BERICHT VOOR JOU
Abakaliki, Nigeria.
BESTE VRIENDEN,
Ik ben. een nigeriaanse jongen, geboren en getogen in Izi. Ik weet niet precies hoe oud. ik ben, maar sommigen denken dat ik ongeveer 16-17 jaar ben. Dat klinkt voor jullie misschien een beetje vreemd, , want jullie weten allemaal de datum van je geboorte. Maar in ons gebied geven ouders daar niet oim, het betekent niets voor hen. We leefden in volkomen duisternis. Kinderen mochten van de ouders niet naar school, of naar de kerk. Ze wilden alleen maar dat we de juju's trouw zouden, blijven, net als zij dat deden.
Als ik zou proberen de situatie hier in die jaren te beschrijven, zou het een ongelooflijk verhaal worden, en daar komt nog bij dat ik nog niet zo goed kan schrijven, dat ik het op een begrijpelijke manier uit zou kunnen leggen.
Toen het eerste bijbelonderwijs voor onze mensen kwam (rooms katholiek), gingen veel mensen van onze buurstam naar d'e kerk, maar van onze stam ging. bijna niemand. Maar de Heere bestuurde het z.o, dat er nog een ander evangelie gebracht werd door de „geref. kerk-gemeente" uit Holland. Veel van onze mensen kwamen luisteren, en sommigen laten nu hun vorige leven in die steek. Ze kleden zich nu, sturen h, un kinderen naar school en naar de kerk, en sommige mannen., vrouwen en kinderen gaan nu ook naar Katikizimu, om meer over de Heere te leren, en ook in onze eigen taal te leren lezen.
Er zijn er ook nog steeds, die dit evangelie niet. geloven. Ze denken dat het hopeloos is om naar de kerk te gaan en je goden en vrienden achter te laten. Ze lachen de kerkgangers uit en zeggen dat hun goden ze zeker zullen doden en al hun bezittingen weg zullen nemen, alleen omdiat ze geen offers meer brengen aan de goden van hout en steen. Maar we weten dat het niet waar is. De goden van hout en steen hebben geen macht om diegenen die God volgen lastig te vallen. En we bidden dat. God hun harten wil veranderen en hen het licht van het evangelie wil laten zien. Zodat ze ook zouden mogen geloven in de Heere Jezus Christus (...).
Vaak stond ik in tweestrijd om mijn afgoden Weg te gooien. Maar ik durfde de stap niet te nemen. Eindelijk verzamelde ik genoeg moed om ze weg te gooien. Ik was die avond zo bang, en ook de volgende weken. Ik vertelde het aan niemand, ik dacht dat me iets vreselijks zou overkomen. Maar er gebeurde niets. Toen mocht ik geloven daler echt een God was, 'die om mij gaf. Ik begon te bidden en in de: boekjes en het Johannes-evangelie te lezen. Mijn familie bleef me dwars zitten, en probeerde me door praten schuldig te doen voelen. Vaak huilde mijn moeder om het verdriet wat ik haar aan deed, en vaak stond het huilen mij ook nader dian het lachen. Ik ging naar een vriend om hem te vertellen dat ik niet meer kwam. Hij wees mij er op hoe Jezus had geleden, en dat als wij Hem willen volgen ook moeten lijden en het kruis dragen. Hij legde uit, dat het kruis de woorden van de mensen waren, en verdriet en lichamelijke pijn, zelfs verstoten te worden. Hij vertroostte mij met woorden u; it de Bijbel en vertelde hoe zijn eigen familie hem verworpen had. De Heere hielp mij om bij de kerk te blijven. Zelfs nu nog proberen mijn familieleden mij om te praten. Ze zeggen dat ik een dwaas ben. Wil ik dat m'n vader honger lijdt in 't geestenrijk of aan anderen om voedsel bedelt, sinds ik weiger hem eten te brengen op bepaalde tijden? Ik zou nog wel meer willen schrijven, hoe de Heere mij van terugkeer naar die juju's heeft weerhouden. Hoe Hij mij hielp mijn zondige leven te verlaten en Hem te volgen, maar mijn verhaal is al zo lang geworden. Misschien kan ik een andere keer nog eens schrijven, ook hoe ik gedoopt mocht worden. Ik dank de Heere iedere dag voor Zijn genade voor mij, en voor de trouwe zorg voor mij. O, keer de Heere niet je rug toe, maar volg Hem,
Jullie Doki N wan gele, PMB 49, Abakaliki (Nigeria)
Fragmenten uit een brief die we ontvingen uit Nigeria. De volledige brief is opgenomen in „Paulus" (augustus '79).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 augustus 1979
Daniel | 30 Pagina's