EENZAAMHEID

Eenzaamheid wordt volksziekte nummer één genoemd.

De mensen worden ondanks (of moeten we zeggen: dankzij? ) de vele gemakken die we in de loop van de jaren gekregen hebben door de wetenschap en de techniek, steeds eenzamer. De trieste gevolgen daarvan kun je bijna dagelijks in de krant lezen. Hoe komt het nu dat zoveel — ook jonge — mensen zich eenzaam en in de steek gelaten voelen?

Dan wordt gezegd dat je aan kontaktarmoede lijdt. Je opvoeding zou veel te strak geweest zijn, enz.

Dat zijn echter geen oorzaken maar symptomen.

Eenzaamheid heeft te maken metscheiding, met de scheiding tussen de mens en God (Gen. 3)

Dat is dé oorzaak.

We zijn afgesneden van God onze Schepper en daarom zijn we eenzaam. Wat kan daar nog aan gedaan worden?

Dat wordt ons duidelijk gemaakt van de kribbe tot het kruis.

Jezus, de Zoon van God, is gekomen om de breuk tussen God en de zondaar te herstellen voor hen die Hem door de Vader gegeven zijn: mensen van het, welbehagen!

Niemand heeft ooit grotere eenzaamheid gekend dan de Heere Jezus. Hij was van God verlaten.

Mag je weten, als vrucht van de Heilige Geest: „Christus was door God verlaten, opdat ik nimmermeer door God verlaten zal worden."?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen