JIJ EN . . . CATECHISATIE
Het zal ieder duidelijk zijn, hoe belangrijk het catechetisch onderwijs is. Het is dan ook niet zo, dat de kerk dit catechetisch onderwijs mag nalaten, want dan overtreedt zij het gebod van haar Koning. Christus Zelf heeft het vóór Zijn heengaan van de aarde Zijn kerk opgedragen, toen Hij zei: Gaat dan heen, onderwijst al de volken, dezelve dopende in de Naam des Vaders 1 en des Zoons en des Heiligen Geestes, lerende hen onderhouden alles wat Ik u geboden heb" Matth. 28 : 19.
Dit onderwijs moet dus geschieden in naam des Heeren door wettig aangestelde dienaren der gemeente. Het. is ambtelijke arbeid, die allereerst op het terrein ligt van de dienaar des Woords, aangezien hem het profetisch of leerambt is toevertrouwd. Uiteraard kan dit werk ook gedaan worden door een ouderling of een student aan de Theologische School, en vanwege het kleine aantal predikanten wordt het ook vaak door hen gedaan. Doch hoe het ook zij, uit het feit, dat Christus Zelf het met zoveel nadruk Zijn kerk heeft opgedragen, blijkt wel, hoe belangrijk het catechetisch onderwijs is. Dat wij dit eens goed op ons in lieten werken, dan zouden wij er zeker niet minachtend over denken of spreken, zoals helaas gedaan wordt.
Waarover liet gaat
We gaan naar de catechisatie om er iets te leren. Catechisatie is ten slotte onderwijs in de christelijke religie. En dat beslaat een breed terrein.
Bijbelse geschiedenis
En nee, dan gaat het niet zozeer om de geschiedenis zelf, maar vooral om de grote lijnen, om het heil, dat in Christus is, tot zaligheid van zondaren. En wat wordt het Woord van God dan rijk, als wij er oog voor krijgen dat het nu in de hele Bijbel maar gaat om één Naam, namelijk om de Naam van Jezus Christus. Hij toch is de grote inhoud van de Bijbel. Christus Zelf zei: „Onderzoekt de schriften, want die zijn het die van Mij getuigen". En Hem te kennen is het eeuwige leven te hebben. Hij is de kern van het Evangelie, dat God Zelf in het Paradijs heeft geopenbaard, door de heilige patriarchen en profeten heeft laten verkondigen, en door de offeranden en andere ceremoniën der wet heeft laten voorbeelden, en ten laatste door Zijn eniggeboren Zoon vervuld heeft.
Zo vormen de geschiedenissen van het; Oude en Nieuwe Testament één schoon geheel, en spreken ze ons van Hem, Die De weg, De waarheid en Het leven is.
En wanneer Hij nu voor ons noodzakelijk en begeerlijk mag worden, dan beantwoordt het bijbels onderricht aan het doel, waartoe het gegeven wordt. Het gaat er immers niet alleen om, dat wij vertrouwd raken met de waarheid, maar vooral dat die waarheid ons lief mag worden, zodat wij daarin ons vermaak vinden en wij gaan bidden: Maak in Uw Woord mijn gang en treden vast! Het is de bedoeling, dat wij langs de weg van de drie stukken ellende, verlossing en dankbaarheid de enige troost leren kennen, die in leven en sterven zo rijk verkwikken kan.
En zeker, dan geldt van het Catechetisch onderwijs hetzelfde wat ook geldt van de prediking des Woord, namelijk dat het. de Geest is, Die levend maakt. Dat leven kan de catecheet ons niet geven. Maar toch is het Woord een van de genademiddelen waarvan de Heilige Geest zich wil bedienen.
Kerk kgeschied enis
Ook bij de kerkgeschiedenis gaat het om de grote lijnen. Als wij dit in het oog houden, dan worden wij telkens bepaald bij Gods trouw. Immers wat zou er van de kerk geworden zijn, als de Iïeere voor haar niet had gezorgd?
Moet het ons niet verbazen, dat er nog steeds een kerk is en dat terwijl de vorst der duisternis met al zijn trawanten die kerk geducht heeft aangevallen op alle mogelijke wijze door de loop der eeuwen. Uit het bestaan van de kerk tot op de huidige dag blijkt overduidelijk, dat de kerk maar niet het werk is van mensen, maar dat het een werk Gods is. God waakte over Zijn S-ion en Hij zorgde er voor, dat de poorten der hel Zijn gemeente niet konden overweldigen. Hij maakte Zijn Woord waar: „En ziet, Ik ben met ulieden al de dagen tot de voleinding, der wereld".
Na schrikkelijke deformatie zorgde de I-Ieere weer voor een reformatie. Wij denken
vanzelf aan mannen als Calvijn, en Luther, die voor Gods kerk, ook in ons vaderland tot zoveel zegen geweest zijn. Wat moesten de geschriften van deze reformatoren meer door ons worden gelezen om na te gaan, wat hen dreef en bezielde.
Wij denken verder aan de Dordtse Synode, die van 1618 tot 1619 gehouden werd. Van hoe grote betekenis is die vergadering voor ons kerkelijk leven geweest. Daar werd niet alleen het besluit genomen tot vertaling van de Bijbel, maar daar werd ook de leer van Arminius aan de kaak gesteld. Wat de Statenvertaling betreft, deze is van onschatbare waarde gebleken. Wij hebben echt geen behoefte aan een nieuwe vertaling. Als wij de Statenbijbel vergelijken met andere vertalingen in het Nederlands dan springt de Statenbijbel er uit, als een Bijbel, die de grondtekst het zuiverst weergeeft naar de mening van des Heeren Geest. Het is op elke bladzijde te bemerken, dat de vertalers mannen waren, die de Iieere vreesden. Is het niet goed, als ook over deze dingen gesproken wordt op de catechisatie? Nee, wij behoeven ons er echt niet voor te schamen, dat wij die oude Statenbijbel nog gebruiken, ook al staan er dan wat oude woorden en zinswendingen in. Als wij bij ons Bijbellezen een tekst tegen komen, die ons niet direkt duidelijk is, dan moeten wij er maar niet overheen lezen, maar leg er eens een bijbelverklaring naast. Er zijn er genoeg. Denk slechts aan die van Matthew Henry en van Dachsel.
Belijdenisgeschriften
Als het goed is, moet het catechetisch onderricht ons opwekken tot nauwkeuriger onderzoek van de Schrift.
En wat worden ook de vijf artikelen tegen de Remonstranten weinig gelezen. Dat is heel erg jammer! Zij spreken immers op zulk een schriftuurlijke wijze over de verkiezing, de wedergeboorte, de bekering en over des mensen verantwoordelijkheid!
Onze vaderen hebben over deze dingen niet hun eigen gedachten weergegeven, maar zij hebben de Schrift laten spreken. En zouden wij daarnaar niet moeten luisteren? Wij denken ten slotte nog aan het jaar 1834, dat voor onze gemeenten van zo grote betekenis geweest is. Als het goed is, wordt op de catechisatie ook daar aandacht aan gegeven, opdat wij goed zouden inzien, dat de Gereformeerde Gemeenten een wettige voortzetting zijn van de kerk der vaderen, en. een zuivere openbaring zijn van het lichaam van Christus. Dat betekent vanzelf niet, da.t het een kerk is zonder fouten of gebreken, want waar mensen zijn, daar zijn fouten, gebreken en zonden.
Het is echter wel zo, dat wij ons voor ons kerkverband niet behoeven te schamen. Ondanks alle gebreken worden het Woord en de Sacramenten er bediend naar de inzetting van Christus en ook de tucht wordt er nog uitgeoefend over leer en leven.
Het catechetisch onderwijs dient mede om ons kerkelijk besef te versterken en ons liefde bij te brengen voor het kerkverband, waarin wij in het beleid van Gods voorzienigheid werden geboren en gedoopt. Dat is vooral in onze dagen nodig. Er zijn immers verschillende jongeren, die als ze wat gestudeerd hebben, het plotseling in ons kerkverband niet meer kunnen vinden. Dat is jammer. Zij zouden m.et hun gaven ook in onze kring tot zoveel nut kunnen zijn!
Verder is het goed, dat wij iets weten van verschillende sekten en stromingen. Wij krijgen daar toch allemaal vroeg of laat mee te maken en dan moeten wij weten waar het over gaat en gewapend zijn, opdat wij niet door hen meegevoerd worden!
Vragen van deze tijd
Daarbij komt, dat de tijd, waarin wij leven een hele moeilijke is. En dat geldt vooral jonge mensen op wie de vorst der duisternis het nu meer dan ooit gemikt heeft.
Gelukkig komen er steeds meer scholen van onze richting, waarop men de jonge mensen zoekt te waarschuwen voor de gevaren, waaraan zij blootgesteld zijn. Maar niet alle jonge mensen genieten het voorrecht om naar zo'n school te kunnen gaan. En vooral zij hebben het erg moeilijk, als zij voor hun beginsel willen uitkomen. Dan komen zij alleen te staan. En dat niet alleen, zij krijgen ook te maken met allerlei ongeloofstheorieën, die-God en Zijn dienst bespottelijk maken of die in strijd zijn met de waarheid. Dat schept vanzelf ook bij hen allerlei problemen en vragen. En dan is het gevaar helemaal niet denkbeeldig, dat zij er door geinfecteerd worden of er door uit hun evenwicht worden gebracht. Want wat moet men er tegenover stellen? En is het wel zo, zoals thuis en in de kerk geleerd wordt?
Ook met het oog hierop is catechetisch onderwijs zo belangrijk. Immers om dwalingen te kunnen weerleggen, moeten wij goed thuis zijn in de waarheid en tegelijkertijd kunnen wij degene die ons catechiseert om raad vragen. Wij kunnen hem onze pro-
blemen. voorleggen en met hem bespreken. Gevolg zou kunnen zijn, dat wij ons evenwicht hervonden. Er worden, dacht ik, op de catechisatie veel te weinig vragen gesteld. Men schaamt zich vaak voor elkaar.
Doch dat moest men niet doen. De vraag, die bij een bepaalde catechisant leeft en waar hij niet uit kan komen, kan soms ook leven bij andere catechisanten of ze kunnen er in de toekomst mee te maken krijgen. En daarom als zo'n vraag in het algemeen beantwoord wordt, kan dat tot groot nut zijn. Wij moeten vanzelf niet met strikvragen komen. Het moet onze bedoeling niet zijn, om de catecheet van zijn apropos af te brengen. Maar als er vragen zijn, , die ons echt bezig houden en waarop wij geen antwoord weten, dan mag men die gerust stellen.
Wat zegt Helieiibroek?
Uit een en ander moge gebleken zijn, van hoeveel belang goed catechetisch onderwijs is. Daardoor raken wij thuis in de waarheid, leren wij de dwalingen onderkennen en kunnen wij de spotters weerleggen. Doch laten wij vooral niet vergeten dat catechetisch onderwijs ook dienst des Woords is en dat het onze eeuwige zaligheid beoogt! Het verootmoedige ons voor Gods aangezicht. Dat wij samen Hem benodigen zouden om door Hem wijs gemaakt te worden tot zaligheid.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 19 september 1980
Daniel | 28 Pagina's