PROTESTEREN . . . maar wel op het juiste moment

„Jong en mooi" moet in onze maatschappij blijkbaar, althans wat de dames betreft.

Als je shampoo wilt verkopen dan laat je een meisje van achttien met golvend haar door het bos lopen. Als je een auto aan de man wil brengen, dan zwiep je een meisje van twintig op de motorkap, vóór er foto's van het vervoermiddel worden gemaakt.

En dat ondanks het feit dat er veel meer shampoo verkocht wordt aan niet-achttienjarigen en dat de meisjes die pas hun rijbewijs hebben meestal beginnen met een tweedehands eend i.p.v. met een nieuwe slee. Toch kun je zelf bovenstaande voorbeelden met andere aanvullen. De vrouwelijke sekse tussen de zestien en de zesentwintig krijgt in de reklame volop de aandacht. En vast niet alleen in de reklame! De vrouw staat in onze tijd dus eigenlijk wel hoog „genoteerd". Zij zal vast niet vergeten worden. Maar ze moet dan wel jong en mooi zijn.

Reklame-ontwerpers vergeten daarbij echter, dat er veel meer niet-mooie dan mooie vrouwen zijn. Als we tenminste even aannemen dat de smaak van de reklame de juiste is; en daarover kun je zo je twijfels hebben. Maar goed. I-Ioe ondergaan al die niet zo mooie deernen die aandacht voor het mooie vrouwvolk? Voelen die zich genomen of gevleid? Ik heb nog nooit iemand horen protesteren tegen deze vorm van diskriminatie. Waarom mogen er alleen maar meisjes met zeer bepaalde vormen afgebeeld worden? Wordt het merendeel der meisjes daarbij niet overduidelijk gediskwalificeerd? Waarom nooit geen protest tegen dit „achterstellen" van een grote bevolkingsgroep? Omdat men zich toch een beetje gevleid voelt? Hoe zou ik het antwoord op deze vraag kunnen weten? Maar meisjes, zeg nou zelf

Jong

Behalve mooi moet een vrouw ook jong zijn. Het is al moeilijk om zelf iets aan het eerste te doen, maar jong blijven is helemaal onmogelijk.

Ik heb in deze rubriek al eens eerder betoogd, dat „sterren" in deze wereld slechts kort schitteren. Toen Brigitte Bardot 45 werd, kon je lezen: Meedogenloze aftakeling van sex-symbool Brigitte Bardot. Het door ontelbaren aanbeden lichaam is schrikbarend veranderd.

Nou, dat liegt er niet om! En zij was toch niet de eerste de beste, al zullen jullie dat zo niet weten. (Zij was immers een „ster" eer jullie iets van „sterren" afwisten.)

Maar als je geen twintig meer bent in een twee maten te klein truitje, tel je niet meer mee. Dan ben je „schrikbarend" en „afgetakeld", hoe „mooi" je ook was.

Je moet echter wel goed lezen. Het sex-symbool Zij had immers naam gemaakt door haar lijf. takelt af en het lichaam verandert.

Een kommentator van een „neutraal" dagblad betitelde deze lichaamsverafgoding als „een keuring op hals, flanken en gewicht". Het ging hem teveel op de „veemarkt" lijken. En zodra dan de bloem van het lichaam volledig ontloken is, schijnen de eerste blaadjes reeds te gaan verleppen. Dan gaat de aandacht ervoor tanen. Een vrouw die het met haar lijfelijkheid niet meer kan redden, moet op een andere manier aandacht trekken.

VN-wereldkonferentie over de positie van de vrouw

Dan wil een vrouw haar (of zijn) mannetje staan. Als het over zaken gaat moeten ze

— bij de wet gelijkgesteld worden

— gelijk beloond worden

— gelijke kansen hebben bij de sollicitatie naar alle mogelijke banen al was het als vrachtwagenmonteur of cipier.

Dat streven wordt georganiseerd, zelfs wereldwijd, zoals op de genoemde konferentie blijkt. Een konferentie die enkele weken geleden in Kopenhagen gehouden werd en via de media veel aandacht kreeg. Als het eenmaal zo ver is, dat de reklame ons niet meer nodig heeft om ons lichaam, als een vrouw zich op dat terrein niet meer kan laten gelden, moet zij andere middelen zoeken om aandacht te krijgen.

Jammer dat men op die konferentie vergat dat jonge en mooie meisjes juist zoveel aandacht krijgen. Jammer dat men daar niet protesteerde in het belang van minder jonge en minder mooie dames tegen de overwaardering van wat jong en mooi is. En toen deze kónferentiegangsters zelf nog jong en mooi waren? Hadden zij toen geen moeite met de diskriminatie die hen bevoorrechtte boven anderen? Protesteren kan nodig zijn. Ja, maar dan op tijd en aan het juiste adres!

Dezelfde fout

Ik denk dat bij de overmatige aandacht voor „jong en mooi" en bij de akties die gevoerd worden voor de gelijkstelling van de vrouw met de man, dezelfde-fout gemaakt wordt. Men onderkent niet de juiste waarde van de vrouw.

Die waarde ligt niet in de juiste vormen van haar lichaam en de gladheid van haar huid; en evenmin in het evengrote maandsalaris als dat van de man. Die waarde ligt wel in haar vrouw-zijn. Vrouw-zijn naar lichaam, en geest. Dat betekent dus zeker ook een stuk lichamelijke aantrekkelijkheid, maar geen pure lijfelijkheid. Wel lichamelijke aantrekkelijkheid, maar dan in harmonisch samenspel met haar hele vrouw-zijn. En dat vrouw-zijn komt pas goed tot uiting in de liefdesrelatie met de man. Zodra wij het lichamelijke aspekt losmaken van het totale mens-zijn, wordt het inderdaad te veemarktachtig. Dierlijk.

En dat hele vrouw-zijn is niet tijdgebonden, niet beperkt tot de jonge jaren. Een meisje van twintig is in wezen niet aantrekkelijker dan een vrouw van zeventig. Ook niet mooier.

De kraaiepootjes van oma, die een beetje naar buiten trekken als ze lacht, de kleine lichtjes die dan ineens haar ogen zo vrouwelijk maken, het zijn dingen die oma juist zo geweldig maken op haar zeventigste.

Daarom ook is de strijd voor de gelijkstelling van de vrouw met de man een strijd tegen de vrouw zelf. Tegen haar eigen aard. Tegen de scheppingsbedoeling in zelfs. God schiep immers duidelijk twee verschillende mensengeslachten. Laten wij die lichamelijke verschillen verdoezelen. Daar doen jullie jezelf tekort mee, meisjes. Dat is ook zeker niet de bedoeling van onze Schepper.

Toch protesteren

Dan denk ik dat onze meisjes en jongens toch moeten protesteren. Protesteren tegen de aanbidding van het jonge lichaam, door er niet stiekum zelf aan mee te doen.

Door bijvoorbeeld juist die artikelen niet te kopen die voor de „lijfelijkheid" aangeprezen worden. Protesteren door in een groep leeftijdsgenoten maar eens een keer duidelijk te zeggen wat je moeder voor je betekent. Hoe heerlijk het is dat zij je opwacht als je uit school komt.

Je mag gerust opkomen voor een moeder die wel „niet werkt" zoals dat heet, maar wel hele dagen voor je bezig is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen