MEERDERJARIG Bij 18 JAAR . . ?
Het opschrift boven dit artikel is voor velen ongetwijfeld een aantrekkelijke zaak. Want wie wil er nu niet graag volwassen zijn. Als klein kind beginnen we er al mee: „Als ik later groot ben dan.
En als de: wet nu zo gewijzigd wordt dat we bij 18 jaar al kunnen doen wat we zelf willen, dan zal diat voor velen een „bevrijding" zijn.
Nu mogen jullie als je 18 bent al je stem uitbrengen bij verkiezingen. Dan hoor je dus al bij de volwassenen.
Maar wanneer zijn we nu eigenlijk volwassen en meerderjarig? Dit onderwerp zou van verschillende kanten benaderd kunnen worden. Het bestek van dit artikel laat echter slechts ruimte voor enkele punten ter overweging. Misschien dat in de toekomst nog eens andere aspekten aan de orde kunnen komen in ons jeugdblad.
Elders anders
Het is een bekend feit dat in andere landen de meerderjarigheidsgrens lager is dan bij ons. Dat met name bij primitieve volken de grens van volwassenheid veel lager ligt dan in de ontwikkelde landen. We zullen daarover hier nu niet verder uitweiden, vaststaat dat elke cultuur een eigen visie heeft op het volwassen-worden. Deze visie bepaalt mede het moment waarop men een jongen of meisje als volwassene gaat zien. In onze westerse samenleving — miet name in ons land — zien we een merkwaardige ontwikkeling. Aan de ene kant lijkt het alsof de grens van de volwassenheid verschoven wordt naar latere leeftijd., denk aan het op latere leeftijd afstuderen, uitstel van de huwelijkssluiting. Aan de andere kant zien we dat het moment waarop een jongere — wettelijk gezien — volwassen is verlaagd wordt.
Aan de ene: kant dus een uitstellen van het dragen van eigen verantwoordelijkheid en aan de andere kant toch op jongere leeftijd een eigen beslissingsrecht hebben. Toch moeten we als het gaat om de verlaging van de meerderjarigheidsgrens voorzichtig zijn.
Teken van de tijd?
De leus „Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst" kon ook op dit streven weieens haar invloed uitoefenen. We willen niet negatief denken, maar te vrezen is todh dat het verlagen van de grens naar 18 jaar iets te maken heeft met de afgang der tijden. Misschien zijn er nu onder jullie die dit lezen, die „Daniël" willen weggooien en zeggen: „Wat een onzin”.
Ik zou dat waarschijnlijk als ik nog 18 jaar was ook gedaan hebben. En ik heb vroeger zeker ook wel zo gereageerd. Toch, lees nog even door.
In het boekje — Op de grens van kerk en wereld — x ) schrijft de Herv. Gereformeerde Ds. C. den Boer, zij het in wat ander verband: „Toch geloof ik dat de wetenschappelijke en technische ontwikkelingen (en ik voeg daar nu bij politieke ontwikkelingen) in steeds sterker mate de machtsmiddelen zullen blijken te zijn van politieke en economische systemen, waarin de christelijke godsdienst als het zoethoudertje gebannen wordt. De zonde woelt door de structuren heen en sleurt steeds meer met zich mee.”
18 jaar jong
Meerderjarig zijn veronderstelt immers dat we zover in onze ontwikkeling zijn, dat we goed weten wat we doen, dat we zelf verantwoordelijkheid kunnen dragen. „Dat we onszelf en anderen aanvaarden." 2) Jullie zeggen nu wellicht: „Dat kunnen we toch ook wel". Anderen zeggen misschien: „Dat moeten we toch ook wel." „Kijk eens om je heen wat de volwassenen er van gemaakt hebben." En dan moeten we inderdaad bekennen dat we veel verkeerd deden en doen. Zeker zullen er zijn. die verantwoordelijkheid kunnen dragen. Ook zijn er jongeren die door de ernst van het leven in bijzondere situaties zijn gekomen, waardoor ze verantwoordelijkheid moeten dragen. Ik denk hierbij aan degenen die z, g. handlichting verkregen, b.v. wanneer vader overleden is en een zaak verder gedreven moet worden. Maar in zijn algemeenheid is 18 jaar toch nog erg jong. Beken het eens. Hoe vaak verander je niet van gedachten? Hoe gemakkelijk sta je somis voor iets in vuur en vlam. Hoe snel ook zit je soms weer in de put? De groei naar volwassenheid kenmerkt zich immers vaak door deze gesteldheden.
Doorbreken van het gezag
De achterliggende gedachte die te bespeuren valt; is de strijd die gevoerd wordt in onze hedendaagse maatschappij om het gezag van de ouderen te doorbreken. Om met name de oudiers de zeggenschap over hun kinderen te ontnemen. Werd niet. onlangs in de Tweede Kamer een initiatiefwetsontwerp aangenomen, waarin wordt vastgelegd dat (zogenaamde) hulpverleners niet meer strafbaar zullen zijn, wanneer zij hulp verlenen aan weggelopen minderjarige kinderen.. We zijn, en terecht, met elkaar bezig onze stem te verheffen tegen abortus, maar wordt ook hier niet een aanslag gepleegd op een essentieel basisgegeven van ons christelijk leven? Als je zoiets leest, geeft dan ook het streven naar eigen beslissingsrecht op steeds jongere leeftijd' je niet te denken? Waarschuwt ons de apostel Paulus daar ook niet tegen als hij schrijft aan de gemeente van Efeze: „Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de geweldhebbers der wereld., der duisternis dezer eeuw, tegen de geestelijke boosheden in de lucht.”
Gods’ Woord
Als het zo zal zijn dat jullie straks inderdaad op je 18e jaar meerderjarig zijn, mag ik dan vast eens op Gods Woord wijzen, met de bede dat. jullie: ondanks jullie „wettelijke status" dit Woord, dat eeuwig vast blijft, als leidraad' voor je leven, voor al je handelen zult (blijven) nemen? Le; es. eens goed de geschiedenis va, n. de 75-jari.ge Abram, die geroepen wordt uit Ur .der Chaldeeën. Daarin staat: „...en Terah nam Abram zijn zoon en Lot, Haran's zoon " Dat betekent diat hoewel Abram geroepen werd en zijn vader met hem meeging, Abram zich toch onderwierp aan de leiding van zijn vader Terah. (Gen. 11 en 12)
Denk eens aan Mozes, die 40 jaar werd; opgeleid tót zijn ambt oim het volk Israël te leiden, de tijd dat hij als zoon van Farao's dochter aan het hof verkeerde niet meegerekend, nadat hij eerst gemeend had zijn volk in eigen kracht te verlossen. Luister eens naar de Spreukendichter als hij uitroept: „Mijn zoon, zo 1 gij mijn redenen aanneemt en mijn geboden bij U weglegt — dan zult gij de vreze des Heeren verstaan en zult de kennis van God vinden." Lees dit hele Bijbelboek eens aandachtig door!
Minder (jarig) worden
Mag ik jullie eens; wat vragen? Wanneer denken jullie dat Gods volk meerderjarig is? Zouden zij hier op aarde ooit volwassen worden?
Luister eens naar Johannes.. „Hij moet wassen, ik minder worden." MINDER dat is iets totaal anders dan MEER. Onbekwaam tot enig goed. Neem Gij mijn beide handen Heere en leidt Gij mij. Hoor Saulus van Tarsen eens: „Heere wat wilt Gij dat ik doen zal."
Goed begrijpen
Nu moeten jullie me niet verkeerd begrijpen.
Natuurlijk zullen jullie op een zeker moment in je leven zelfstandig moeten worden, volwassen en meerderjarig zijn. Dan zul je op eigen henen moeten staan. Want het ene geslacht gaat en het andere komt.
Jullie zullen straks de taak in de maatschappij en de taak in Gods kerk hier op aarde, zo de Heere ons dat noig geeft, van ons moeten overnemen.
En dat vereist meerderjarigheid. Meerderjarig, maar dan in afhankelijkheid. Meerderjarig zijn, niet als bevrijding of als een mogelijkheid om het juk van ons te werpen, maar om met God's hulp te bewijzen dat het ernst is in ons leven. Dat we de strijd, want dat is het leven op aarde toch (heeft niet de mens een strijd op aarde), aan durven en aan kunnen. En dan niet in eigen kracht want dia.n komt het verkeerd uit, maar in de kracht van Hem, Die in alle dingen Zijn Vader gekend heeft.
Dan zullen jullie straks „op allerlei terreinen de stem van Christus moeiten laten boren, ook al zal het hoe langer hoe meer blijken te zijn de stem van een roepende in de woestijn."
3 ) Op de grens van kerk en wereld. Ds. C. den Boer, hoofdst. II, 2e druk Echo.
2) Jeugd in nood, hoofdst. 2, W. P. van Kempen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 augustus 1979
Daniel | 30 Pagina's