Doorgeven s.v.p.

Smijtegelt zegt: God heeft een grote ontferming over een klein kind. Daarom mogen, nee, moeten we deze boodschap doorgeven. De kinderen zijn nog zo ontvankelijk. Je kunt het merken, als je Gods Woord met liefde in het hart mag vertellen.

Ze luisteren als u vertelt, dat de Heere niet is als Farao, die alle jongetjes in de Nijl liet gooien. Dat de Heere niet is als de koning Herodes, die de kinderen in Bethlehem liet vermoorden. Maar Hij is een God, Die belooft, dat je nog' gelukkig kunt worden.

Zo zult u ook zeker de betekenis van het Heilig Avondmaal doorgeven. De kinderen gaan naar de kerk. Ze zien en horen wat er in de gemeente gebeurt. Ze horen er toch ook bij! Wat hebt u een mooie taak, om naast de gewoonte van vertellen en het leren van psalmen ook eens de nadruk te leggen op de eredienst. Misschien mag het nog tot een voorbeeld van menig volwassene zijn.

Als u met iets nieuws komt — altijd vanuit de Bijbel — zult u de aandacht houden. Niet altijd gemakkelijk als de kinderen al een tijd stil gezeten hebben. U zult zich wel verplaatsen in deze situatie voor u begint, denk ik. Ook daar geeft de Bijbel ons wijze lessen in. Denk eens wat er in Jesaja 28 : 24 - 29 staat. Daar lezen we een prachtig voorbeeld wanneer het de beste tijd is om te onderwijzen en de verschillende mogelijkheden.

Laten we de spil van dit gedeelte even vasthouden: En zijn God onderricht, hem van de wijze, Hij leert hem. God leert de landman hoe hij doen moet zoals het behoort. Hoe hij met allerlei zaad naar zijn aard zal omgaan, op welke tijd hij het moet zaaien en maaien. De landman weet zijn tijd. Wat zit hier een mooie orde in, daar moeten we ook rekening mee houden. Om bezig te zijn met kinderen vanuit Gods Woord moeten we ook tijd en wijze weten. We kunnen niet alles achter elkaar doorgeven. We moeten tijd over laten om het gebrachte te laten verwerken. We moeten eerst onderzoeken, observeren of er geschikte grond is waar het zaad straks valt.

Wat een verantwoordelijk werk is het toch. Wat een wonder, dat God niet alleen de landman, maar ook ons nog wil onderrichten. Als we onze verantwoordelijkheid goed beseffen gaan we woord voor woord overdenken voor we het doorgeven.

Zaaien... Zaai uw zaad in de morgenstond, vroeg. Zaai... Denk niet te angstvallig over alle mogelijke omstandigheden waarvan u denkt, het zaad gaat toch verloren. Zie niet teveel op uw onwaardigheid, want dan zullen we nooit aan zaaien toekomen. En dan doen we ook niet wat we schuldig zijn te doen. Hoe kan het dan?

Buigend, biddend, smekend doorgeven: Ik hef tot U, Die in de hemel zit, mijn ogen op en bid

Onderrichten... Denkt u ook aan de geschiedenis van de moorman? Hij had onderricht nodig. Wij en onze kinderen ook. Een prachtig voorbeeld geeft deze geschiedenis hoe de Heere het kan. Hoe de Heere op de goede weg kan leiden, kan leren en op het gebed wil onderwijzen: Wie Hem nederig valt te voet, zal van Hem, Zijn wegen leren.

Wat een voorrecht van kindsaf in de Heilige Schriften onderwezen te worden als Timotheus. Paulus zegt: Blijft gij in hetgeen gij geleerd hebt, Timotheusi Dezelfde woorden klinken ons nog toe.

Kinderen, hou vast aan de leer die je thuis, op school, in de kerk en op de zondagsschool hoort. Gods woorden kunnen je wijs maken tot zaligheid door het geloof, welke in Christus Jezus is.

Doorgeven s.v.p.

Wat kan het luisteren naar opmerkingen van kinderen nuttig zijn om een gelegenheid aan te grijpen om Gods bedoeling met bepaalde dingen eenvoudig te verklaren. De ene keer zal het de praktijk van het leven benadrukken.

Een andere keer Gods voorzienigheid. Soms een heenwijzing naar het borglijden van de Heere Jezus en het hem ell even.

U zult allemaal wel voorbeelden tegenkomen, denk ik.

In het doorgeven zullen we ook rekening met de karakters moeten houden. Wat schuilt er achter een bepaalde' houding? Probeert u er zelf maar achter te komen.

De kinderen willen zo graag weten waar je aan kunt zien wanneer iemand de Heere vreest of niet. De Bijbel er bij. Geef b.v. het voorbeeld van Kain en Abel door. Van Jozef en zijn broers. Geef door dat de Heere het verkeerde straft, ook in Zijn kinderen, zegent wie Hem vreest. Dat wil niet zeggen dat het met Gods kinderen altijd voor de wind gaat. Denk eens aan Job, aan David, aan Daniël in de leeuwenkuil.

Maar welke uitkomst staat er in psalm 34 vers 11:

De Heere' verlost en spaart Zijn volk, dat op Zijn hulp vertrouwt. Het zal, door Hem in gunst beschouwd niet schuldig zijn verklaard.

Geef het door. Stel vragen: Kennen jullie mensen, die de Heere in grote nood geholpen heeft? Wat mag u Gods trouw, zorg en bewaring doorgeven.

Kinderen, er is een schuilplaats. Het staat in psalm 91. Als je daar een plaats krijgt, ben je veilig, hoor! Vraag er om. Maak biddend dit werk tot een. liefdewerk. De Heere is het zo waard om. Hem aan te prijzen: Leer mij, o God van zaligheden, mijn leven in Uw dienst besteden . . .

Wat geeft de Heere nog, veel mogelijkheden om uit te delen.

Hoe meer we er over nadenken, hoe groter de nood wordt.

Wat is het nodig om de Heere steeds weer om gaven te smeken, om uit te mogen delen. Genade alleen, als wij van die verworven gaven mogen ontvangen, die de Heere zelfs wil uitdelen aan wederhorigen. Zouden we dan niet iets gaan beleven van die innerlijke bewogenheid met onze kinderen?

Het grote voorbeeld zien we in de Heere Jezus. Matth. 19 : 13 - 15: oen werden de kinderkens tot Hem gebracht, opdat Hij de handen hun zou opleggen en bidden en de discipelen bestraften dezelve. Maar Jezus zei: aat af van de kinderkens en verhindert hen niet tot Mij te komen, want derzulken is het Koninkrijk der hemelen.

Als we zo met onze kinderen bezig zijn als deze moeders, overheerst de liefde en de noodzakelijkheid. Want het gaat om. de toekomst.

Geef door, dat de Heere Jezus nog met uitgebreide armen gereed staat om kinderen te ontvangen. Laten we geen hinderpaal voor hen zijn. De discipelen wierpen ook een barricade op. Dat is ook een ijver, maar zonder verstand. Wat gaf en geeft de Heere Jezus beschamend onderwijs in deze geschiedenis. Voorwaar zeg Ik u, indien gij u niet verandert en wordt, gelijk de kinderkens, zo zult gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins ingaan. Nee, de Heere Jezus sluit het hart niet voor het tere, het hulpeloze. Wie als een kind tot Hem vlucht of gebracht wordt, zal Hij geenszins uitwerpen. En worden als een kindeke is het geheim van Gods Koninkrijk. Van onze kant onmogelijk omdat het tegen onze natuur indruist. Toch is het nodig, alles verliezen en Jezus verkiezen.

Geef het door. Van groot klein worden. Van sterk zwak. Van rijk arm. Van rechthebbend rechteloos. Wie op deze school komt kan zichzelf niet meer helpen, maar die moet geholpen worden. Wie dit leert wordt de minste. En dan wordt er Eén de Meeste en dat is Jezus. Die alles geworden is voor een volk dat niets, was, dat dacht nog iets te zijn.

Zo is alles uit, door en tot Hem.

Ja, dan leert de Geest bidden. Geef het maar gerust door:

O, Vader, dat Uw liefde ons blijk' O, Zoon, maak ons Uw beeld gelijk, O, Geest, zend Uwe troost ons neer Drieënig God, U zij al de eer!!!

Gode tot eer!!

En.......

Dat wij ons ambt en plicht, o Heer' Getrouw verrichten tot Uw eer. Dat Uwe gunst ons werk bekroon

Uw Geest ons leid' en in ons woon. Zie op ons neder in gena, opdat ons werk voorspoedig ga. En scheld ons alle misdaan kwijt, O Heer, die vol ontferming zijt.

(Het eerste gedeelte van deze lezing werd .geplaatst in „Daniël" van 14 juni j.l. Het referaat werd door mej. Quist gehouden op de jaarvergadering van de Bond van Zondagsscholen op 25 augustus 1979 en werd met toestemming overgenomen op onze „Pagina's voor haar".)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen