JONGEREN OP DE CATECHISATIE

meisjes en jongens,

Via deze brief wil ik even. met jullie in gesprek komen. Ik hoop dat jullie mee willen lezen. Mogelijk roept hetgeen aan de orde komt bepaalde vragen en andere reakties op. Laat mij er eens iets van horen. Misschien stof voor een tweede brief!

Op de Jeugdvereniging

In deze maand is het winterwerk in de kerk weer ter hand genomen. De appèlavonden in de diverse distrikten zijn alweer achter de rug. De verenigingsbijeenkomsten v/orden in de kerkbo.de aangekondigd en je wordt uitgenodigd om ook eens te komen. Altijd doen! Op de vereniging kun je met elkaar bepaalde gedeelten van de Bijbel, belangrijke onderwerpen uit de kerkgeschiedenis en aktuele vragen bespreken, waarmee jij en ik (die al tot een andere generatie behoor!) te maken krijgen op je school en op je werk en in je persoonlijke leven.

Ik weet best dat het op zo'n avond pas echt fijn is als er een goede inleiding gehouden wordt en er daarna een bespreking in groepen en met de gehele groep plaats vindt, waardoor je wat meer zicht krijgt cp de situatie waarin je leeft en de toestand waarin je verkeert.

De Heilige Geest kan Zijn eigen geschonken Woord toepassen in de harten van zondaren. Hij kan er ons ten volle van overtuigen dat we door de zonde van nature totaal in de greep van de grote tegenstander van God zijn. Iemand, die zo met zijn openstaande schuld en ellende bekend gemaakt wordt, wordt met „koorden van liefde" getrokken naar de Verlosser, de Borg en Zaligmaker, de Heere Jezus. Zoveel betekenis kan het v^rerk op de vereniging hebben. De Heere wil eenvoudige, gebrekkige middelen gebruiken tot ons eeuwig heil.

Op de catecliisatie

Daarnaast heb je in de kerkbode ook gelezen dat de catechisaties weer gaan beginnen. De leeftijdsgroepen en de tijden zijn bekend. Ik ben eigenlijk benieuwd naar je reaktie. De avond valt voor jou slecht. De dag erop heb je veel vakken met huiswerk met vaak een schriftelijke toets erbij. Je hebt goed godsdienstonderwijs op school. Zou je de catechisatie maar niet eens een jaar overslaan? Ik hoop dat het bedenken van „verontschuldigingen", zoals: „Ik heb...; ik heb...", achterwege blijven. Ga dan naar de dominee of ouderling toe die catechisatie geeft aan jouw groep en leg je probleem op tafel. Daar is moed voor nodig, maar het lucht naar beide kanten op, want de catecheet voelt haarscherp aan of je met lange tandden het „catechisatiebrood" eet of dat je probeert er iets goeds van te maken. Het gaat imm.ers op de catechisatie om het onderwijs in de leer van de kerk waarin de Heere je door Zijn voorzienige leiding door je geboorte en doop een plaats gegeven heeft. Als je straks belijd.end lid wordt, moet je de hoofdzaken van de leer gesproken en geleerd hebben. Daarnaast gaat het op de catechisatie om het brengen van de boodschap van God, zoals die tot zaligheid gekend moet worden. Ik hoop dat jullie acht slaan op de boodschap van zonde en genade, van schuld en vergeving. Ik hoop dat je ziet hoe gelukkig die mensen zijn die op grond van het zoenoffer van de Heere Jezus Christus als-enige blijvende troost hebben in hun leven, dat ze in de weg van v^redergeboorte uit de duisternis van de zonde gesteld zijn in het licht van de genade.

Praten met catechisanten

De afgelopen weken heb ik met een aantal catechisanten wat gepraat over de catechisatie aan de hand van een aantal vragen. De hoofdzaken van de antwoorden wil ik aan jullie doorgeven. Ik denk dat je jezelf daarin zult herkennen. Daarnaast zullen we proberen die antwoorden van kommentaar te voorzien.

Wat is volgens jullie catechisatie?

— Onderwijs in de geloofsleer en uit de Bijbel.

— Praten met elkaar over de onderwijzing in de leer van de kerk.

— Het samen bespreken van de Bijbel en het opdoen van kennis.

Welk verschil merk je nu met bijvoorbeeld het gesprek op de jeugdvereniging en de godsdienstlessen op school?

— Bijna niets, alleen catechisatie vind ik persoonlijker.

— Bij ons op de jeugdvereniging gaan de gesprekken erg gedwongen; je hebt het gevoel dat je een vreemde eend in de verenigingsbijt bent, omdat je je wat kritisch opstelt. Bij de godsdienstlessen in de klas kom je in aanraking met leerlingen van verschillende richtingen. Het is erg interessant om te luisteren en met elkaar te praten.

— Godsdienstlessen zijn algemeen, omdat je dan met leerlingen uit verschillende kerkgenootschappen zit.

Juist uit die laatste opmerking wordt duidelijk dat er bij de godsdienstlessen heel wat algemene onderwerpen e.d. aan de orde komen. Als je een fijne klas hebt en een goede verhouding met je leraar, kunnen er goede gesprekken ontstaan waaruit je veel kunt leren.

Als op de jeugdvereniging je mening niet serieus genomen wordt, kan dat veel oorzaken hebben. Waarom ga jij naar de vereniging? En de anderen? Spreekt het onderwerp je aan? Is er een goede inleiding gehouden? Zijn er goede vragen gemaakt? Heb je een slecht humeur of wil je graag opvallen, zodat anderen meteen hun ongenoegen demonstreren? Is de leiding van de vereniging wat slap of kiest die ook tegen jou? Zelfonderzoek is nodig, zodat de verhoudingen goed worden.

Veel van wat er gezegd is, geldt ook voor de catechisatie. I-Iet gaat om de toelichting op de leer van de kerk, toegespitst op jou en mij. Het gaat erom dat je ziet wie de mens (jij en ik) was en is en door genade weer moet worden, wil je zalig kunnen leven en sterven. Het begin van de wijsheid is immers de vreze des Heeren.

Vind je een goede omgang op de catechisatie van wezenlijk belang en waarom?

— Ja, dat vind ik erg belangrijk, want als je geen band met elkaar hebt, is de sfeer niet prettig.

— Ja, ten eerste om over de catechisatie te kunnen praten en ten tweede zijn de lessen en alles er omheen veel prettiger.

— Ja, ontzettend belangrijk, maar ook buiten de catechisatie om. En dat mis ik nog al eens.

— Ja, omdat je je dan minder geneert om een vraag te stellen, dan wanneer de sfeer slecht is of als je elkaar nauwelijks kent.

Vind je de catechisatie onmisbaar op je weg naar de volwassenheid?

— Ik geloof dat het wel nodig is.

— Ja, want in de tijd dat je op decatechisatie gaat, ben je nog niet volwassen en moeten je standpunten nog gevormd worden.

— Onmisbaar ook al in verband met het leren luisteren en waarderen van elkaar.

Ook op weg naar het doen van openbare belijdenis des geloofs?

— Ja, want je kunt geen belijdenis doen van iets waar je niets van af weet.

— Ja, want als je niets van de kerk of het geloof afweet is het erg moeilijk om te kiezen. Anders kies je in het wilde weg. Je moet bewust kunnen kiezen.

Hoe kijk je nu tegen de catechisatie aan na enkele jaren?

— Ik vind het leerzaam.

— Het onderwijs is interessant, maar er is weinig kontakt met de andere catechisanten.

— Dat ligt erg veel aan de groep en de catecheet. Ik heb het de laatste jaren best naar mijn zin gehad; alleen is het jammer dat de groep zo passief is.

Onderwijs in de leer is nodig

Uit de bovenstaande opmerkingen is wel duidelijk geworden dat iedereen voelt dat je ter voorbereiding op de belijdenis des geloofs een aantal jaren gedegen onderwijs moet ontvangen in de leer van de Schrift en belijdenis, naar de opvattingen zoals die in onze gemeenten geleerd worden. Eigenlijk moet ik zeggen dat het nodig is dat we goed toegerust en weerbaar worden (alles vanuit de mens gezien), zodat we kunnen antwoorden op allerlei tegenwerpingen die op ons afgevuurd worden. Op jullie leeftijd zijn de opmerkingen die onder elkaar gemaakt worden duidelijk genoeg!

Op de catechisatie zit je ook niet om het elkaar moeilijk te maken. Tussen vragen en vragen zit een groot verschil. Probeer je vragen zo duidelijk mogelijk te stellen en heb geduld met en begrip voor iemand die niet altijd alles paraat heeft. (Wie heeft dat trouwens wel? ) Let ook eens op de liefde van de catecheet voor jullie in het gesprek, in het gebed en in de behandeling van de leerstof.

Wat zal de toekomst brengen?

ie Met welke vragen zit je nu op jouw leeftijd?

— Privé (duidelijk genoeg).

— Over de toekomst; de mensheid wordt steeds harder. In de kerk voel je je vaak ook moedeloos, omdat je niet begrepen wordt.

— Waarom zijn er zoveel verschillende kerken en hoe komt het dat er zo vaak met weinig liefde over elkaar als kerken gesproken wordt?

Met deze antwoordenreeks wil ik mijn brief besluiten.

Als je jong bent — kijk maar naar het eerste antwoord — dan durf je over de grote mensenproblemen niet zo gemakkelijk te praten. Als je ouder wordt, zoek je gemakkelijker mensen op met wie je je problemen kan bespreken. De omgeving waarin je leeft, lokt uit tot diskussie en standpuntbepaling. Dan wordt er iets van je verwacht. En dan denk ik dat er op de catechisatie' een aanzet gegeven kan worden bij de beantwoording. Meer kan het niet zijn. Als je dan ook de prediking er bij betrekt (denk hierbij vooral aan. de behandeling van de catechismus) èn het onderwijs op de christelijke school van „eigen richting" èn de bespreking cp de jeugdvereniging, dan hebben we de geëigende middelen gebruikt. Dan word je op weg naar de volwassenheid goed begeleid. Laat elkaar niet los. Denk niet klein van God! In Zijn ontfermende liefde en genade komt Hij in Zijn Woord (en dat op velerlei manieren) tot ons en zegt: „Wendt u naar Mij toe, wordt behouden, alle gij einden der aarde! Want Ik ben God en niemand meer... Leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart".

Laten we vanuit die gezindheid met elkaar omgaan cp de catechisatie, maar ook op school, op de vereniging en thuis. Als je samen uit de Bijbel leest, dan hoop ik dat er ook in je hart door d.e Heilige Geest die bede mag zijn: Och schonkt Gij mij de hulp van Uwe Geest, mocht die mij op mijn pad ten leidsman strekken.

Fijn, dat jullie tot nu toe meegelezen hebben. In alles aan Gods trouw en genade bevolen,

met vriendelijke groeten,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen