De enige Weg in een woelende wereld
Wij drijven stuurloos op de oceanen en turen angstig naar een streepje land. Wij worden - aangevallen door orkanen, die gieren uitgelaten door het want. Niet lang houdt ons wanhopig pogen stand, als niemand daagt op 't smeken van de seinen, die lichten door de lucht naar alle kant. Uit luelke hoek zal 't morgenlicht verschijnen, opdat wij zien het werpen van de lijnen uit 't reddend schip dat aan de lijzij ligt? Of moeten wij in 't zwarte diep verdwijnen, op 't laatst moment, met redding in het zicht? Zie, hoe de storm ons steunsel snel ontwricht! De harten bonzen en de benen beven .... Dan klinkt een stem door 't noodweer en bericht: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 9 januari 1981
Daniel | 28 Pagina's