IN GESPREK MET EEN ME’er . . .

INTERVIEW MET DE HEER P. VIJFHUIZEN

„Straatstenen vonden ze te klein... daarom gooiden ze maar stoepranden Afgebroken verkeersborden en rondvliegende fietsen. Schreeuwende en krijsende jongelui. Oorverdovend! Een vreselijke sfeer Zelfs de lucht die je inademde was geladen..." Aan het woord is één van de vele M.E.'ers die ons land telt.

Om wat meer van de M.E. te weten, had ik een gesprek met een M.E.'er, de heer P. Vijfhuizen, werkzaam bij de gemeentepolitie in Capelle a.d. IJssel.

Meneer Vijfhuizen, wat betekent eigenlijk „M.E"?

M.E. is de afkorting van Mobiele Eenheid. Eenvoudig gezegd is de M.E. de oproerpolitie. Wanneer de algemene orde ernstig verstoord wordt, komt de M.E. in aktie.

Heeft iedere gemeente een eigen ploeg, of is de M.E. samengesteld uit politiemensen van verschillende gemeenten?

Dat zit zo: iedere gemeente in Nederland heeft z'n eigen M.E.-korps, De rijkspolitie heeft ook een eigen M.E. Verder is Nederland verdeeld in regio's. Zo heb je bijvoorbeeld de regio Zuid-Holland en Zeeland. De gemeentepolitie levert mensen van het eigen M.E.-korps aan de regionale M.E. De regionale M.E. wordt ingezet bij grote onlusten. Grote steden zoals Rotterdam en Den Haag hebben echter genoeg manschappen om een flinke M.E. te vormen, zodat zulke steden niet in de regio zijn opgenomen.

Moet iedere politieman en politievrouw bij de M.E.?

Nee hoor! Wel krijgt iedere aspirant(e) tijdens de A-opleiding tot agent(e) een algemene kursus van vijf weken in Woensdrecht die opleidt tot M.E.'er.

Bij ons in Capelle a.d. IJssel kom je bij de M.E. op vrijwillige basis. Dit is overigens overal zo! In grote steden is het aanbod zelfs zo groot, dat er een selektie wordt toegepast! De meest geschikte kandidaten worden uitgezocht.

Hoe komt het dat er zo'n grote animo is om bij de M.E. ingedeeld te worden? Ja... (nadenkend 1 ) ...ik denk niet dat het direkt om het geld gaat, maar om het werk op zich wat je moet doen als M.E.'er. Het optreden bij rellen geeft een bepaalde sensatie. Niet één situatie is hetzelfde. Juist het afwisselende trekt velen aan.

-Ar En wat was uw keus om bij de M.E. te gaan?

Toen enkele jaren geleden mij werd gevraagd of ik bezwaren had bij de plaatselijke M.E. te worden ingedeeld, had ik die niet. Het lid zijn van een plaatselijke M.E. houdt tevens in dat men „indien er een plaats openvalt" kan worden ingedeeld bij de regionale M.E. Zodoende ben ik nu regionaal ingedeeld.

-Ar In de krant las ik onlangs dat er zoveel jongeren bij de politie werken. „Agenten te jong voor zware taak: een pistool op zak en puistjes in het gezicht". Hoe is dat bij de M.E.?

Eerst iets over die opmerking. Ja, er wordt wel eens smalend over die „puistjes"-en „donsjes"-agenten gesproken. Je zou denken dat iemand van 25 jaar meer overwicht heeft dan iemand van 19 jaar. Het is vaak echter zo 1 , dat niet het gezicht maar het uniform het overwicht bepaalt! Verder maken die jongeren van 20 jaar al heel wat mee op hun leeftijd. Onder een lach en een traan moeten zij werken. Het volwassen worden gaat zo wel sneller. Ze hebben dan misschien uiterlijk wel jeugdpuistjes, maar innerlijk zijn het kerels. Ze gaan de moeilijkheden zeker niet uit de weg. De meeste M.E.'ers zijn tussen de 18 en 35 jaar. Het merendeel daarvan rond de 25 jaar.

-Ar Welke speciale opleiding is er voor een M.E.'er?

Ieder jaar hebben we in het voorjaar een oefening van drie dagen en in het najaar een oefening van vijf dagen. De oefeningen worden gehouden in Schaarsbergen.

-Ar Wat voor oefeningen moet je dan zoal doen?

Het gaat om het krijgen van vaardigheid in het hanteren van wapens, zoals pistoolschieten, karabijnschieten, met traangas werpen en schieten, het omgaan met wapenstok en schild en het gebruik van een gasmasker.

Verder wordt een optreden in het spel gezet. Een ploeg stelt zich op als M.E., terwijl een andere ploeg als „relschoppers" tegenspel levert. De „relschoppers" moeten barricaden opwerpen, de M.E. uitdagen en dwarsbomen op allerlei manieren. De M.E. moet zich tijdens dit „spel" oefenen in het snel verlaten van voertuigen, zich in linie opstellen om de oproerkraaiers tegen te houden en te verdrijven. Uit rijdende voertuigen springen enz.

Dat de partijen elkaar niet „sparen" blijkt wel uit het feit dat gewonden afgevoerd moeten worden. Tijdens de oefeningen en het echte optreden dragen we het zogenaamde gevechtspak. Dit bestaat uit hoge militaire laarzen, een grote „pof'-broek en een blauw saldatenjack. In plaats van een overhemd en stropdas dragen we een T-shirt. Een stropdas is gevaarlijk i.v.m. een eventuele killing.

-Ar Wanneer bent u het laatste betrokken geweest bij een grote rel?

Dat was met de ontruiming van het krakerspand aan de Prins Hendrikkade in Amsterdam.

-Ar Wat gebeurde er zoal voordat u in Amsterdam arriveerde?

Vanuit Vlaardingen vond de koördinatie van onze regio plaats. Daar stelt men vast welke ploegen moeten optreden. Via de telex kwam het bericht binnen op welke dag en welk uur we ons gereed moesten maken. Vanuit de regionale verzamelplaats Ridderkerk vertrokken we naar Rotterdam, waar alle ploegen onder één kommando kwamen. Na het vormen van een kolonne (M.E.-busjes, auto's, paarden en waterwerpers) vertrokken we onder begeleiding van acht motorrijders naar Amsterdam.

Ar Wilt u iets vertellen van uw ervaringen in Amsterdam?

Om vier uur in de middag kwamen we aan bij het Raigebouw. Daar kreeg iedere ploeg een bepaalde taak. Mijn kompagnie werd ingedeeld bij de „veegploeg". We zouden worden ingezet daar, waar de drukte groot werd, en waar nieuwe rellen ontstonden. Bij een parkeergarage moesten we paraat staan., en nieuwe orders afwachten.

Om 4.30 uur kregen, we de order om in te stappen in de M.E.-busjes. Met zo'n 30 busjes reden we met zwaailicht en sirene dwars door Amsterdam. Bij het Damrak stopten we. Hier lag een M.E.-bus op z'n kant... We moesten ons in linie opstellen en naar voren optrekken. De chauffers bleven in de busjes. Van het achterste busje was de deur niet goed afgesloten, zodat het publiek het „veroverde". De hulp van een toegeschoten politieauto was te goed... Deze auto remde te laat, zodat hij boven op het laatste busje klapte...

Tijdens het in linie naar voren trekken leek het een komplete oorlog. Straatstenen vonden ze te klein. Daarom gooide men maar stoepranden Afgebroken verkeersborden en rondvliegende fietsen Schreeuwende en krijsende jongelui Oorverdovend! Een vreselijke sfeer Niet te beschrijven, alleen te voelen Zelfs de lucht die je inademde was geladen

Behalve rondvliegende projektielen trachtte het publiek je door misselijke opmerkingen boos te krijgen. „Word je er voor betaald? " „Vind je het leuk werk? " Toch waren er ook mensen die je vanuit hun mondhoek „sterkte" toewensten. De kunst is tijdens zo'n rel jezelf te blijven, en niet uit agressie te gaan handelen. Ook zijn er kollega's die een goede stemming erin houden. Iemand, uit het publiek, wijzend op de containers die naar boven gingen, vroeg: „Wat zijn ze door aan 't doen? " „Oh", zei m'n kollega, „die mensen zijn aan 't verhuizen"

Wat voor mensen behoorden volgens u tot de oproerkraaiers?

Er waren krakers, „beroeps"demonstranten en verder mensen met een bepaalde politieke overtuiging die van alles aangrijpen om de rechtsorde te verstoren. De meeste relschoppers waren jongelui van rond de 20 jaar. De kern bestond uit ouderen. De jongelui die zich laten pakken door in de gevarenzone te blijven, zijn de meelopers die uit pure sensatie meedoen.

Was er tijdens het optreden iets, wat op u een grote indruk maakte?

Ja. Tijdens zo'n rel zie je waar een mens toe in staat is als hij wordt losgelaten. Alle remmen zijn los. De sfeer die er heerst is werkelijk een. duivelse sfeer.

Vindt u dat een M.E.'er bepaald werk mag weigeren op grond van gewetensbezwaren, bijvoorbeeld tegen het gebruik van kernwapens zijn?

In artikel 28 van de politiewet staat dat de politie tot taak heeft in ondergeschiktheid aan het bevoegd gezag en in overeenstemming met de geldende rechtsregels (wetten) te zorgen voor daadwerkelijke handhaving van de rechtsorde en het verlenen van hulp aan hen die deze behoeven.

Een ordeverstoring is altijd onwettig. Een politieman mag niet toetsen of de ordeverstoring al of niet terecht is. Hij heeft tot taak de ordeverstoring (bv. kraken of tegen kernenergie) op te heffen. Als je de politieman laat bepalen of hij al of niet op grond van gewetensbezwaren kan optreden is dit een uitholling van binnenuit.

Wat zou u doen als u op zondag naar bijvoorbeeld Dodewaard moest? Ik zou gaan. Mijn taak als politieman is niet gebonden aan een bepaalde tijd of dag.

Kan de M.E. nog optreden als de oproeren steeds gewelddadiger worden?

Het optreden van de M.E. kan niet veel verder gaan dan we tot nu toe doen. Als er tijdens oproerakties wapengeweld komt van betogers, moet de M.E. als oproerpolitie afhaken. Dan is volgens mij militair optreden gerechtvaardigd.

Heeft u nog een slotopmerking voor onze lezers?

Ik zou je dringend willen afraden om tijdens een oproer uit nieuwsgierigheid je tussen het publiek te begeven. Je brengt je moedwillig in gevaar.

Ook past het ons niet om ons boven de relschoppers te verheffen. Alle wortels van opstand zijn immers ook in ons hart aanwezig. Het is alleen Gods algemene genade die ons bewaren kan voor het uitleven van een opstand.

Het is bijbelser als een ieder van ons de Heere zou bidden of Hij ook onder deze mensen Zijn genade wil verheerlijken, opdat het rijk van satan mocht worden verstoord en Gods Koninkrijk onder opstandelingen uitgebreid mag worden tot Zijn eer.

Meneer Vijfhuizen, namens alle Daniël-lezers hartelijk dank voor het gesprek. Wij wensen u veel sterkte toe en Gods onmisbare zegen in uw werk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen