JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

OOK WIJ HEBBEN EEN VERENIGING

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

OOK WIJ HEBBEN EEN VERENIGING

6 minuten leestijd

Wij kunnen het verenigingsleven in onze gemeenten niet genoeg waarderen. Hoevelen kijken er niet uit naar de avond van de vereniging? Dit geldt niet in het minst voor de gehandicapten onder ons. Wat wordt het op prijs gesteld dat er in de gemeenten aandacht is voor onze gehandicapte medemens.

Ik vind het een voorrecht in een van onze gemeenten een klub te mogen leiden van lichamelijk en verstandelijk gehandicapte jongeren en ouderen, 't Is een vereniging voor alle leeftijden en we komen iedere laatste zaterdagmorgen van de maand bij elkaar. Wat zijn ze gelukkig als ze elkaar weer op de klub ontmoeten. Naar deze morgen kijken we allemaal uit.

Als we „de brief" gekregen hebben, dan is het weer zover. „Ja, het is weer zo ver. Kom je luisteren, zingen en iets maken? ", staat er in de uitnodiging. En ze komen graag, vanuit de verre omtrek.

Gaat u eens mee op bezoek?

Om kwart voor tien komen de eersten al. Dat zijn Simon en Wim, twee trouwe vrienden. Ha, daar is Mirjam, wat ziet ze er weer stralend uit. Dan komt Adriaan binnen. Deze keer is hij met de bus gekomen. Hij vertelt honderduit over alles wat er in de afgelopen weken is gebeurd, thuis, op het dagverblijf, in de kerk Even later stappen Willemieke (altijd lief en rustig), Annemieke (aan de zijde van haar moeder) en Carolien (opgewekt en blij) binnen. Ook Ina is er, en dat laat ze aan iedereen zien! En dan komt Loes. Ze is zo blij, dat ze weer naar de „Amen-amen" mag.

Inmiddels zijn ook Marry, Wil, Kees en de andere Kees gearriveerd. Kees rent meteen op Loes af. Wat hebben die twee elkaar veel te vertellen!

Korte tijd zijn de omhelzingen en omarmingen niet van de lucht. Dan is het tien uur en wij moeten gaan beginnen. Maar we zijn er nog niet allemaal. Dick is er nog niet en dat staat Adriaan niet aan. Waar blijft hij toch?

Na het zingen van het eerste psalmversje gaat de deur open. Ja hoor, daar is Dick. Een zucht van verlichting. Adriaan heeft al snel een plaats gemaakt. Met een flinke schouderklop begroet hij Dick. Ziezo, nu kunnen we pas echt beginnen! We zingen nog een psalm en gaan dan bidden. Bidden tot de Heere. De Heere? Loes weet wel Wie dat is. Ze wijst met haar vinger naar boven. Ja, Loes, de Heere woont in de hemel.

Na ons „A...men" gaan we eerst weer zingen-We willen allemaal wel een psalm opgeven. En zingen dat we kunnen, 't Klinkt zo mooi!

Dan gaan we luisteren, dat weten we allemaal. We wijzen naar onze oren. Luisteren naar een verhaal uit de Bijbel! Carolien laat wel even zien wat de Bijbel is. Ze heeft een psalmboekje in haar hand genomen en zegt 't tegen iedereen: „De Bij...bel". Als we iets weten, dan mogen we het zeggen. Maar soms kunnen we de mond niet houden, sommigen willen wel blijven vertellen. Marry, Joke en Kees weten al zo veel. Anderen zitten stil, luisteren, genieten.

De goede Herder

Heel langzaam en duidelijk wordt er nu verteld over de herder met zijn schapen. De herder zorgt voor zijn schapen. Hij staat voor de deur, er mogen geen boze dieren bij de schapen komen. Loes staat op van haar stoel en loopt naar de deur. Ze gaat er voor staan en steekt haar beide armen omhoog. Zien jullie 't allemaal? Zo doet de herder ook. En als er een schaapje weg is, dan gaat de herder zoeken, net zo lang tot hij het schaap gevonden heeft. De herder is dan blij, hij draagt het schaap terug naar dc schuur. Carolien laat even zien hoe zij zo'n schaap zou dragen, , , 't Is net een babytje, hè? "

Weten jullie wie de herder is? Dat is de Heere. Hij zorgt voor Zijn schapen. Schapen? Dat zijn Zijn kinderen. Hij wil dat wij ook een schaap, een kind van Hem worden,

Een kind van de Heere zijn? Dan hebben we een nieuw hart nodig! De Heere wil ons een nieuw hart geven. O ja, dat weten we wel. Adriaan slaat met zijn hand op zijn borst. Wij moeten vragen om een nieuw hart. „Nee", zegt Joke, „bidden." Juist, bidden of de Heere ons een nieuw hart wil geven. De Heere zegt Zelf: „Je moet het aan Mij vragen."

Daar hebben we ook een versje van geleerd. En dat gaan we samen zingen: Opent uwe mond, Eist van Mij vrijmoedig.

Wat hebben we geluisterd, 't Was moeilijk hoor, vanmorgen.

Voordat we wat gaan drinken, zingen we eerst nog een versje. Zingen voor Dick, die jarig is geweest. Dick wordt nu voor de kring gezet. Hij straalt... „Dat 's Heeren zegen op u daal' ", wordt Dick toegewenst. Adriaan doet nu wel zijn uiterste best. Na het zingen wordt de jarige namens ons allen gefeliciteerd. Hij krijgt ook een cadeautje. We zijn zó nieuwsgierig, we kunnen nu niet meer blijven zitten en „helpen" maar even met het uitpakken. O wat een mooie kalender.

Nu gaan we drinken. Loes laat zien hoe droog haar keel wel is. Onze grote „vriend" (de koster) komt alles brengen. Heerlijk zeg, koffie of limonade én een koek van Dick!

Na de pauze

Na het drinken gaan we altijd iets maken. Maar eerst helpt iedereen op zijn of haar manier mee met het opruimen van de kopjes, de psalmboekjes, enz.

Deze keer maken we een schaap van echte wol, dat past goed bij de vertelling. Al spoedig zijn er veel schapen in de zaal en allemaal roepen ze „bè, bè...". 't. Is moeilijk hoor, alles netjes op de juiste plaats te plakken. Gelukkig zijn er die ons een beetje helpen. Ondertussen babbelen we over van alles en nog wat. Sommigen willen ook graag eens iemand vastpakken. Ina is al snel klaar. „Hè, hè, wat ben ik moe." Anderen werken stil en rustig door. Enkelen zijn rood van inspanning.

Dan wordt het tijd dat we gaan stoppen. Wat jammer de morgen is toch zo snel voorbij. In de gang staan al mensen die ons komen ophalen.

Natuurlijk zingen en bidden we eerst nog. De psalm: „Uw macht is groot, Uw trouw zal nooit vergaan", vinden we prachtig. Na het bidden geven we elkaar allemaal een hand.

„Tot de volgende keer, zullen we hopen." „Eerst wachten op de brief", wordt er nog gezegd. En daar gaan ze, met de bus of met de auto: Adriaan, Dick, Loes, Joke, Kees, Carolien, Annemieke, Willemieke, Simon, Wim, Wil, Kees, Ina, Mirjam en Marry. Ziet u de gezichten? Wat zijn ze blij met hun klubmorgen! Overslaan? Als het enigszins kan nooit!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 januari 1981

Daniel | 28 Pagina's

OOK WIJ HEBBEN EEN VERENIGING

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 januari 1981

Daniel | 28 Pagina's