DE OUDERLING EN DE CATECHISATIE

Nu de septembermaand weer is aangebroken, zullen overal in onze gemeenten de catechisaties weer beginnen.

Door de catechisanten zal op deze opmerking verschillend gereageerd worden. De één zal er blij om zijn, en de ander bevalt de vakantietijd nog wel goed. Dat onze jeugd de catechisaties bezoekt is een goede en noodzakelijke gewoonte. De kennis van de dogmatische leerstukken is onontbeerlijk, vooral in deze tijd, waar er zo weinig onderscheid meer gevonden wordt.

Catechisatieonderwijs kan de I-Ieere gebruiken „om jongeren van onze gemeenten, het zaad der kerk, te bewaren bij het geloof, dat ons van de heiligen is overgeleverd" (Citaat Ds. H. Rijksen).

Wanneer nu onze kinderen naar de catechisatie gaan, zullen de meeste ouders er wel op toezien dat de „vragen" geleerd worden. Zij letten er op dat de kinderen niet onnodig verzuimen. Ze geven ze soms een vermaning mee, dat ze rustig moeten zijn, maar daar blijft het dan bij. Wordt door ons, als ouders, wel genoeg gewaardeerd dat er elke week een predikant of ouderling klaar staat om onze kinderen catechisatieonderwijs te geven?

Een week is zo weer voorbij, en dan staan de dominees en ouderlingen er weer voor. Soms uren achter elkaar, ze hebben amper tijd om tussen de lessen een kopje koffie te drinken.

In vakante gemeenten behoort het catechiseren vaak tot de taak van de ouderlingen. Een taak, die meestal niets met hun beroep te maken heeft. Ze hebben niet geleerd om „voor de klas te staan", om „orde te houden", om „les te geven". En toch worden ze voor dit werk geroepen. Daarom moeten wij, als ouders, onze kinderen er op wijzen, dat ze eerbied moeten hebben voor hun catechiseermeester!

Om enige indruk te krijgen van het werk, de voorbereiding en de ervaringen hebben we aan enkele ouderlingen enige vragen gesteld. Hiervan volgt nu een overzicht en in de antwoorden zijn de verschillende reakties verwerkt.

Hoe groot zijn de groepen waaraan U catechetisch onderwijs geeft en van welke leeftijd?

De grootte van de groepen is voor elke gemeente weer anders. Het varieert van 10 tot 35 personen. Op de leeftijd van 12 jaar gaan bijna overal de kinderen naar de catechisatie. Op plaatsen waar geen zondagsschool is, is er soms een kindercatechisatie voor de 9 - 12-jarigen.

Komen alle daarvoor in aanmerking komende doopleden trouw ter catechisatie?

Hierop horen we verschillende geluiden: De één zegt: Alle catechisanten komen trouw. Maar anderen zeggen: Soms komen ze niet; door slordigheid van de ouders (!) Soms komen ze niet; ondanks aandrang van de ouders. Soms zijn er jongelui die de kerk de rug toekeren.

Welke methode gebndkt U bij Uw onderioijs?

De bekende methode van Ds. A. Hellenbroek blijkt het meest in trek te zijn, Verder wordt gebruikt: „Onze Geloofsleer" door J. Vreugdenhil, of de methode van P. Kuyt. Ook de catechisatielessen uit „Dovencontact" worden er wel bij gebruikt. Natuurlijk krijgt door de ervaring elke ouderling zijn eigen methode. Men probeert veelal een „gespreksvorm" te krijgen. De leerling komt dan ook eens aan 't woord.

Behalve het overhoren van de vragen, besteedt U dan verdere de tijd aan bespreken, of laat U ook wat opschrijven?

Op de meeste catechisaties moeten ze wel wat opschrijven. De lessen worden besproken, en dan worden belangrijke punten gedikteerd. Anderen moeten thuis antwoorden opzoeken en opschrijven en die worden dan later weer besproken. De ouders zullen

wel eens te hulp geroepen worden, als de vragen thuis beantwoord moeten worden, maar dat kan alleen hun kennis ten goede komen. In enkele gevallen krijgen de leerlingen soms een „proefwerk" van een bepaald aantal hoofdstukken.

Wordt het opgegeven werk goed geleerd?

Het leren valt over het algemeen niet tegen, hoewel het natuurlijk altijd beter kan. Een bezwaar is vaak dat de kinderen pas op het laatste nippertje beginnen te leren, en het later ook weer zo gauw vergeten. Er zijn echter ook uitblinkers. Men proeft hieraan het gehalte van het gezin. (!!!)

-Ar Hoeveel tijd besteedt U aan de voorbereiding van de catechisaties?

Al naar gelang de stof van behandeling is, kost de voorbereiding toch minstens twee uur. Men denkt er elke dag aan. Het moet eigenlijk, zoals Paulus zegt: „Daarin gedurig bezig zijnde".

-Ar Is er over het algemeen nog belangstelling voor de waarheid?

De belangstelling is soms verblijdend, soms bedroevend. Bij de jongere catechisanten ligt het wel eens moeilijker dan bij de ouderen. Hierin was het echter vroeger niet beter, toen waren er ook die moésten gaan van hun ouders. Er blijkt over het algemeen veel belangstelling voor de hedendaagse sekten en stromingen. De kinderen komen er mee in aanraking, en wanneer dit op catechisatie besproken wordt, kunnen ze zich pantseren tegen verkeerde invloeden.

-At En hoe is de eerbied?

Ook hierin kan men in de kinderen de gezinnen kennen (!!) Gods Woord legt nog wel beslag, vooral als er wat dieper op ingegaan wordt betreffende bevindelijke zaken.

Wanneer U met de catechisant zou hebben, hoe is dan de mede-Wanneer U moeilijkheden werking van de ouders?

„Over de medewerking heb ik geen klagen", zegt de één. De ander zegt: „Het is me tot grote steun, dat ik weet de volle medewerking van de ouders te krijgen", maar weer een ander zegt: „De ouders zijn soms slapjes en gemakzuchtig".

-Ar Hoe is 't met het aantal belijdeniscatechisanten, en wat behandelt 17 daarmee?

Gelukkig hebben de meeste gemeenten elk jaar wel belijdenis catechisanten. Het aantal hangt af van de grootte van de gemeente. In kleine gemeenten is het soms de gewoonte om om de twee jaar belijdeniscatechisatie te houden. Overal wordt „Kort begrip" behandeld, meestal met behulp van „De korte lessen" van ds. G. H. Kersten, vragen van ds. Hogerland of van ds. Zijderveld. Sommigen vinden dit beslist de fijnste catechisatie.

-Ar Hebt U wel eens konflikten met catechisanten, die op andere scholen met moderne theorieën in aanraking komen?

Vooral in plaatsen waarin de kinderen reeds op de lagere school in aanraking komen met de Nieuwe Vertaling en met de moderne theologie, stellen ze veel vragen (maar dat geeft geen konflikten). De hele moderne opvoeding probeert het ouderlijk gezag te ondermijnen. Er worden gelukkig niet veel „strikvragen" gesteld..

Zo ligt er voor de ouders én voor de kerk de zware taak om de kinderen duidelijk te maken dat het gaat om Schrift en Belijdenis.

We hebben kunnen lezen hoe gemakkelijk het voor ons is, om te zeggen: „Kinderen, ga naar de catechisatie!"

Hebben we wel ooit beseft wat er achter d.e schermen gebeurt? Zouden onze kinderen wel zo veel tijd besteden aan het voorbereiden van hun lessen als hun voorganger? De catechisatie is ook een middel dat de Heere gebruiken kan tot bekering van zondaren. Wat moeten we dankbaar zijn dat de Heere steeds nog mensen geeft, die de jeugd willen onderwijzen in de leer, gegrond op Gods Woord!

Laten we degenen die catechiseren ook gedenken in onze gebeden, want ook zij kunnen niets in eigen kracht, en laten we bidden of het onderwijs dat onze kinderen op de catechisatie ontvangen zou mogen zijn tot hun eeuwig behoud!

Tenslotte laten we nog een opmerking volgen, die één der ouderlingen maakte: „Wat het catechiseren betreft, ik vind het een prachtig werk. I-Iet onderzoek scherpt een mens op, en „oud" mag nog wel eens „nieuw" worden, ook tijdens het geven van de les".

Alle ouderlingen die de vragenlijst beantwoord hebben, wil ik hierbij hartelijk bedanken voor hun medewerking.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen