NIET GELEERD, MENEER

Met deze drie woorden worden we onmiddellijk herinnerd aan een leerling die zich bij z'n leraar ekskuseert: hij heeft zijn huiswerk niet geleerd.

Op elke school gelden regels, ook ten aanzien van het al of niet kunnen maken of leren van huiswerk.

Het zal wel niemand van jullie vreemd voorkomen als ik schrijf, dat je het vóór de les tegen de betreffende docent moet zeggen.

De meeste leerlingen hebben een briefje bij zich van hun ouders.

Eén van de meest bekende briefjes luidt: „Door omstandigheden heeft Annie het niet kunnen leren".

De docent mag dan raden wat die omstandigheden dan wel zijn of waren.

Meestal vraag ik er wel naar. Het is uiteindelijk de verantwoordelijkheid van de school er voor zorg te dragen, dat de leerlingen het opgedragen huiswerk ook werkelijk doen.

Eerlijk zijn

Laten we dit „alledaagse" onderwerp eens bezien in het licht van het negende gebod. Vooropgesteld zij, dat het overgrote deel van de leerlingen op dit punt doorgaans eerlijk is.

En toch moeten we zeggen: wat is het moeilijk eerlijk t.e blijven als dit in ons nadeel werkt of als we in het nauw komen. Zou er dan wel één zijn die geheel vrijuit gaat?

God ziet het

In mijn gedachten zie ik een leerling 's avonds op z'n kamertje zitten.

Hij heeft geen zin; wat nu te doen? „Ik kan het er morgen op wagen en doen alsóf Ik kan geluk hebben. Als hij het niet merkt heb ik ook niet gelogen".

Zou dat waar zijn? Laten we toch bedenken, dat we voor al ons handelen, openlijk of bedekt, verantwoording schuldig zijn aan God, die het hart aanziet. We kunnen voor de mensen veel verbergen, maar voor God niet.

Je geweten

„Ik kan ook een briefje schrijven, dat ik hooofdpijn had, maar dan met een valse handtekening van vader of moeder".

Is het jullie wel eens opgevallen, dat een mens in het kwade bijzonder vindingrijk is? Met eerlijkheid kun je maar één kant uit, met oneerlijkheid heb je de keus uit vele. Wees eens eerlijk, jongens en meisjes, is het je zo wel eens „gelukt"? Opzettelijk heb ik „gelukt'' tussen aanhalingstekens gezet, want een mens bedriegen wil inderdaad nog wel eens lukken, maar God kunnen we niet bedriegen.

Is er dan niets wat ons waarschuwt? Jazeker, ons geweten. Het bonsde en klopte bij jou ook wel eens in de keel op het moment dat je loog. Luister naar dat geweten! Het meest beducht moet je zijn voor gewenning. Als je een zonde heel vaak herhaalt, dan raak je er zelfs aan gewoon en je geweten spreekt niet meer.

Maarrr... er is een gedenkboek voor Gods aangezicht. Wat wij vergeten zijn, daar komt God op terug. Ga liever eerlijk door het leven met de kans dat het je nadeel opleveren zal, dan oneerlijk te zijn met schijnbaar voordeel.

Mag ik nog één keer terugkomen op het geweten? Ik heb vroeger catechisatie gehad van o.a. wijlen ds. A. Verhagen die toen in Gouda stond. Deze man gebruikte een mooi beeld voor'het geweten. Hij vergeleek het met de bel bij een onbewaakte overweg. De rinkelende bel waarschuwt je wel voor een naderend gevaar, maar diezelfde bel is niet bij machte je tegen te houden. Je moet die bel gehoorzamen. Zo moet je ook naar je geweten luisteren. Je zult er vrede bij hebben. De Heere zal er Zijn zegen op gebieden, want in het houden van Zijn geboden is grote loon.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen