EEN HAND BREED.....

„'k Ben blij dat de vakanties weer achter de rug zijn".

Deze verzuchting van een moeder uit een groot gezin vraagt wat toelichting.

Bedoelde zij daarmee zichzelf? Alle kinderen thuis betekent immers een extra portie werk voor moeder, Nee, dat was het niet. Hoewel het niet verwonderlijk zou zijn.

Vooral als moeder lichamelijk en/of mentaal niet veel weerstand heeft, vraagt zes weken achtereen het hele groepje thuis veel van haar uithoudingsvermogen.

De moeder die bovenstaande verzuchting slaakte bedoelde echter het volgende: „Blij dat iedereen weer zonder ongelukken thuis gekomen is", Haar kinderen, bijna allen tussen de tien en twintig jaar, waren er nogal eens op uit getrokken. En zij besefte goed genoeg dat er dan van alles kan gebeuren. Ook deze zomer hebben we immers weer meermalen in de krant kunnen lezen: „door een ongeval om het leven gekomen, op de jeugdige leeftijd van ". Juist in. de vakantietijd gebeuren er veel ongelukken. Er is dan extra veel verkeer op de weg.

En toch Is het alleen in de vakantietijd dat we moeten denken aan de mogelijkheid van plotseling te moeten sterven? Het is niet alleen in het verkeer en niet alleen in de vakantie dat het leven van onze kinderen ieder ogenblik in gevaar is. En dat van ons eveneens! Staan we. er wel eens bij stil, dat we dicht bij de dood kunnen zijn? Zijn we wel eens in doodsangst geweest? In echte doodsangst?

Hoe voelde u zich toen? Was u nog wel in staat geregeld te denken? Of was u zo> verward dat u alleen maar dwaze dingen deed om uw leven te redden? Durfde u vooruit te kijken, te denken aan de toekomst? Had u harde gedachten van de Heere of mocht u zeggen: „Uw wil geschiede". Wellicht beloofde u de Heere dat u zich zou bekeren als Hij u in het leven wilde sparen?

Wanneer de Heere ons in doodsnood bracht en toch nog spaarde dan heeft Hij daar een bedoeling mee. Hij wil ons laten zien hoe broos wij zijn, hoe onmachtig om. ons-zelf in het leven te houden, hoe afhankelijk. De Heere wil ons ook laten zien dat we zonder Hem niet sterven kunnen en ook niet leven.

Ook al is het direkte gevaar nu weer geweken, vast staat dat we nu dichter bij ons stervensuur zijn dan toen. En even vast staat dat we ook nu ons zelf niet voor de dood kunnen bewaren. En toch leven we rustig, verder, alsof we veilig zijn en niets ons kan. deren. Er is ook nu maar één stap tussen ons en de dood en ons leven is maar één hand breed. Toen u in doodsangst verkeerde wilde de Heere u dat laten zien. Maar dat niet alleen. Het tonen van uw broosheid en vergankelijkheid was tevens een roepstem: „Bekeert u tot Mij! Ik heb geen lust in uw verderf, maar daarin dat gij u bekeert en leeft!"

Een dergelijke angst te moeten doormaken is heel erg, maar toch was het een halt op weg naar de afgrond. En hebt u er naar geluisterd?

Weet u dat er ook mensen zijn, die dusdanig in de macht, van de satan zijn dat ze niet bang zijn; dat ze onverschillig wachten op de dingen die komen zullen?

Zij zijn door de vader der leugenen wijsgemaakt dat dood „dood" is. En de satan doet zijn best om zo veel mogelijk mensen in zijn macht te houden. We zijn immers in het paradijs hem toegevallen en zodoende in zijn macht. En wanneer we ons niet bekeren dan zal hij ons later (als het te laat is) uitlachen.

Gelukkig is er ook een volk dat mag uitzien naar de dood, omdat dit voor hen de poort naar het leven is, de mogelijkheid om de Heere eeuwig groot te maken en zonder zonde te leven tot Zijn eer!

Behoren wij tot dat volk? Hoewel de dood ook voor hen de laatste vijand is, mag er vaak een vertrouwen zijn dat God hun leven bestiert en ook volmaakt weet wat het uur van hun. dood is.

De vakanties zijn weer achter de rug, maar de laatste reis zullen we allen eens moeten maken. Zijn dan onze reispapieren in orde. Nog is het niet te laat, misschien wel laat. Laten we ons daarom haasten en spoeden omdat de Heere het zo waard is dat wij voor Iiem kiezen; dat we onder een ander vaandel gaan dienen. Zijn juk is zacht en Zijn last is licht!

Weet u, dat het gebed om bekering omdat Hij het waard' is, zeker zal worden verhoord?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen