HET WERK MAG BEGINNEN
Een terugblik
Je herinnert je de aktie „Help onze jongeren" nog wel. Doel van die aktie was een startkapitaal bijeen te brengen voor een Stichting, die zich zou gaan bezighouden met de hulpverlening aan jongeren in probleemsituaties. Nu, de Stichting is er gekomen. Nadat reeds vanaf januari 1979 een voorlopig bestuur regelmatig in vergadering bijeen was geweest, werd in juli van dat jaar de Stichting officieel opgericht.
ïn dat eerste halfjaar is hard gewerkt om voldoende zicht te krijgen op het werkterrein van de stichting. Het bestuur was met deze werkzaamheden zo ver gevorderd dat ze in de zomer van 1979 advertenties plaatste voor de funktie van ambulant jeugdkonsulent. Mede gezien de hooggespannen verwachtingen die na de aktie leefden, hoopte het bestuur snel tot aanstelling van een jeugdkonsulent over te kunnen gaan. Dat het nog ongeveer een jaar heeft moeten duren voor het zover was is voor ons als bestuur enerzijds een teleurstelling en een worsteling geweest, terwijl het ons er anderzijds bij stil gezet heeft dat wij ook in dit werk zonder Gods zegen niets kunnen doen. Ik hoop dat je hiermee duidelijk is dat de vertraging in de uitvoering van het werk niet te wijten is aan laksheid van het bestuur.
Waar richten we ons op?
Bij de initiatiefnemers voor de aktie, waartoe ik zelf ook behoorde, leefde aanvankelijk de gedachte dat één funktionaris zowel de funktie van ambulant jeugdkonsulent als de funktie van leider van het opvangcentrum zou kunnen vervullen.
Bij een nadere doordenking van de problematiek bleek ons al snel dat dit onmogelijk was. Voor het opvangcentrum zou een aparte staf moeten worden aangesteld. Binnen het totaal van werkzaamheden in het centrum zouden bepaalde taken vervuld kunnen worden door de jeugdkonsulent. Zijn hoofdtaak zal het echter niet worden; dat zal de ambulante hulpverlening zijn,
Ik heb hiermee de twee terreinen, waarop de stichting uitvoerend werkzaam wil zijn, globaal aangegeven. Voor beide deelterreinen is door een aparte kommissie een beleidsplan opgesteld. Door middel van deze doordenking hoopt het bestuur de zo noodzakelijke steun te kunnen geven aan de eerste medewerkers, die als pioniers dit voor onze gemeenten totaal nieuwe werk ter hand zullen nemen. Mede omdat het werk ons vanuit de praktijk onbekend is, zal het op kleine schaal begonnen worden. Er zijn een aantal begrenzingen aangebracht, die naar de mening van het bestuur nodig zijn om te voorkomen dat in de beginfase te ingewikkelde problemen zich zouden voordoen, of dat mensen van meet af aan overbelast zouden worden. Ik wil dit kort voor beide terreinen toelichten.
De ambnïaiite hulpverlening
De jeugdkonsulent staat in principe open voor iedere hulpvraag van jongeren met problemen. Tegelijkertijd moet ik hieraan toevoegen: „Verwacht niet van hem dat hij op ieder terrein een deskundige is".
Als de jeugdkonsulent met een hulpvraag gekonfronteerd wordt, dan hopen we dat hij het gevraagde advies kan geven, of voor een stuk begeleiding kan zorgdragen, of bemiddelend kan optreden. Ande.rzijds is nu al duidelijk dat dit in veel gevallen niet mogelijk zal zijn. Met name problemen die een specialistische aanpak vragen, zoals alkohol-en drugsverslaving en psychiatrische problematiek, zal de jeugdkonsulent niet zelf kunnen behandelen. In die gevallen zal er doorverwezen moeten worden naar meer geëigende instellingen. Bij zo'n verwijzing kan hij echter, indien gewenst, de nodige hulp verschaffen.
Het spreekt voor zich dat de jeugdkonsulent binnen korte tijd beschikbaar moet zijn als zich een hulpvrager meldt. Het is vanwege de omvang van het werk dat het bestuur gemeend heeft het werkterrein voor de jeugdkonsulent te moeten beperken tot de regio binnen de driehoek Amersfoort — Apeldoorn — Kampen. Na een zekere inwerkperiode hoopt het bestuur deze regio te kimnen uitbreiden.
Het opvangcentrum
Het bestuur hoopt D.V, januari 1981 het voormalige kindertehuis „De Berenbos" als opvangcentrum in gebruik te kunnen nemen. Gedurende een experimentele periode
van IV2 jaar z-ullen hier ± 8 jongeren in probleemsituaties gehuisvest kunnen worden. Gezien de vereiste deskundigheid en toerusting zijn ook hier voorshands jongeren met bepaalde problematieken uitgesloten van opname, nl. verslavings en psychiatrische problematiek. In het centrum hopen we jongeren te kunnen opvangen, bij wie de relatie met het gezin ontwricht is, die sterk vereenzaamd zijn e.d. Het experiment zal ons moeten leren of aan een dergelijk centrum binnen de kring van onze gemeenten behoefte bestaat, en welke therapiën wenselijk en mogelijk zijn. Het opvangcentrum zal wel direkt een landelijke funktie krijgen.
Van de verdere aktiviteiten van het stichtingsbestuur noem ik nog de plannen tot het vorinen van een vrijwillig kader. We hopen dat vrijwilligers de taak van de jeugdkonsulent ten aanzien van de begeleiding zullen kunnen verlichten. Tevens kunnen zij een belangrijke funktie vervullen bij het voorkomen van probleemsituaties, of bij het tijdig signaleren daarvan.
Ook wil ik nog melding maken van een onderzoek, dat gestart zal worden, waarbij onderzocht wordt of de Stichting, een erkenning kan krijgen als instelling voor voogdij/gezinsvoogdij.
Tenslotte
Het stichtingsbestuur is van mening dat zij bovengenoemde initiatieven heeft moeten nemen. Een globale probleeminventarisatie toonde de noodzaak hiervan naar onze mening duidelijk aan. We hopen dat dit werk, v/aarvan we als mens alleen maar kunnen verwachten dat het een ploegen op rotsen zal worden, door het geheel van de gemeenten gedragen mag worden. Bovenal gedragen en opgedragen in het gebed, opdat de Heere betone dat Hij het weggedrevene zoekt, ook onder onze jongeren..
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 31 oktober 1980
Daniel | 28 Pagina's