ZIJN LEVEN GEGEVEN VOOR DE BIJBEL

(VERHAAL) DEEL II

't Is avond. Voor de deur van Thomas Poyntz stopt een rijtuig. Phillips stapt er uit en belt aan. Hij moet even binnen wachten tot William naar beneden komt. „Het doet mijn vrouw en mij een groot genoegen dat u bij ons de maaltijd wilt gebruiken, " zo begroet hij Tyndale. Ze gaan samen naar de voordeur.

„Neen, neen, na u", zegt Phillips en hij houdt de deur voor Tyndale open. Tegelijkertijd geeft hij een teken en een stel mannen springen vliegensvlug op Tyndale af, pakken hem beet, stoppen hem in het rijtuig en de wagen rijdt weg. Tyndiale weet niet wat h.em overkomt, zo vlug gebeurt het. Hij wil roepen, hij wil schreeuwen, maar alles in het rijtuig zit potdicht. Alleen bidden kan hij en dat doet hij dan ook. Waar zal hij naar toe gebracht worden en wat zal er met hem gebeuren? Na wel twee volle uren gereden te hebben, stopt het rijtuig bij het kasteel Vilvoorde. Daar wordt Tyndale gevangen gezet. Niet in een fatsoenlijke kamer, o neen, maar in de donkere vochtige kelder van het kasteel. Als zijn vrienden horen dat hij gevangen genomen is, zijn ze erg bedroefd. Ze durven echter niet te helpen, want niet alleen in Engeland lopen de mensen gevaar als zij de Bijbel lezen. Ook in Europa worden ketters, zoals zij genoemd worden, vervolgd. Karei V duldt geen andere godsdienst. Naar de Paus moet men luisteren. Alleen Thomas Poyntz probeert zijn vriend te bevrijden, maar dat loopt slecht af. Hij wordt ook gevangen genomen.

William wordt verschillende keren verhoord en steeds weer in het Latijn. Elke keer opnieuw houdt hij er aan vast dat iedereen de Bijbel in zijn eigen taal moet kunnen lezen. Want het is Gods Woord,

„Zwijg!" krijgt hij als antwoord. „Durft gij het bevel van de Paus te overtreden? Alleen de geestelijken mogen de Bijbel lezen. Het gewone volk bestaat uit leken en die behoeven de Bijbel niet te lezen. Dat vertellen de geestelijken wel, wat nodig is voor hun zaligheid."

„Ja maar", verdedigt William zich, „de geestelijken doen dat niet."

Maar nu heeft hij helemaal teveel gezegd. Zijn ondervragers knersen hun tanden van nijd. En steeds langer duurt zijn verblijf in de kerker. Zestien maanden zit hij daar, dan hoort hij zijn vonnis.

Het is augustus 1536. Op een plein midden in de stad is een verhoging gemaakt. Rondom het plein krioelt het van de mensen. Vandaag zal er weer iemand worden terechtgesteld. Ja, wat sensatie, daar loopt men altijd wel voor.

Kijk, daar komen, de bisschoppen al. Ze klimmen op de verhoging, zodat ze een goed uitzicht hebben. En daar komt de veroordeelde. Het is William Tyndale. Hij heeft zijn priesterkleding aan. Men plaatst hem midden op het schavot. De beul komt naar voren. In zijn handen heeft hij een mes. William moet zijn handen naar voren

steken en de beul begint met zijn mes Williams handen af te schrapen. Het is een symbolisch teken, alsof de gewijde olie, waarmee Tyndale tot priester is gewijd, van hem afgeschrapt wordt. William geeft geen geluid. Hij verdraagt alles want hij weet dat zijn God in de hemel hem. kent en hem zal ondersteunen. Hij weet dat de Heere Jezus nog veel meer voor hem geleden heeft, toen Hij Zich van God verlaten wist.

Als zijn handen afgeschrapt zijn, komt er een man met brood en wijn. Het wordt Tyndale aangeboden, maar net als hij het wil pakken, wordt het weggehaald. De mensen grinniken, maar Tyndale weet wat dat betekent. Hij zal de mensen nooit meer brood en wijn mogen geven in een kerkdienst. En dat is nog niet alles. Zijn priesterkleed wordt uitgetrokken. En daar staat hij dan, William Tyndale, ontdaan van zijn ambtsgewaad en niet langer priester. Als hij vlak voor de beul staat, vouwt hij zijn handen. Het is ademloos stil op het plein en met een luide stem bidt William: „Heere, open de ogen van de koning van Engeland. Amen!"

Dan wordt hij gewurgd en zijn dode lichaam wordt verbrand. Van zo'n ketter mag niets overblijven.

De tijd gaat echter door. En niet vele jaren later verhoort God het gebed van Tyndale. Onder invloed van de bisschop Cranmer verandert Hendrik VIII van mening en de vertaling van de Bijbel in het Engels mag worden voltooid door Miles Coverdale. Deze draagt zijn vertaling zelfs op aan Hendrik VIII.

Er moet in elke kerk in Engeland een nieuwe Bijbel komen, in opdracht van de koning. Zo is ook in Engeland het Woord in de taal van het volk gekomen, opdat daar ook een volk zou zijn dat de Heere liefheeft en Hem dient.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen