DE KARNAVALSROES

Velen — niet alleen roomskatholieke landgenoten — hebben zich dagen achtereen uitgeleefd. Alles werd opzij gezet: de klok, de agenda, het gezag, het gezonde verstand, Lekker wegwezen en onderduiken in een andere sfeer tussen mensen die elkaar mogelijk helemaal niet (her)kennen. Met elkaar muziek en dans beleven zodat je een plezierige roes krijgt. Over de kater maar niet gesproken De droge, eentonige sleur van het gewone leven wegspoelen en je lekker laten gaan. Een mens moet toch ook eens wat. En dat maar voor één keer per jaar? ! Dat kan toch geen bezwaren opleveren. Die verleiding om eens te-leven naar het goeddunken van je eigen hart is je to: ch niet vreemd?

Maar... het is levensgevaarlijk (ook letterlijk bedoeld!) om de beerput van je eigen boze hart open te breken. Want daar is het niet best. De zonde is zo erg, daar heb je , geen voorstelling van. De Bijbel geeft daarvan een foto> , een haarscherpe, in Rom. 3 : 9 - 20, Mark, 7 : 21 - 23 en Jakobus 3. De echte blijvende levensvreugde en blijdschap is een vrucht van de geloofsgemeenschap met God; door de lijdende en gestorven Borg, Die in die hemel de Voorbidder, de Pleiter is. En die blijdschap komt hier al openbaar. Paulus, zittend en schrijvend vanuit d: gevangenis warempel, schrijft: Verblijdt u in de I-Ieere te alle tijd" (Filip. 4 : 4). Op die blijdschap volgt geen ontgoocheling, maar verwondering: e helft is me: iet aangezegd, hoe is het mogelijk? En dat voor mij? Ben je zo al echt blij? Dat kan èn mag!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen