NAAR DE HOORZITTING VAN DE EERSTE KAMER

De leden van de Eerste Kamer worden door de Provinciale Staten gekozen en niet rechtstreeks door de kiezers. Deze Kamer, die meestal alleen op dinsdag vergadert en dan nog niet eens altijd in een openbaar debat, gaat sneller door de voorbereiding van een te behandelen wetsontwerp heen dan de Tweede Kamer. Zij heeft niet het recht wijzigingen erin aan te brengen. Er is ook geen Bijzondere Kommissie ingesteld om de Wet afbreking zwangerschap te bestuderen. Dat wordt gedaan door de Vaste Kommissies voor Volksgezondheid en Milieuhygiëne en voor Justitie. Het, is geen gewoonte, dat de Eerste Kamer een hoorzitting houdt, maar voor de bespreking van een belangrijk wetsontwerp wordt het op verzoek van bepaalde partijen wel gedaan.

Zo kwamen op 27 januari j.1. de Vaste Kommissies voor Volksgezondheid en voor Justitie in hoorzitting bijeen. Dit was niet aangekondigd in de Staatscourant; het bericht werd alleen via het ANP-nieuwsbureau verspreid, zoals bij de Eerste Kamer de gewoonte is.

Comité Vrouwenbonden op Gereformeerde Grondslag

Omdat we als Comité Vrouwenbonden op Ger. Grondslag op 14 januari zouden vergaderen, hebben we van tevoren kontakt opgenomen met de heer K. Meuleman, lid van de Eerste Kamer voor de SGP, over de stand van zaken met betrekking tot de Wet afbreking zwangerschap. Hij vertelde, dat de openbare behandeling waarschijnlijk op 31 maart a.s. zou plaatsvinden en wees ons op de aangekondigde hoorzitting. Hij adviseerde ons daar spreektijd aan te vragen.

We besloten dit niet als Comité te doen, maar ieder als Bond afzonderlijk. Tot onze verrassing kregen we al gauw bericht, dat we alle drie mochten komen. In onderling overleg is toen afgesproken, dat elke Bond een bepaald facet zou benadrukken om op die manier zoveel mogelijk gedachten naar voren te kunnen brengen.

Mevr. A. C. Meijwaard-Fuite, presidente van de Bond van Ned. Hervormde Vrouwenverenigingen op Ger. Grondslag, zou uitgaan van de praktisch-principiële zijde; mevr. A. Westerterp-Bijleveld, tweede presidente van de Bond van Chr. Gereformeerde Vrouwenverenigingen, wilde de bijbelse visie belichten en mej. Hulsman zou vanuit haar ervaringen als maatschappelijk werkster vooral spreken over de gevolgen van abortus, waarbij vanzelfsprekend ook ons uitgangspunt ter sprake kwam. De uitgesproken tekst moest schriftelijk aan de Kommissies worden overgelegd.

Een goede middag

Namens onze Bond zijn behalve mej. Hulsman ook mevr. Van Woerden en ik mee geweest naar de hoorzitting. Van tevoren moest worden opgegeven met hoeveel dames we kwamen (het mochten er niet teveel zijn) en de portier van de Eerste Kamer had alles precies op een lijst staan: welke organisaties kwamen, hoe laat zij kwamen en met hoeveel personen. Mevr. Meijwaard moest met mevr. Franken en mevr. Van Bemmel om twee uur voor de Kommissies verschijnen, maar om half twee waren we er allemaal al. We werden hartelijk ontvangen door de heer Meuleman in de fraktiekamer van de SGP. Plet was voor hem, die daar als enige SGP-er op een eenzame post zit, fijn mensen van eigen richting te ontmoeten die middag. Toen mevr. Van Woerden als laatste bij de Eerste Kamer kwam., zei de portier tegen haar: „Ik zal u ook maar naar de kamer van mijnheer Meuleman brengen; de andere dames zijn er al". Hij kon wel zien dat we allemaal bij elkaar hoorden. We waren in totaal met z'n achten. Mijnheer Meuleman, die zelf tot de Kommissies behoorde, liet koffie komen en stelde ons helemaal op ons gemak. We zagen er echt tegenop om op de hoorzitting te verschijnen! Tegen twee uur kwam ds. H. Visser van Katwijk, die namens de Gereformeerde Bond met de Hervormde dames meeging. Om precies twee uur, toen de kommissievergadering werd hervat, werden zij binnengeroepen. Wij wachten met. elkaar in spanning af. Na ruim een kwartier (voor elke organisatie waren twintig minuten beschikbaar) kwamen zij weer terug, opgelucht en verwonderd omdat er zo goed naar mevr. Meijwaard was geluisterd. Mijnheer Meuleman kwam al gauw zeggen, dat haar spreken indruk had gemaakt op de kommissieleden. Daarna mochten we de vergaderzaal van de Eerste Kamer zien, waarbij de voorzitter van de Kamer, dr. Th. L. M. Thurlings, uitleg gaf over de plafondschilderingen.

Het was toen al bijna tijd voor mevr. Westerterp en mevr. Barthel van de Chr. Ger. Vrouwenbond om te gaan. Zij moesten om tien voor drie, wij om tien over drie. Het was mevr. Westerterp bijzonder meegevallen, ondanks het feit. dat zij enkele vragen had moeten beantwoorden. „De Heere is-goed geweest", zei zij.

Toen was het onze beurt De portier bracht ons in de vergaderkamer, waar we ons even erg vreemd voelden. Het was er een heel geroezemoes, want er werd juist thee geschonken. De voorzitter, dr. H. Versloot, moest om stilte hameren. Toen werd het wel rustiger, maar nog lang niet stil. De kamer zat helemaal vol; de Kommissies (24 leden in totaal) waren voltallig aanwezig met zelfs enkele plaatsvervangende leden. Er waren nog net drie stoelen voor ons vrij. We werden aan de Kommissieleden voorgesteld en toen kreeg mej. Hulsman het woord om haar redevoering te houden. Zij sprak rustig en waardig. Eerst bleef het nog rommelig, er werd gelopen en gepraat, maar van lieverlee werd het rustig en begon men aandachtig te luisteren en mee te lezen in het overgelegde stuk. Mej. Hulsman had precies do toegemeten twintig minuten nodig voor haar betoog, maar de voorzitter gaf toch nog aan de Kommissieleden gelegenheid tot vragen stellen. Daar werd geen gebruik van gemaakt en voor ons was toen de hoorzitting voorbij. De anderen zaten nog. op ons te wachten in de kamer van mijnheer Meuleman en met elkaar hebben we erover gesproken, dat het een voorrecht was op deze plaats volgens Gods Woord onze mening te mogen uitdragen. Er was opmerkelijk goed geluisterd door de Kommissies. De Heere had ook kracht gegeven om te kunnen spreken. Het, was heel fijn, dat ds. Visser ons daarna voorging in een hartelijk en innig dankgebed. Wat hebben we ons toen aan elkaar verbonden gevoeld en wat was het goed om daar samen te zijn!

Enkelen van ons moesten daarna weg, maar met mevr. Meijwaard en mevr. Franken ben ik tot ongeveer zes uur gebleven. Namens de Stichting „Schuilplaats" kwamen ds. W. Chr. Hovius en dokter Van den Brink naar de hoorzitting, even later gevolgd door ds. Stoutjesdijk uit Harskamp, die met twee van zijn kerkeraadsleden zijn bezwaren kwam kenbaar maken. We hebben tot slot ook nog twee dames van de Bond van Vrijgemaakte Vrouwenverenigingen ontmoet, die (door ons Comité daarop opmerkzaam gemaakt.) ook spreektijd hadden gekregen. Toen werd het langzamerhand wel tijd om naar huis te gaan. We kunnen niet anders zeggen dan dat we een goede middag hebben gehad in Den Haag!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen