EEN NACHTJE IN EEN KIBBOETS

Op mijn reis door Israël logeerden we een nacht in de kibboets Hagoshrim. Deze plaats ligt hoog in het noorden van Galilea, dicht tegen de grens met Libanon en enkele kilometers van de bijbelse plaats Dan.

Een kibboets is een gemeenschappelijk landbouwbedrijf. De leden (bewoners) werken voor de gemeenschap en hebben geen persoonlijk eigendom. Zij hebben allen gelijke rechten. De kibboets wordt bestuurd door een algemene vergadering, bestaande uit alle leden. Rond 1900 zijn de eerste kibboetsen gesticht. Na de tweede wereldoorlog zijn er tientallen bijgekomen. Er zijn er nu ongeveer 250 met 100.000 leden. De meeste kibboetsen zijn socialistisch, vijftien zijn er orthodox en één is christelijk, Nes Ammin. De allereerste reden om tot deze gemeenschappelijke vorm van werken en leven over te gaan was de veiligheid. Het is heel moeilijk om alleen in een vijandelijk gebied een stuk land te ontginnen en te bebossen. Rondom waren en zijn immers de arabieren, die dit werk proberen tegen te gaan. Het kan echter wel in groepsverband. Overdag wordt er hard gewerkt en 's nachts moet ieder op zijn beurt op wacht staan en opletten of er soms terroristen aktief zijn in de buurt. De kibboets waar kort geleden nog een moeder met haar baby werden gedood lag maar vijf kilometer van de plaats waar wij logeerden.

Ook in Hagoshrim lopen ze wacht. Hoge hekken met prikkeldraad ervoor en erop, en daartussen landmijnen, beschermen de kibboets en moeten ervoor zorgen dat er geen ongewenste personen op het terrein komen. Alles wordt gekontroleerd en bekeken en het wachthuisje aan de poort: van de kibboets is nooit leeg. Niemand komt het terrein op zonder kontrole.

Hagoshrim is een vrij grote kibboets met vruchtbaar land er omheen. Er zijn appelboomgaarden en katoenvelden. Overal kun je de irrigatiewerken zien. Elke druppel water wordt gebruikt en ze zijn heel blij met de overvloedige regen van - dit. jaar. Verder is hier een gasthuis, waar je goed kunt logeren.

De gasten worden ondergebracht in een soort duplexwoningen van steeds vier huisjes. Er is een grote eetzaal met wat kleine zaaltjes. Voor de veiligheid is alles over de kibboets verspreid. In totaal zijn er 70 kamers. Als er veel gasten zijn, geeft dat veel werk en ook inkomsten voor de kibboets. Veel toeristen komen graag in een kibboets logeren, omdat je gemakkelijker in kontakt komt met de mensen dan in een hotel.

Vanuit je kamer zie je hoog over de toppen van de bergen de lange verlichte grens met Libanon. Heti is een vreemde gedachte, dat we hier zo dicht tegen de vijandelijke grens zitten, want zo kun je het toch wel noemen.

Naast redenen van veiligheid is de ideologie van de gelijkheid een heel belangrijke reden om in een kibboets te gaan wonen. Wat men ook doet of presteert, iedereen ontvangt evenveel voor zijn werk. De winst die wordt gemaakt is voor de kibboets en wordt gebruikt om er mee verder te werken. Huisvesting, voeding, onderwijs, enz. zijn voor allen gratis. De bewoners ontvangen zakgeld en geld voor kleding. Vroeger droeg men uniformen., tegenwoordig kiest men zelf zijn kleren. Door deze manier van werken en hun sober leven kunnen zij goed konkurreren met hun omgeving. Hun prijzen liggen aanmerkelijk lager dan bij de gewone bedrijven.

Het gezinsleven krijgt in de kibboets weer een grotere plaats. Lange tijd deed men alles (eten, slapen, doorbrengen van de weinige vrije tijd) gezamenlijk. Nu zijn er voor de gezinnen kleine huisjes met leuke tuinen, wat de kibboets tot een gezellig dorp maakt. Als het enigszins kan (en dat is als de veiligheid het toelaat) slapen de kinderen thuis bij de ouders. De moeder mag als ze kleine kinderen heeft zelf bepalen hoeveel tijd ze voor de gemeenschap kan werken.

Als je deze wijze van werken en leven ziet, moet je onwillekeurig denken aan de terugkeer van het volk Israël uit Babel en de herbouw van Jeruzalem. In Nehemia 4 : 17

en 13 staat: „Die aan de muur bouwden en die de last droegen en die oplaadden, waren een ieder met zijn ene hand doende aan het werk en de andere hield het geweer. En de bouwers hadden een iegelijk zijn zwaard aan zijn lenden gegord en bouwden". Ook de bewoners van een kibboets leven in een soortgelijke situatie. Zij kunnen immers elk moment het doelwit zijn van een terroristenaktie. Toch mag door hun arbeid het land, dat eens overvloeiende was van melk en honing, nu weer in kuituur worden gebracht.

G. Uijl-Groenendijk

Op bezoek bij een andere bond

Op dinsdag 6 mei j.1. werd in de IJsselhal te Zwolle de 32e bondsdag van de Bond van Christelijke Gereformeerde Vrouwenverenigingen gehouden. Omdat ook onze bond een uitnodiging ontvangen had, zijn mevr. Crum en ondergetekende daar aanwezig geweest.

Na de opening door de presidente, mevr. A. P. van Schaik-de Bruijne, luisterden we met grote belangstelling naar het referaat: „De aarde ons een zorg? " door dr. ir. Van der Vegt uit Delft. De aarde is een Schepping. Gods, en wat hebben wij, zondige mensen, er van gemaakt? Vervuiling, olieschaarste, gifwolken, honger, armoede, enz. Al deze zaken moeten ons een zorg zijn! Wij mogen niet onverschillig staan ten opzichte van de aarde. Wij hebben de opdracht deze te „bebouwen" en te „bewaren", maar de mens wil liever „plukken" dan „gehoorzamen". Wat zouden wij van onze overvloed willen missen? Als christenen moeten we ons afvragen of we verantwoord bezig zijn. Inleider beëindigde zijn referaat met de woorden van de Heere Jezus: „Daarom zijt niet bezorgd, want al deze dingen zoeken de heidenen. Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en zijn gerechtigheid".

Uit de vele vragen die tijdens de middagvergadering beantwoord moesten worden, bleek wel dat dit aktuele onderwerp de dames aan het denken had gezet.

In hun prachtige klederdracht brachten de leden van de Chr. Ger. Zangvereniging te Bunschoten-Spakenburg hun aantrekkelijke koorzang ten gehore. Verder hebben we genoten van de deklamatie door mevr. (Tineke) Kok-Fens.

De sluiting Werd verzorgd door mevr. Bilkes-Smoker, die evenals mevr. Kok-Fens deze dag afscheid genomen heeft als hoofdbestuurslid.

In de pauze en bij het naar huis gaan proefden we de echte „bondsdagsfeer", waarin oude bekenden elkaar begroetten.

L. v. d. Spek-v. d. Spek

In memoriam J. B. Har don

Op 10 mei j.1. is op de leeftijd van 71 jaar in het ziekenhuis te Veenendaal overleden de heer J. B. Hardon, echtgenoot van mevr. M. F. Hardon-Kieviet, De heer Hardon heeft in de jaren toen zijn vrouw sekretaresse was van onze bond haar veel werk uit handen genomen en zo heeft hij op de achtergrond veel voor onze bond betekend. Hij heeft eigenlijk altijd in stilte gewerkt. De laatste jaren had hij ook nog een groot aandeel in het overdraaien en verzenden van de vele bondsdagbanden.

Nadat mevr. Hardon van haar ernstige ziekte mocht herstellen, ging het met haar man, achteraf bezien, langzaam aan achteruit, omdat zijn hart steeds zwakker werd. Er waren veel zorgen om hem, maar op 25 april mochten zij toch nog gedenken 45 jaar in het huwelijk verbonden te zijn geweest. Op 5 mei werd hij in het ziekenhuis opgenomen, waar na enkele dagen van hoop en vrees een einde kwam. aan zijn arbeidzaam leven.

Mijnheer Hardon was jarenlang hoofd van de Christelijke School te Nieuw-Beijerland, daarna te Gorcum en woonde na zijn vervroegde pensionering in Veenendaal.

Nu is hij niet meer; een grote lege plaats is er gekomen in het leven van mevr. Hardon en haar dochter nu zij hun altijd zorgende man en vader moeten missen.

We willen hen ook vanaf deze plaats namens onze bond onze hartelijke deelneming betuigen en hen de ondersteuning des Heeren toewensen in hun verdriet.

Zij mogen zich getroost weten door de tekst, die voor hun geliefde man en vader van zo grote betekenis mocht worden: „Mijn genade is u genoeg".

Het adres van mevr. Iiardon is: Zuiderkruis 129, 3902 WD Veenendaal.

Z. Crum-Nieuwland

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen