WAT DOEN DE JOODSE VROUWEN VOOR ISRAëL?
Elk land heeft zijn eigen vrouwenbonden. Als dit vrouwenbonden zijn, die uitgaan van bepaalde kerken, die in verschillende landen voorkomen, dan kan het zijn dat ze ook internationaal met elkaar in kontakt staan. Dit kan ook het geval zijn, als een vrouwenbond uitgaat van een bepaalde ideologie bijvoorbeeld socialisme of feminisme. Er zal echter wel geen enkele bond bestaan, die zo internationaal is georganiseerd, waarvan de landelijke bonden zo intensief met elkaar in kontakt staan en zo sterk een gemeenschappelijk doel nastreven als de internationale bond van zionistische joodse vrouwen: de Wizo.
Deze bond heeft niet alleen een geestelijke achtergrond, zoals die tot uiting komt in het jodendom, maar heeft ook een nationaal doel, namelijk het aktief deelnemen aan de opbouw en instandhouding van Israël,
Deze joodse vrouwenbond bestaat dit jaar 60 jaar. Aanvankelijk was het doel om vrouwelijke immigranten in Israël voor te bereiden en te trainen op de nieuwe levensweg, die zij in Israël in moesten slaan. De nadruk werd destijds dan ook gelegd op landbouwkundig pionierswerk, het geven van onderwijs en de zorg voor onderwijs voor kinderen en jongeren.
De Wizo van nu
Nog steeds heeft de Wizo-organisatie tot doel om het welzijn van vrouwen en kinderen in Israël te bevorderen. Dit gebeurt op verschillende manieren zoals: door de band van het jodendom in de diaspora (verstrooiing) en Israël te onderhouden en te verstevigen, door joodse en zionistische studies te bevorderen, door alija (emigratie naar Israël) aan te moedigen, door alle vrouwen, Idnderen en jongeren in Israël, inklusief die van de minderheidsgroepen, behulpzaam te zijn, door aktief bij te dragen aan de overbrugging van de sociale kloof en de gewenning van nieuwe immigranten in de Israëlische maatschappij te bevorderen.
De zionistische vrouwenorganisatie heeft in 50 landen over de gehele wereld haar afdelingen. Zij beheert 650 instituten, zoals kleutertehuizen, crèches, scholen, jeugdklubs, vrouwencentra's, adviesbureau's voor vrouwen, rijdende bibliotheken en tehuizen voor mishandelde vrouwen en kinderen.
Hulp aan kinderen
Mogelijk zult u zich afvragen waarom zoveel hulp nodig is, want als men gemotiveerd naar Israël emigreert, heeft men toch een bepaald doel voor ogen, waarvoor men leven en werken wil en dan zal men toch niet zo snel a-sociale toestanden aantreffen? U moet echter niet vergeten, dat in Israël drie miljoen Joden, afkomstig uit meer dan 50 landen, samen een gemeenschap trachten op te bouwen.
Hierbij zijn hoogontwikkelde mensen uit westerse landen, maar ook Joden afkomstig uit Rusland, de oosterse en de afrikaanse landen. Van deze laatsten zijn er velen analfabeet. De kinderen, maar ook de ouders kunnen niet lezen en schrijven. Ze zijn onbekend met toiletten, weten niet wat douches zijn, zijn gewend op de grond te slapen en zo meer.
De Wizo probeert deze kinderen, die echt alles nog moeten leren, op te vangen in crèches. Vrijwilligers proberen hen de beginnormen van het maatschappelijk leven te leren,
De hoofdleidster van zo'n crèche is tegelijk de onbezoldigd maatschappelijk werkster van de buurt. Moeders, die hun kinderen komen brengen en halen leggen hun problemen aan haar voor. Zij probeert hen indirekt via de kinderen iets te leren. In de crèche wordt er namelijk op gestaan, dat de kinderen schoon en zonder kapotte kleren binnenkomen. De peuters van anderhalf tot vier zorgen voor aanpassing aan de
israëlische maatschappij via de crèche. Deze crèches zijn nodig, omdat zowel de vader als de moeder moet werken, het loon laag is, terwijl die kosten ook voor het gewone levensonderhoud hoog zijn.
Hulp aan joodse en arabisclie vrouwen
Niet iedere vrouw is in staat een beroep uit te oefenen. Dat geldt voor oudere vrouwen of vrouwen met een geestelijke of lichamelijke handicap. Ook voor hen heeft de Wizo aktiviteiten ontplooid. Niet alleen voor joodse maar ook voor arabische vrouwen. Zo heeft men bijvoorbeeld in het Wadi Joehuis, in het arabisch gedeelte van. Jeruzalem in een mozai ek - studio de mogelijkheid geopend dat deze: arabische vrouwen hun kennis van moizaiek leggen in praktijk brengen. Zij maken hier prachtige dingen, gebruiksvoorwerpen en kunstwerken, die je kunt kopen. De vrouwen kunnen hierdoor in hun levensonderhoud voorzien.
Graag had ik tijdens mijn reis door Israël een bezoek aan dit huis; voor arabische vrouwen gebracht, omdat ik hiervoor een uitnodiging, hadi ontvangen. Door hevige sneeuwval in Jeruzalem, op de dag dat ik dit wilde doen, waren de straten echter niet begaanbaar voor auto's en moest ik van mijn bezoek aan dit huis afzien.
De Wizo doet veel voor Israël. Het is een onpartijdige, niet politieke vrijwillige organisatie met een zionistisch doel. Het Nieuwe Testament erkent men niet.
Voor ons is Israël het land van de Bijbel. Niet alleen het land van Abraham, maar ook het land waar de Heere Jezus geleefd en geleden heeft. Van harte feliciteer ik de Wizo met haar 60-jarig bestaan, maar hoop en bid daarbij, dat ook zij nog eens vanuit een ander uitgangspunt hun werkzaamheden mogen verrichten.
G. Uijl-Groenendijk
Bondsdagtrein
Zoals u al eerder in „Daniël" hebt kunnen lezen, zouden we proberen voor Zeeland een extra trein te krijgen naar onze bondsdag op D.V. dinsdag 22 april. Voor deze trein, die van Vlissingen naar Rotterdam zou rijden en weer terug, moesten zich in eerste instantie 200 personen opgeven. Na telling op de vragenlijsten kwamen we echter niet aan dit aantal en ook niet op de presidentesver ga dering in Dordrecht . Maar tijdens een nadere bespreking hebben de Spoorwegen tosgezegd ook voor een kleinere groep deze extra trein te willen laten rijden. Wel moeten we dan als bondsbestuur garant staan voor een bedrag van ongeveer ƒ 3500, —, dat in elk geval door ons moet' worden betaald. Momenteel hebben zich 170 gegadigden opgegeven.
De kaartjes voor deze extra trein hebben een speciale opdruk en kunnen alleen bij mij gekocht worden. De prijs bedraagt vanaf elk station in Zeeland ƒ 20, 50. Willen degenen, die zich hebben opgegeven, het verschuldigde bedrag (liefst per vereniging!) zo spoedig mogelijk storten op gironr. 67 33 26 t.n.v. penn. Bond van Vrouwenver. der Geref. Gemeenten, Kortenho evens eweg 39, 4128 CM Lexmond, dan hoop ik per kerende post de kaartjes toe te sturen.
De juiste vertrektijden staan in het volgende nummer van „Daniël".
Zijn er in Zeeland dames, die nog voordeliger kunnen reizen (bv. op een 65 +-kaart), schrijft of belt u mij dan even; we proberen dan of u ook met. de speciale trein mee kunt, dat is gezelliger en u heeft een zitplaats. Hierover is ook al met de NS gesproken. Vanaf de overige plaatsen in het land 1 gelden weer de reduktiebonnen, waarop u bij aankoop van uw treinkaartje 20'% korting krijgt. Op de presidentesvergaderingen zijn al heel wat van deze reduktiebonnen uitgereikt. Voor toezending van meerdere exemplaren kunt u nog telefonisch of schriftelijk kontakt met mij opnemen.
Met hartelijke groet, M. C. van Woerden-Verhoef,
Kortenhoevenseweg 39, 4128 CM Lexmond, tel. 03474 - 1300.
Bondsnieuws
We herinneren u aan de regionale vergadering, die D.V. donderdag 27 maart gehouden zal worden in de kerk te 's-Gravenpolder, Langeweg 61, aanvang half acht. Ds. Bac hoopt te spreken over: „De kinderzegen" en de plaatselijke predikant, ds. J. Weststrate, zal de openingsmeditatie verzorgen. Belangstellenden zijn hartelijk welkom.
De bondsdag, op D.V. 22 april in „De Doelen" te Rotterdam, zal om kwart over tien beginnen. Ds. J. van Haaren hoopt te spreken over: „Het ambt aller gelovigen". De meditatie over de tekst: „En hij leidde hem tot Jezus" zal gehouden worden door ds, R. Boogaard.
De presidentesvergaderingen
Op 14 en 26 februari komen de presidentes van onze vrouwen-en meisjes verenigingen te Utrecht en te Dordrecht bij elkaar. De dames worden ontvangen met een kopje koffie, dat na de soms lange reis best in de-smaak valt (in Dordrecht worden er zelfs oliebollen bij gepresenteerd).
Om 10 uur opent mevr. Crum met het laten zingen van ps. 146 : 3 en 4, bijbellezing en gebed. Alle aanwezigen worden hartelijk welkom geheten. De grote belangstelling (103 verenigingen zijn in totaal vertegenwoordigd) verheugt het bondsbestuur. Het doel van dit soort vergaderingen is dat we elkaar beter leren kennen, we kunnen onderling ervaringen uitwisselen en proberen zo de belangen van de verenigingen te dienen.
De presidente zegt daarna in 't kort iets over de brief van Paulus aan de Philippenzen en gaat in op de vermaningen, die aan het begin van hoofdstuk 4 gegeven worden, in 't bijzonder op wat geschreven staat in vers 6: „Weest in geen ding bezorgd, maar laat uw begeerten in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God". Bidden we niet veel te weinig? Moeten we niet veel meer al onze noden aan de Iieere voorleggen? Hij wil immers van het huis Jakobs gebeden zijn! Zij zullen Mij diienen in deze plaats.
Mej. Hulsman krijgt nu gelegenheid haar inleiding te houden. Zij begint met te zeggen dat God recht heeft op onze liefde, dat bet Zijn goedheid is, dat we nog in vrede bij elkaar kunnen zijn. Achtereenvolgens worden behandeld: a. de problemen, b. het nagaan wat hieraan te doen is, c. toekomstverwachting?
De problemen komen voort uit het zoeken van onze eigen eer, We vinden onszelf zo belangrijk, terwijl we juist een ander uitnemender moeten achten! Wat is hieraan te doen? Wij zijn toch niet in staat tot enig goed? We moeten onze gaven besteden ten nutte van een ander. We moeten aktief zijn in zelfonderzoek, gebed en waakzaamheid.
Wanneer is er toekomstverwachting? Alleen als we alles van de Heere verwachten. Dan is er nog hoop. Ook voor vereniging en bond. God eist van ons dat we Hem dienen. De Heere beschaamt niet, die hopend op Iiem wachten.
Nadat we gezongen hebben psalm 115 : 7, bedankt de presidente mej. Hulsman heel hartelijk voor het leerzame onderwerp, waar met grote aandacht naar geluisterd is. Zij spreekt de wens uit dat ieder hiermee tot zelfinkeer zal komen.
Dan gaan de dames zich in groepjes beraden over de 9 diskussievragen, die mej. Hulsman hun meegeeft. Zo'n uurtje vliegt natuurlijk voorbij en voor men 't weet worden allen weer bij elkaar geroepen voor de maaltijd. De soep, die hierbij wordt opgediend, wordt door iedereen zeer gewaardeerd.
Middagvergadering
Na de opening volgen enkele mededelingen van mevr. Van Woerden over het reizen per trein naar de bondsdag.
Dan komen de woordvoersters van de diskussiegroepen naar voren en nemen de plaatsen achter de bestuurstafel in. Zij vertolken de meningen van hun groep en onder leiding van mej. Hulsman wordt dit een fijne, leerzame bespreking. Veelal blijkt de eensgezindheid uit de antwoorden. Het onderzoek van Gods Woord moet op de verenigingen centraal staan, opdat we wat van het besprokene zouden kunnen uitdragen in ons gezin en aan onze naaste. Verder kan door het verenigingswerk de liefdeband in de hele gemeente gevoeld worden. Dat van ons gezegd zou worden: „Ziet, hoe lief zij elkander hebben" is belangrijker dan een zo groot mogelijke opbrengst van de verkoop.
Mevr. Crum doet nog enkele mededelingen over verschillende facetten van ons bondswerk.
Alleen in Utrecht is er nog tijd over om te luisteren naar het gedicht: „Draagt Elkanders Lasten", gelezen door mevr. Van der Spek.
Uit de vergadering in Dordrecht komt spontaan het voorstel om „als betaling voor koffie en soep" een kollekte te houden voor de „Wentelwiek in Irian Jaya", die het mooie bedrag van ƒ 347, 85 opbrengt. Deze leerzame dag wordt door mevr. Moree gesloten met dankgebed.
L. v. d. Spek-v. d. Spek
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 maart 1980
Daniel | 28 Pagina's