NIET ZIELIG

Een uitspraak van een gehandicapte jongere uit het Ref. Dagblad is blijven haken. Hij heeft gelijk; onze manier van kijken, van uit de weg gaan, van omzichtig benaderen geeft reden aan de gehandicapte om zich als „een buitenstaander" te zien. Dat is voor hem of haar weer een hobbel erbij. Laten wij ons allemaal, als gezonde mensen, realiseren dat wij een taak hebben om onze gehandicapte medemens, vriendin of vriend, te helpen. Er zijn mogelijkheden genoeg om te helpen en te assisteren. Het meenemen naar de kerk, de catechisatie, de vereniging, de distriktsbijeenkomst e.d. Nu het vakantieseizoen ook weer sporen vooruit trekt, is het te overwegen of er een tocht, een reis gemaakt kan worden met iemand, die bijzondere, zorg nodig heeft als hij of zij van huis. is. Laten, we zo ook elkanders lasten verdelen en verlichten.

Onszelf verloochenen, wegcijferen is niet makkelijk, maar het is wel nuttig en heerlijk. De grootste genade zou zijn — dan hoef je niets bijzonders te doen, het gewone is al bijzonder — als over ons doen en laten d; e hemelse Redder en Rechter zou zeggen: at heb je aan Mij gedaan (Matth. 25 : 40).

En over het' leven van de gehandicapte: ijn genade is U genoeg en Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht (1 Kor. 12 : 7 - 10).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen