WAT IS ER MET DE KERK AAN DE HAND?
Vreemd eigenlijk ....
Vroeger deed iedereen domweg wat er in de .kerk gezegd; werd dat je-doen moest. Toen dacht niemand er over om zo maar op de kerk te gaan schelden. In vroeger dagen legde de preek nog beslag op de mensen.
En toch
Toch is er een gedicht dat eindigt met de verrassende, onthullende, brandende woorden: „MAAR DE KERK, DAT ZIJN WIJ "
Ja daar zit het probleem! Als we beginnen te wijzen naar de kerk (en dat maak ik heel erg veel mee) dan moeten we wijzen naar ons zelf. Naar een allesbederver. Naar een verknoeier van alles wat mooi is.
Ja, dan begin ik te wijzen naar één die het niet begrijpen wil dat de kerk geen klub of vereniging is, maar de plaats waar Gods wonder van de hemel geroepen wordt. Het wonder dat er Eén gekomen is om zondaren te zaligen.
En als we dat vergeten ....
Dan gaan we van alles uithalen om „DE KERK TE VERBETEREN".
In de ene kerk verwacht men het van een beatgroepje, een jeugdbandje, een popgroepje In de andere van het instellen van regel op regel. Anderen duiken in bijbelstudiegroepen en bijbelkringen. De kerk laat: het er toch bij zitten. Daar is geen leven meer.
Ook evangelisatiegroepen zijn erg in trek. Zo erg zelfs dat er vaak mensen tegen me zeggen: „Was ik maar niet met de Bijbel opgegroeid. Was ik maar op latere leeftijd met de Bijbel in aanraking gekomen."
Herken je niet enkele dingen in de gesprekken die je hoort? Is één van de genoemde dingen niet eens ter sprake geweest in een groepje waar jij net bij zat? Op een zomerkamp misschien? Of na kerktijd bij een kopje koffie?
Alsjeblieft ....
Begrijp me nou niet verkeerd!...! Ik wil met dit stukje niet alle vernieuwing en verandering afkeuren. Nog minder op onze jongeren afgeven.
Ik kan een heleboel kritiek en afkeuring van jonge mensen goed begrijpen.
Maar ik wil deze opwellende gedachte zomaar eens aan jullie doorgeven. Dan kun je er ook eens over na denken. Dan kun je ook eens jezelf de vraag voor leggen:
„WAAR ZIJN WE MEE BEZIG? WAAR BEN IK MEE BEZIG? "
Met „kerkver beter en" ...!...?
Is het wel waar...? Zijn we met al die dingen wel bezig om de kerk te verbeteren...? Of zijn we misschien toch bezig om met eigen kracht, met eigen kennis, met eigen opvattingen, Gods werk recht te zetten...? Maak ik me misschien toch schuldig aan „Gods boodschap aanpassen aan mijn verlangens "?
En weet je, dan zal het alles geen dageraad, hebben. Dan zal het alles op totaal niets uitlopen. En dan zal ik uiteindelijk verloren gaan... ondanks al mijn verbeteringszin... ondanks mijn goeie kijk op de dingen van de kerk.
Uit een andere hoek ....
Ja, de wind moet uit een andere hoek komen. Het is heel goed om daar eens over na te denken. De laatste kerkelijke feestdag, was pinksteren...
Straks zitten jullie op zomerkampen; op vakantie-adressen; ver weg in het buitenland misschien... Denk er dan eens over na! Pinksteren, dat is de hoek waaruit de wind moet komen voor de vernieuwing van de kerk!
JA! Roepen de verschillende pinkstergroepen. „Dat hebben wij altijd al gezegd, de kerk doet het helemaal verkeerd." Zulke uitdrukkingen zijn niet uit liefde geboren! Hier waait vaak een sektarische geest. En dat is niet de pinkstergeest!
JA! Roepen anderen, we kunnen zelf niks. Gods Geest moet het doen. En we vervallen in dode lijdelijkheid. In een apathisch afwachten.
Hoe zit het dan toch . . . ?
Och vrienden dat hebben al duizenden uitgeroepen. Maar vaak durft men de werkelijkheid niet onder ogen te zien. En .daarom blijft het antwoord uit. Daarom komt er geen oplossing en geen verbetering.
DE WERKELIJKHEID... Die is benauwend... Die doet me zien dat. al mijn zwoegen niet de kerk bouwt of herstelt. Maar de GEEST van God! Die bouwt. Die herstelt! Die verenigt! Die heelt breuken! Lees het maar in Handelingen 2 : 46 en 47.
Daar is de ideale gemeente. Daar is een echte christenkerk. Gebouwd door Gods Geest.
Denk er maar eens over na ... I
DE EERSTE KERK — EEN GEBOUW VAN GODS GEEST.
— Door Gods Geest gesticht (spreekt heel Handelingen 2 over, maar vooral vers 37 - 47).
— Door eendrachtige volharding samengebonden (vers 42, 46).
— Door eenvoudige verheuging blij (vers 46b).
— Door het prijzen van God schoon om te zien (vers 47a).
—• Door de werking van Gods Geest groeiend (vers 47b).
Verslagen van hart zoeken ze eensgezind het aangezicht van de I-Ieere. Als zondaren buigen ze voor het Woord van God. Hun verheuging en blijdschap is geen leeg roepen of juichen. Nee dat is een verwonderd opzien tot de Heere. Dat is een verwonderde blijdschap. Die hen deed spreken van de grote daden des Heeren...
En toen groeide de kerk. Niet uit verkrampte daden. van. mensen, maar de wondere werking van Gods Geest.
Ja maar ....
Natuurlijk! Ik had niet anders verwacht! Ik heb er zelfs wel een beetje op aan gestuurd dat je het zeggen zou!
Wij kunnen die Geest van God toch niet dwingen, ..? De I-Ieere werkt niet meer zoals toen...!
Och, en dan zijn er nog wel honderd of meer van die geijkte uitdrukkingen op dit punt. Maar nu wil ik mijn: „JA MAAR" ook kwijt.
We kunnen de schuld niet naar de Heere schuiven. We mogen niet wegkruipen achter „wat we niet kunnen". Want ook dat is schuld!
We kunnen inderdaad niets... Maar we kunnen wel heel gemakkelijk druk bezig zijn met op zichzelf heel goede dingen... zonder dat we de Heere er bij nodig hebben.
We zoeken koortsachtig naar allerlei dingen om „het geloof weer leven in te blazen" of om de kerk „weer aantrekkelijk" te maken. Daar hebben we veel, heel veel tijd voor over
Maar zuchten en roepen we wel eens om die „HEILIGE WIND"...? Die geweldig gedreven wind van Gods Geest...? Die storm die alle takken van „eigengerechtigheid" afbreekt. Die al onze zelf gebouwde huisjes in elkaar stort
Kennen we dat ook, dat eenparig zoeken naar de Heere ?
Denk er eens over na in deze zomer !
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 juli 1980
Daniel | 28 Pagina's