BERICHT VOOR JOU

Izi, 19 april 1979.

Beste jongelui,

De zon is net ondier gegaan en snel komt de duisternis op. 't Is deze avond aardedonker, want er is geen maan, en heel in de verte weerlicht het af en toe. Twee jongelui staan gereed om naar hun vriend te gaan, die aan de andere kant van het dorp woont. Ze hebben een olielampje bij zich voor de nacht, maar dat lampje zal de duisternis van de harten niet kunnen bereiken.

't Is geen blij bezoek, dat ze af zullen leggen. Ze gaan hun vriend vertroosten, die vandaag zo plotseling zijn moeder heeft verloren. Vorige week kwam Oduburu 's avonds thuis. Zijn moeder was ziek. Ze had koorts en al haar botten deden zeer.

Oduburu, die bij ons werkt, raadde haar aan, naar de kliniek te gaan, want het leek op malaria. Ze ging, kreeg medicijnen en ging weer naar huis. Terug op haar eigen compound kreeg ze al gauw buren op bezoek. Ze werd bestraft, omdat ze naar de kliniek geweest was. Na veel praten en dreigen gaf ze eindelijk toestemming om de waarzegster te raadplegen. Na een offer aan de goden vertelde deze 1 dat de geesten boos waren, omdat Oduburu's moeder de laatste tijd praktisch nooit geofferd had. Ze ging namelijk af en toe naar de kerk.Nu moest ze een drankje van bittere bladeren drinken en offers brengen bij de kleine heiligdommen op haar eigen erf. Oduburu probeerde zijn moeder te overreden dat het niet goed was inheemse medicijnen èn kliniekmedicijnen te nemen. Hij probeerde haar op de Heere te wijzen. Maar zijn moeder werd boos en begon verwijten te maken. Ze stelde meer vertrouwen in de waarzegster. „De witte dokter kan alleen maar mensen aan stukken snijden. Hij weet niet eens dat er geen medicijn is tegen malaria", werd haar steeds weer verzekerd door de dorpelingen.

Zondag was er geen verslechtering: o£ vooruitgang in de ziekte, maar woensdagmiddag kwam daar plotseling verandering in en donderdagmorgen is ze al overleden-Voor Oduburu is het grootste verdiriet, dat zijn moeder tot haar dood de afgoden heeft gevolgd. Hijzelf mocht vorig jaar gedoopt worden en kreeg toen een nieuwe naam. Jonathan. Jonathan is de enige zoon van deze moeder. Zijn vader overleed vier jaar geleden. Hij moest nu voor de 1 teraardebestelling van zijn moeder zorgen. Allereerst moest hij de woedende familie te woord staan. Zijn oom beschuldigde hem, dat hij zijn moeder vermoord had met witte medicijnen. Ook moest hij alles nu maar betalen. Men eiste een koe voor de begrafenis.

Graag had Jonathan zijn moeder een christelijke begrafenis gegeven, maar de familie weigerde. „Geef ons onze zuster terug", zo> schreeuwden ze. Omdat hij nog niet volwassen is, had hij weinig in te brengen. Een inheemse voorbereiding moest gemaakt worden. Allereerst moesten er potten wijn komen — de ruziezoekende oom. maakte het Jonathan met snijdende woorden zo zwaar mogelijk. Kort daarop werd de gestorvene in nieuwe lappen gewonden. Toen werd er een paar maal met een geweer geschoten, als teken van eer dat de vrouw kinderen had gehad. Vervolgens, onder verwijten van de familie, werd een kip geslacht. De vrouw had namelijk na de dood de ogen geopend. Dat betekent diat ze niet gewoon gestorven is, zegt men. Nu kreeg ze op iedere voet twee yammen, en aan de handen en voeten kippebloed en een bosje veren in de hand, om in het nieuwe leven de dader van de dood te vinden. En de schuldige zal dan spoedig zijn als de gestorvene en naar de geestenwereld komen. Daarna kreeg ze nog een stukje geitehuid om haar pols. Dit wordt gedaan om de mensen in het nieuwe leven te laten weten, diat ze je wel begraven hebben. (In het nieuwe leven zijn rijken en armen en als je met kip bent begraven, kun je alleen maar met de armen zijn en eten. Rijken worden met koeie-of paardehuid begraven. Je mag je familielid niet beschaamd laten zijn door een schamele begrafenis.)

Daarna werden in het bijzijn van de familie twee koppen wijn in de mond van de gestorvene gegoten, als eed, dat degene die het doet, de oorzaak van de dood niet. weet.

Nadat dit gebeurd was, kwamen er klaagzangiers, die ook eerst moesten drinken. De hele nacht werd gedronken, geofferd, en de God van de witte mensen bespot.

Vrijdagmiddag kwam een groepje kerkmensen, om Jonathan te troosten, en met hem te bidden. Ze werden ruw opgevangen door de oom, die dreigde ze allemaal af te zullen ranselen, als ze niet meteen weggingen. Maar ze gingen voor hem niet opzij. Ze begonnen te zingen, maar de oom probeerde door zijn razen en tieren hen te overschreeuwen. Het lukte hem niet. Hij moest het opgeven en verliet het erf voor korte tijd. Maar toen hij na een poosje in zijn aangeschoten razernij weer kwam, zijn ze toch maar stil weggegaan.

Jonathan bleef niet alleen achter. Om beurten waren twee van zijn vrienden van de kerk bij hem. Ze hebben met hem gebeden en gelezen. De morgen van het overlijden had ik juist met één van hen Psalm 37 besproken, 's Avonds hebben ze het samen gelezen: Wentel uw weg op de Heere, vertrouw op Hem, Hij zal het maken. Daar mocht Jonathan steun en moed uit putten, 't Ging allemaal zo anders dan hij graag zou zien. Satan scheen hoogtij te vieren. Gelukkig mocht hij in deze dagen van benauwdheid en verdriet in de Heere zijn sterkte vinden.

Kennen jullie die sterkte ook? Jonathan en zijn vrienden zijn zestien a zeventien jaar. Ze willen ook zo graag door hun omgeving geaksepteerd worden, maar het wordt ze vaak zo heel moeilijk gemaakt, vooral door de naaste familie, die vaak alleen maar angst kent en offert om de nood af te wenden.

Soms struikelen Jonathan en zijn vrienden over satans listige strikken. Maar dan mogen we hen ook wijzen op Psalm 37 : 40: n de Heere zal hen helpen en zal hen bevrijden. Hij zal ze bevrijden van de goddelozen en zal ze behouden, want ze betrouwen op Hem.

Hartelijke groeten, Meta Moerdijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen