JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

MEVROUW HARDON-KIEVIET

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

MEVROUW HARDON-KIEVIET

7 minuten leestijd

Dinsdag 17 juli j.1. m; oest Mevr. Hardon-Kieviet, die zoveel jaar in ons hoofdbestuur de belangen van uw vereniging heeft gediend, geopereerd worden. Betrekkelijk onverwachts moest haar galblaas worden verwijderd, wat zoals we vernamen, niet overbodig is geweest. Nu we dit schrijven mag zij weer herstellende zijn, maar is nog erg zwak. Vanaf deze plaats willen we haar toewensen dat dé Heere haar goed en nabij zal zijn, haar krachten wedergeven en haar door dit ziekbed dichter zal brengen bij Hem, Die de bron van alle leven is.

Haar adres is: Klasse afdeling, Kamer 23, Streekziekenhuis, Bennekom. (Stuurt u haar eens een kaart, ? Zij zal dit zeker op prijs stellen).

Een zuid-afrikaan se vrouwenvereniging

Wellicht zullen velen van u zich wel eens afvragen: Hoe zou het in het buitenland gaan op een vrouwenvereniging? Is het net als bij ons: georganiseerd of vergaderen de vrouwen binnen de kerkelijke gemeenten daar niet? ”

In onze „Pagina" is er al eens verteld over „Rut" de sus, tervereniging in Randburg. Maar nu willen wij u iets vertellen over het werk van de vrouwen binnen de bekende afrikaanse kerken.

Die organisatie is wel een beetje anders dan bij ons en ook de werkzaamheden wijken wat af van de aktiviteiten van de meeste van onze plaatselijke verenigingen. Maar het doel van hetgeen er wordt verricht i, s gelijk aan hetgeen wij ons gesteld hebben, namelijk het versterken van de onderlinge band en het financieel steunen van zending en evangelisatie.

Ieder meisje is, als zij belijdenis d'oet, automatisch lid van de Algemene Vrouwendienst, evenals zij die door verhuizing van elders overkomen.

Eén maal per maand is er vergadering, op de zelfde avond dat de kerkeraad' bijeenkomt. Dit is uit praktisch oogpunt, omdat veel leden ver weg wonen. De kerkeraden zijn veel groter dan wij in Nederland gewend zijn. Dit dient om de gemeenteleden intensiever te kunnen begeleiden.

Op deze maandelijkse vergadering van de vrouwen wordt, behalve bezinning over een bijbelgedeelte, o.a. besproken wat er in de komende maand zal moeten gebeuren. Bijvoorbeeld welke zieken en bejaarden er bezocht moeten worden; wie er helpen op de receptie (onthaal wordt het daar genoemd) als er een huwelijk plaats vindt. De receptie is meestal in de kerkzaal, en zowel het gereed maken van de hapjes, bowl e.d. en de zaal als de bediening en het opruimen, wordt door de dames van de gemeente gedaan. Nieuwe bewoners moeten verwelkomd, en de gez, innen waar een baby is geboren, bezocht worden en bij een eventuële begrafenis assistentie verleend. De gegevens voor deze aktiviteiten worden door de kerkeraad aan hen doorgegeven. Op deze avond verzorgt de vrouwenvereniging ook de koffie voor de kerkeraad. (Op een gemeente van 2000 leden en doopleden bestaat de kerkeraad uit ongeveer 120 personen). Behalve deze maandelijkse vergadering, waar de vrouwen uit de hele gemeente welkom zijn, wordt er bovendien elke maand per wijk (meestal op de dag) een vrouwenbiduur gehouden bij een van de leden aan huis. Hier staan gebed en bijbelstudie centraal. Er wordt gezamelijk gebeden voor bejaarden, zieken, maar ook voor de jongens aan de grens en de landsregering, de jongeren die examen moeten doen, maar ook de werkzaamheden die door de dames moeten word.en gedaan, worden in het gebed aan de Heere voorgelegd.

Net als door vele van onze verenigingen wordt er ook daar jaarlijks een verkoping gehouden. Het is echter niet alleen de vrouwenvereniging die hier aan meewerkt,

maar de hele gemeente wordt daarbij ingeschakeld, ook de jeugdvereniging en de kerkeraadsleden hebben een belangrijk aandeel in dit gebeuren.

Zo'n jaarlijkse verkoping heeft, doordat er nog vele andere aktiviteiten plaats vinden, het karakter van een bazar. Handwerk is er niet veel te koop, maar wel veel inbrenggoed-, zoals de door een bakker geschonken krentebroden, ook veel planten en koek, cake, gebak e, d. We hoorden zelfs van een gemeente waar elk jaar een nieuwe auto door een van de leden wordt geschonken, die bij opbod wordt verkocht. In een landsgemeente (dus buiten de stad gelegen) worden er vrijwel altijd ook koeien en schapen voor de verkoping beschikbaar gesteld'. Een deel daarvan wordt geslacht en vrijdagavond vóór de verkoping, , die altijd op zaterdag plaats heeft, is er dan een zgn. „braaivleis" (een barbecue in het groot), waar ieder zijn eigen vlees koopt en op een van de roosters legt tot het kan worden genuttigd. IJ begrijpt dat dit in het heerlijke zuid-afrikaanse klimaat allemaal in de open lucht plaats vindt.

Tijdens de verkoopdag, waarbij vrijwel de hele gemeente van haar belangstelling blijk geeft, is er vaak ook gelegenheid tot paardrijden, aangezien er voor dit doel ook paarden beschikbaar gesteld worden. In de steden zijn weer andere aktiviteiten. De jeugdvereniging organiseert spelletjes voor de kinderen, die daar, tegen betaling uiteraard, aan mee kunnen doen. Er zijn ook altijd weer stapels pannekoeken gebakken en pannen vol kerry-rijst klaar gemaakt, die gretig aftrek hebben.

Om dit jaarfeest te organiseren gaan de 1 kerkeraadsleden de gemeente door met intekenlijsten om te vragen welke medewerking er mag worden verwacht. Er zijn ook personen die een som geld beschikbaar stellén.

De opbrengst is, zoals we reeds vermeldden, vrijwel altijd bestemd voor de zending en evangelisatie. Elke gemeente moet een flink bedrag per jaar afdragen (een gemeente van 2000 zielen bijv. R 60.000, dat is plm.. 150.000 gulden).

Er zijn veel gemeenten die een zendeling in dienst hebben, die in een naburig Bantoegebied werkzaam is. Weer andere gemeenten hebben één of twee niet-blanke kerken geadopteerd omdat deze gemeenten vaak erg klein zijn (bijv. 80 - 100 leden) en zich zelf niet kunnen bedruipen, vooral niet als zij een eigen predikant hebben.

Er is dus erg veel geld nodig voor de zending en evangelisatie en aangezien men het zendingsterrein dicht bij huis heeft is men, veel meer dan wij, doordrongen van de noodzaak er voor te werken.

De aktiviteiten van de vrouwenverenigingen bevorderen ook de saamhorigheid binnen de plaatselijke gemeente, een belang wat zeker niet weggecijferd mag worden.

Dat er in de ene gemeente harder gewerkt en meer bereikt wordt dan in de ander is, net als bij ons, vaak afhankelijk van de personen die de leiding hebben en de tijd die er beschikbaar is. En hoewel elke vrouw automatisch als: lid van de Algemene Vrouwendienst staat ingeschreven, werkt niet iedereen aktief mee. Ook in de zuid-afrikaanse kerken wordt geklaagd over de toenemende onkerkelijkheid met alle gevolgen van dien,

Wij hebben geprobeerd: u een beeld te geven van het werk van de vrouw binnen de Z.-A. kerken en hopen dat u er wat uit leren kunt. .

Wellicht zijn er ideeën die door onze vrouwenverenigingen kunnen worden overgenomen. Veel aktiviteiten zullen bij ons achterwege moeten blijven, maar misschien is het mogelijk om de jaarlijkse verkoping een meer algemeen karakter te geven door meer gemeenteleden in te schakelen en meer te bieden. (Het mag er ons toch niet om te doen zijn, om de eer aan ons zelf te houden, om als vrouwenvereniging veel te presteren? Dat mag niet op de voorgrond staan.)

Het is goed en nodig om te werken en hard te werken voor kerk en zending, maar daarbij moeten we weten afhankelijk te zijn van Gods zegen en zullen zeker een voorbeeld kunnen nemen aan het gebed van onze zuid-afrikaanse zusterverenigingen. Komen wij daarin niet veel tekort? Bidden wij wel voor ons werk binnen de gemeente en voor de noden van onze naaste, voor onze regering en voor de jongens en meisjes die bloot staan voor de zuigkracht van de' wereld en voor onze onsterfelijke ziel?

Laten we bij al onze aktiviteiten als verenigingsleden deze belangrijke taak toch niet uit het oog verliezen. En laten we dan ook niet vergeten om te vragen of de Heere Zijn zegen wil geven over het werk van de zuid-afrikaanse vrouwen en Zijn Kerk aldaar wil uitbreiden, tot Zijn eer!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 augustus 1979

Daniel | 24 Pagina's

MEVROUW HARDON-KIEVIET

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 augustus 1979

Daniel | 24 Pagina's