EVANGELISATIE ONDER DE BOOTVLUCHTELINGEN

Vorig jaar schreef ik een artikeltje over de bootvluchtelingen. We stelden toen dat het grootste probleem waarschijnlijk niet was om geld voor deze m.ensen in te zamelen, maar de opvang van deze van huis en haard verdreven vluchtelingen. Toen we hoorden, dat onze gemeenten een evangelist hadden benoemd om onder deze bootvluchtelingen te gaan werken, bsisloten we met de pas-benoemde een vraaggesprek te houden. Telefonisch maakten we een afspraak voor een doordeweekse avond,

't Was even zoeken in het donker naar het juiste nummer in de Weerkruislaan van Bennekom. Op het naambordje lazen we T. Schultink: we waren op het goede adres en drukten op de bel. Hartelijk werden we ontvangen en onder het genot van een kop koffie stelden we onze vragen en noteerden de antwoorden.

Kunt u kort iets vertellen over uzelf?

'k Ben 33 jaar, getrouwd en vader van drie lieve kinderen. Mijn dagelijks werk vind ik bij de sociale dienst, terwijl ik in de avonduren en 's zaterdags studeer aan de Gereformeerde Sociale Akademie in Ede. Morgen moet ik daar examen doen.

Oorspronkelijk kom ik uit Rotterdam, daarna heb ik een tijd in Meliskerke gewoond. Ik behoor van jongsaf tot de Gereformeerde Gemeenten, 'k Volgde eerst de technische school: autoplaatwerk. Pas later haalde ik m'n avond-mavo en volgde daarna de Middelbare Beroepsopleiding Sociale Dienstverlening. Zoals ik al zei, werk ik nu bij de sociale dienst en gaan de uurtjes die ik naast de studie overhoud bijna allemaal op aan de werkzaamheden verbonden aan het ouderling-zijn van de gemeente van Wageningen.

In mei hoop ik mijn taak in dienst van het deputaatschap evangelisatie te beginnen. Na enkele maanden studie hoop ik dan in augustus in de praktijk te gaan werken.

U bent benoemd tot evangelist onder de bootvluchtelingen in ons land. Hoe is dat eigenlijk gegaan?

Ik ben voor dit werk gevraagd door enkele deputaten en meende daarop ja te mogen zeggen, omdat dit overeenkwam met de dingen die de Heere in mijn hart gegeven had.

Wat is uw taak precies, alleen evangeliseren?

Mijn opdracht is inderdaad evangelisatorisch bezig te zijn onder de bootvluchtelingen in ons land. Ongetwijfeld zal ik

daar echter ook op allerlei maatschappelijk-sociale vragen stuiten, waar ik niet omheen kan. 'k Ben door mijn werk bij de sociale dienst in aanraking geweest met andere politieke vluchtelingen, namelijk Chilenen, zodat ik me iets van hun problematiek kan voorstellen.

Welke problemen zoal? zijn dat

Veel van deze mensen verkeren in een soort stress-situatie. Ze hebben jaren van oorlog

achter de rug, veel ellende meegemaakt. Vervolgens alle angsten en ontberingen tijdens de vlucht. De meesten zijn volkomen losgerukt uit de gezins-en familieband. Velen hebben familieleden verloren, soms voor hun ogen zien verongelukken. U kunt zich wel voorstellen dat zoiets psychisch zijn uitwerking heeft. Daarnaast komen nog eens de problemen van de opvang hier. Deze vluchtelingen hebben een heel andere kuituur. Dat geeft allerlei aanpassingsproblemen. Ook hun godsdienst is anders: de meesten zijn hindoe en doen bijvoorbeeld nog. aan voorouderverering.

Wat is de omvang van uw werkterrein, waar moet u heen, hoeveel mensens betreft het en hoe denkt u met hen in kontakt te komen?

Het betreft tot nu toe zo'n 3000 mensen. Hoeveel er nog bijkomen weet ik niet. Zodra die vluchtelingen hier arriveren, komen ze in opvangcentra terecht. Daar zal ik me dus eerst op moeten richten. Het is de bedoeling, dat deze mensen na zo'n negen maanden her en der in de nederlandse samenleving worden geplaatst. Dan zal ik ze daar moeten opzoeken.

U wordt dan zo'n soort reizende evangelist?

Ja, een vaste standplaats wordt het in ieder geval niet. 'k Hoop dat ik in die plaatsen waar de vluchtelingen terecht komen „gastgezinnen" uit onze gemeenten kan vinden die bereid zijn deze mensen wat op te vangen en te begeleiden. Ze moeten toch wegwijs gemaakt worden in onze samenleving. Alleen het boodschappen doen is voor hen al een probleem, laat staan allerlei wetten en bepalingen die er in ons landje gelden. Ook zal ik met de plaatselijke kerkeraden kontakt op moeten nemen, 'k I-Ioop echt dat onze gemeenten zich, als 't nodig is, voor dit werk willen inzetten.

Hoe denkt u met die mensen zelf in kontakt te komen, hen te benaderen? Dat zal, denk ik, het moeilijkste zijn. Allereerst de taal: zij leren natuurlijk wel al gauw enkele woorden in 't nederlands en ik zal proberen wat Vietnamees te leren. Misschien heb ik wel een tolk nodig. Daarnaast zal ik me in hun kulturele achtergrond moeten verdiepen, 'k Denk dat ze allereerst behoefte hebben aan iemand die naar hen luistert en hun problemen wil aanhoren. Er zijn een klein aantal christenen onder hen en ik zal vooral via hen moeten proberen verdere kontakten te leggen, 'k Hoop dan in de gelegenheid te zijn eenvoudige bijbelvertellingen te doen, misschien wel 't eerst voor de kinderen. Die leren ook het eerst onze taal.

Hebt u nog een slotopmerking?

'k Hoop dat de Heere me kracht en wijsheid wil schenken bij dit werk en dat er in onze gemeenten meegeleefd, meegeholpen en meegebeden zal worden.

Wij sluiten ons hier graag bij aan. Evangelist-zijn valt vaak niet mee en deze taak lijkt ons wel bijzonder zwaar. Een meelevend thuisfront kan dan tot steun zijn. Tot slot zeggen we de heer Schultink nogmaals hartelijk dank voor zijn bereidwilligheid ons dit vraaggesprek zo spontaan toe te staan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen