DE BIJBEL VAN EEN VERMOORDE

De Bijbel was van een jonge Wambo-onderwijzer. Elke week liet hij groepjes zwarten bij elkaar komen om met hem de Bijbel te lezen en bijbelstudie te doen. Zijn naam was Josias Niholonge, van Olunkonda, Owambo.

In „Voorligter", een zuidafrikans kerkelijk blad, stond een artikel over een moord op een zwarte christen. De Bijbel van de vermoorde was een middel ^ tot bekering van een van de I moordenaars.

Onze zendeling Commelin zond ons het artikel. De heer C. Bregman bewerkte het ver-\ haal voor Daniël.

De bijeenkomst voor bijbelstudie werd gewoonlijk in de namiddag gehouden, waarbij het zo geregeld was dat Niholonge voor donker thuis kon wezen.

Maar zonder dat hij het geweten heeft, hebben de terroristen zijn aktiviteiten in de gaten gehouden. Zijn boodschap van liefde heeft hun daarbij niet aangesproken.

Op een schemeravond liep Niholonge met de Wambo-bijbel langs een voetpad. Plotseling sprongen zeven terroristen voor hem op het pad.

De aanvoerder trad naar voren. „Jij bent een handlanger van de blanlce honiden en een zogenaamde christen", schreeuwde hij. Toen rukte hij de Bijbel uit de handen van Josias en gooide die aan de kant van het pad.

„Kom. op", schreeuwde hij tegen de andere terroristen, „schiet die smeerlap dood!"

„Wacht, wa.cht", riep Josias vragend. Hij stak zijn handen omhoog. „Geef me de kans om iets te zeggen, dan kunnen jullie me daarna doodschieten". Hij raapte de Bijbel op en sloeg die open bij Rom. 8 : 31, en begon daarna te lezen: Zo Goid voor ons is, wie zal tegen ons zijn? Die ook Zijn eigen Zoon niet gespaard heeft, maar heeft Hem voor ons allen overgegeven, hoe zal Hij ons ook met Hem niet alle .dingen schenken? Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, naaktheid, of gevaar, of zwaard?

(Gelijk geschreven is: Want om Uwentwil worden wij den gansen dag. geidood; wij zijn geacht als schapen ter slachting.) Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars, door Hem, Die ons liefgehad heeft. Want ik ben verzekerd, dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch over-^ heden, noch machten, noch tegen-, woordige, noch toekomende dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onze Heere".

Niholonge drukte hierna de Bijbel tegen zijn borst en de terroristenleider gaf bevel: „Schiet".

Josias Niholonge werd neergeschoten. Kogels doorboorden de Bijbel en zijn hart. Bloedspatten bevlekten de bladzijden. De terroristen namen zijn horloge en andere waardevolle dingen mee en vluchtten de bossen in. Terwijl de terroristen bij Niholonge gestaan hadden, was het oog van één van hen op de Bijbel gevallen. Als kind had hij een zendingsschool bezoc±Lt waar hij van Christus had gehoord. Hij verlangde ernaar een Bijbel te bezitten en was daarvoor al begonnen te sparen, maar nergens was ook maar een Bijbel te krijgen. Deze indrukken waren echter al lang

vervaagd. Hij was opgegroeid, had zich bij de terroristen aangesloten en van hen zijn opleiding ontvangen.

Toen de terroristen hard wegliepen, stond hij plotseling stil, draaide zich om en liep snel terug. Hij greep de Bijbel, deed hem in zijn proviandtrommeltje en vluchtte toen samen met zijn makkers over de angoiese grens. Toen de eerste gelegenheid zich voordeed, opende hij de Bijbel bij de bebloede bladzijden van Rom. 8 en zocht de onderstreepte verzen op die Josias Niholonge gelezen had.

De terrorist raakt met zichzelf in een verwoede strijd. De Bijbel is voor hem levensgevaarlijk. Als zijn mede-terroristen de Bijbel bij hem vinden, kan dit zijn dood betekenen. Hij gooide de Bijbel in de bossen weg, maar haalde hem later weer op. D

Op een avond gooide hij hem in het vuur. Maar toen de Bijbel begon te branden, greep hij hem uit de kolen en bluste de vlammen. De strijd werd hem teveel. Op een nacht glipte hij weg en vluchtte de bossen in. De hele nacht liep hij zuidwaarts en de volgende dag hield hij zich schuil in de bossen. De Bijbel had hij bij zich. De volgende nacht ging hij de grens over van Zuid-West-Afrika en later klopte hij aan bij het huis van een finse zendingspredikant. De predikant deed open. „Help me dominé, of ik sterf", smeekte de terrorist. „Dit brandt in m'n handen en het brandt in m'n hart. Het brandt". De predikant nodigde hem binnen en praatte met hem. De terrorist kwam tot bekering. Toen vroeg hij de predikant: „Wat nu? "

„Jij moet opnieuw beginnen", zei de predikant. „Ik zal jou een nieuwe Bijbel geven, dan begin jij een nieuw leven".

De terrorist kreeg een nieuwe Bijbel en gaf de vernielde aan de finse predikant. Maar de terrorist was nog niet tevreden. „Dit is niet genoeg", zei hij tegen de predikant. „Ik wil nu voor de Heere leven en van Hem getuigen. U moet mij helpen. De terroristen zullen me te pakken krijgen en dan zullen ze me doodschieten. U moet mij helpen dat ik naar Windhoek kan gaan. Ik wil me aan de politie overgeven".

„Was jij dan ook schuldig aan die moord? " vroeg de predikant hem toen. „Ben jij ook schuldig? "

„Ja, ook ik heb geschoten. We hebben hem vol gaten geschoten. Deze zaak moet eerst rechtkomen. En als de; Heere mij dan wil gebruiken, dan wil ik mezelf aan Hem geven".

Er werden regelingen getroffen om de terrorist naar Windhoek te brengen, waar hij zich aan de politie overgaf. De bebloede Bijbel werd in handen gesteld van ds. J. Ries, de sekretaris van een bijbelgenootschap.

„Wat mij ontstelt", zegt ds. Ries, „is dat de terrorist als jongen een Bijbel wilde hebben, maar er was nergens een Bijbel. Zelfs vandaag de dag is er in Zuid-Afrika een tekort van vijf miljoen Bijbels, er zijn vijf miljoen paar handen naar ons uitgestrekt die een Bijbel willen hebben, en wij kunnen hun die niet geven omdat er geen geld is. Als je die bebloede Bijbel met de kogelgaten in de handen neemt, dan voel je je kleinheid, vooral als je aan Josias denkt die de Bijbel met zoveel geloofsovertuiging geopend heeft en in de schaduwen van de dood van Gods liefde heeft getuigd.

De ene hoek van de Bijbel is weggebrand. Twee kogelgaten kunnen duidelijk worden gezien. Een derde gat kan op de kaft niet gezien worden, maar als de Bijbel openligt bij Romeinen, is het gat bij de gebrande bladzijde zichtbaar. Een van de gaten welke op de kaft duidelijk zichtbaar zijn is vanuit een schuine hoek afgevuurd, wat door een deel van de pagina's getoond wordt.

Een van de kogels uit de geweerlopen der terroristen heeft een gat gelaten bij Rom. 8 : 36, op de plaats waaruit Josias enkele ogenblikken voor zijn dood gelezen heeft, op de plaats waar geschreven staat: Want om Uwentwil worden wij de ganse dag gedood; wij zijn geacht als schapen ter slachting".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen