IN GESPREK MET LYDIA VINS

Enkele weken geleden hadden we als Vrouwenbond van de Geref. Gemeenten samen met de Chr. Geref. Vrouwenbond en de Bond van Ned. Herv. Vrouwenverenigingen op Geref. Grondslag een gesprek met Lydia Vins.

Lydia Vins is 74 jaar; zij is de moeder van George Vins, de bekende Baptistenleider uit Rusland, die in april 1979 met nog enkele politieke gevangenen werd uitgewisseld tegen Sovjetspionnen en nu in de Verenigde Staten van Amerika woont.

We hebben het als een gro-ot voorrecht ervaren met deze vrouw te mogen spreken, die op haar hoge leeftijd haar gedachten nog zo duidelijk onder woorden weet te brengen, terwijl zij toch een zwaar leven achter de rug heeft en zelf ook gevangen is geweest. We hoorden over de nood, die er is onder de Christenen in Rusland, maar vooral ook hoe de Heere hen moed en kracht geeft cm staande te mogen blijven in moeilijke en zware omstandigheden.

Het werk van Lydia Vins in Rusland

Lydia Vins-was een van de initiatiefneemsters, die in 1966 de Verwantenraad oprichtte. Deze Raad was nodig, omdat in de zestiger jaren — na een betrekkelijke periode van rust — veel mannen gearresteerd werden, waardoor veel gezinnen zonder inkomen kwamen. De Verwantenraad bestaat uit ongeveer twintig vrouwen, allemaal moeders en vrouwen van mannen, die gevangen genomen zijn of in een werkkamp verblijven, omdat zij hun geloof niet kunnen verloochenen.

Het werk van de Verwantenraad bestaat allereerst uit de zorg voor de gezinnen, waarvan de mannen zijn gearresteerd. Met hun beperkte middelen steunen zij deze, meestal grote, gezinnen, die in uiterst moeilijke omstandigheden verkeren.

De moeders van deze gezinnen hebben het zwaar, maar voor de kinderen is alles nog veel erger. Op school worden zij bespot en geplaagd, omdat hun vader Christen is en in de gevangenis zit. Deze kinderen mogen niet uit de Bijbel onderwezen worden, want dat is in Rusland een verboden boek! Ze hebben dus ook geen kinderbijbel, geen plaatjes met een tekst erop of een boekje met een goede strekking. Zij missen al die dingen die wij zo gewoon vinden. Voor de mannen in de gevangenis is het een grote steun te weten dat er voor hun gezinnen wordt gezorgd.

Naast het steunen van de gezinnen verzamelt de Verwantenraad gegevens over de reden van arrestatie van de gevangenen, over de gevangenis waar ze verblijven en over de methoden die worden toegepast. Het blijkt, dat christengevangenen, die temidden van misdadigers worden opgesloten, duidelijk slechter behandeld worden dan andere gevangenen. De verzamelde gegevens worden verwerkt in verzoekschriften, die aan de regering, zelfs aan de hoogste Sovjetleiders, worden toegestuurd. Ook worden namen van gevangenen aan het Westen doorgegeven.

Vanwege al deze aktiviteiten wil de russische regering deze Verwantenraad het liefst geruisloos laten verdwijnen. Daarom moest Lydia Vins, die presidente was van de Raad, het land verlaten. Als zij niet was gegaan, zou ze gevangen zijn genomen. Hoewel het haar zwaar viel de Verwantenraad los te laten, omdat zij zo nauw bij al het werk was betrokken, is zij toch haar zoon naar Amerika gevolgd. Maar nog altijd ligt haar hart in Rusland en leeft zij mee met degenen, die achtergebleven zijn.

Lydia is dankbaar dat ze nu ziet, dat de Heere haar een andere taak gegeven heeft. Zij mag nu in het Westen vertellen hoe de Christenen in Rusland leven en ons oproepen tot waakzaamheid en gebed, want ook voor ons geldt: „De tijd is voorts kort".

Wat kunnen wij doen?

Op onze vraag, " wat zij in onze plaats zou doen om haar geloofsgenoten te helpen, legde Lydia Vins de nadruk op drie punten: Het gebed, het verzenden van kaarten met teksten en brieven aan gevangenen en hun gezinnen en het indienen van verzoekschriften bij de russische ambassade in Den Haag en de regering in Rusland.

Bidden is het voornaamste wat wij voor de vervolgde Christenen kunnen doen. We moeten groot denken over de kracht van het gebed. Daardoor mogen de Christenen in Rusland staande blijven en moeten wij ons wapenen tegen de steeds groter wordende macht van de satan.

Het sturen van kaarten en brieven is ook erg belangrijk. De gevangenen merken dan dat men hun naam kent en aan hen denkt. Dat verlicht hun lijden. Ze komen door het ontvangen van kaarten niet in gevaar. Integendeel: als gevangenen veel post krijgen, werden zij vaak beter behandeld, omdat de regering van Rusland in het Westen graag een goede indruk wil maken.

Verder is het heel goed verzoekschriften om vrijlating bij de russische regering in te dienen en daarmee door te blijven gaan. Aanhoudend schrijven, aanhouden zoals de vrouw in de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter.

Wie meer wil weten over het leven van de vervolgde Initiatief-Baptisten in Rusland kan bellen naar mevr. Cova (010 - 124583). Zij is bereid een lezing te komen, houden.

Blijken van meeleven

Als blijk van meeleven is op verzoek van Lydia Vins namens de drie Vrouwenbonden in verband met het naderende Kerstfeest een brief aan de Verwantenraad geschreven. We hopen dat deze brief, die zo mogelijk zal worden afgedrukt in hun blad dat in Rusland illegaal wordt verspreid, tot troost en bemoediging mag zijn voor deze vrouwen in hun moeite en verdriet. , , Wij gedenken u in onze gebeden", hebben we hen geschreven.

Kaarten naar Rusland

Daarnaast is er besloten door ons Lektuurfonds ansichtkaarten uit te geven met een bijbeltekst in het russisch erop om naar gevangenen en hun gezinnen te sturen.

Deze kaarten zijn (mét adressen) voor onze verenigingen gratis te verkrijgen. Ze moeten dan echter wel per vereniging worden besteld, bij het Lektuurfonds, Jacob Catslaan 4, 4382 CC Vlissingen, tel. 01184 - 13952, gironr. 376 94 62.

Partikulieren kunnen de kaarten bestellen door overschrijving van ƒ 2, 50 (voor acht stuks) naar bovengenoemd adres.

Elke kaart moet in een gesloten envelop met een postzegel van 80 cent worden verzonden. Het is heel belangrijk de ontvangen adressen nauwkeurig na te schrijven.

We hopen dat velen van deze gelegenheid om iets zichtbaars te doen voor de verdrukte kerk gebruik zullen maken. Dat we daarbij zouden denken aan wat de Heere Jezus zegt in Mattheüs 25 : 40: Voor zoveel gij dat een van mijn minste broeders gedaan hebt, zo hebt gij dat Mij gedaan".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen