MOEDERS IN RUSLAND
Momenteel verkeren een 40-tal leden van de niet-geregistreerde Evangelische Christenen en Baptisten in russische gevangenissen en kampen. Veel groter is het aantal mensen dat ondergronds leeft om een .dreigende arrestatie te ontgaan. Dit zijn vooral predikers die door willen gaan met hun noodzakelijke arbeid. Kontakt met hun gezin is daardoor zeer gevaarlijk.
De vaak grote gezinnen blijven onverzorgd achter. Heft leven in Rusland is er op ingesteld dat man én vrouw werken. Wanneer nu de kostwinner uitvalt en de vrouw door haar kleine kinderen thuis nodig is, kan het gebeuren, dat een gezin geheel zonder inkomsten is. Vooral in de stad is dat heel erg. Op het platteland kan met een stukje grond gewoekerd worden om het leven te rekken.
Het hebben van kinderen brengt in Rusland speciale zorgen mee.
Van reformatorische scholen heeft men in Rusland nog nooit gehoord. De kinderen moeten naar de atheïstische staatsscholen, waar alles gericht is op het omvormen van de jeugd tot waardige kommunisten. Wanneer de kinderen daar niet aan toegeven, wacht hen een lange lijdensweg. De meester of juffrouw negeert hen, de kinderen van gelovigen krijgen nooit een pluimpje. Voor de andere kinderen zijn ze vogelvrij.
Bij het verlaten van de school zal er op hun getuigschrift komen te staan, dat de leerling een kind is van gelovige ouders. Deze aantekening maakt iedere verdere studie onmogelijk. Zelfs het vinden van werk wordt er door bemoeilijkt.
Een moeder van opgroeiende zoons heeft het nog extra moeilijk: de militaire dienst dreigt. Om in het rode leger opgenomen te worden moet men geknield (!) de eed van trouw afleggen op de vlag! Het weigeren hiervan komt vaak te staan op gevangenisstraf. Legt de dienstplichtige de eed wel af, dan is het gevaar nog niet afgewend. Alleen het zich met hart en ziel wijden aan de kommunistische idealen stelt de legerleiding gerust. Om een dienstplichtige zover te brengen, schuwt men geen enkel middel.
Er is nog een grote zorg voor de russische christen-moeders. Op ieder moment kunnen hun kinderen afgenomen worden en in een tehuis worden geplaatst. De overheid stelt zich op het standpunt, dat een christelijke opvoeding de kinderen maakt tot onvrije en onwetenschappelijke stakkers. Kinderen worden bovendien beschouwd als staatseigendom; het geven van een christelijke opvoeding aan de eigen kinderen is een zich vergrijpen aan een staatseigendom.
Gelukkig is er in Rusland een organisatie die deze mensen helpt: de verwantenraad. Deze verwantenraad verdedigt de rechten van gevangenen en arrestanten, helpt de achtergebleven familieleden, stelt rapporten op en publiceert die.
Eén van de leden van de verwantenraad is de moeder van de bekende Georgi Vins. Het is mogelijk lezingen en dia-avonden voor vrouwenverenigingen te laten verzorgen over deze christenen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 16 november 1979
Daniel | 24 Pagina's