen, zo ja, over welke geschiedenissen?

Het was de bedoeling jaarlijks vier boekjes uit te geven, door allerlei omstandigheden is dat tot op heden niet gebeurd. Er ligt nu nog één deeltje klaar, over Mozes en de uittocht: „Uit Egypte geleid". Verder ben ik bezig met het schrijven over de woestijnreis en over het leven van de Heere Jezus. Ik hoop zo de hele bijbelse geschiedenis te mogen beschrijven.

— Heeft u in deze tijd nog een boodschap voor moeders, die zo naww betrokken zijn bij het opvoeden van de kinderen die de Heere gaf?

Laten we met onze kinderen zo vroeg mogelijk spreken over de belangrijkste dingen van hun en ons leven door uit de Bijbel te vertellen, maar ook door persoonlijke gesprekken naar aanleiding van allerlei zaken. Ze zijn dankbaar voor die aandacht en de Heere kan het gebruiken. We kunnen onze kinderen niet bekeren, maar wat een schuld laden we op ons, als we de middelen, die de Heere wil gebruiken, niet waarnemen! Het is een goddelijke opdracht, en ook een doopbelofte! Zich hierbij onbekwaam te voelen is eerder ten goede dan ten kwade: dan mogen we samen met onze kinderen luisteren naar wat de Heere zegt!

Mijnheer Meeuse hartèlijk dank voor deze bijdrage aan Daniël. De Heere geve u te ervaren: „Een stukje te schrijven voor de jeugd, dat werk gaf mij de grootste vreugd".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen