HOE GA JE MET DE BIJBEL OM?

Aan het einde van iedere maaltijd wordt de Bijbel opengelegd en voorgelezen, maar zo dikwijls zijn we er met, onze gedachte niet bij. De ogen dWalen door de kamer of staren in de verte, het Boek wordt dichtgeslagen, het dankgebed volgt en de maaltijd is ten einde.

Helaas is het lezen van Gods Woord in vele gezinnen een sleur geworden. „Het is ook zo verschrikkelijk moeilijk om je aandacht erbij te houden", is dan een veel gehoorde klacht. En wellicht vragen sommigen zich wel af, waarom, de Bijbel nu toch zo-onbegrijpelijk is.

Dit klagen is ons mensen niet vreemd. Al heel snel hebben we onze vinger uitgestoken om de schuldige aan te wijzen. Zelfs de toehoorders van de Heere Jezus zeiden van een toespraak tot hen: Deze rede is hard, wie kan dezelve horen? " Zo geven wij mensen eigenlijk God de schuld van ons onbegrip. Het komt niet in ons op, de oorzaak van dat niet begrijpen bij ons zelf te zoeken. Onze reaktie is meestal direkt: Dat is te onduidelijk". De Heere Jezus, dacht daar anders over. Hij moest beschuldigend tot de morrende schare volgelingen zeggen dat daar sommigen zijn van hen die niet geloven (Joh. 6 : 60-65)! Wij worden aangewezen als de schuldigen, onze oren en ons hart kunnen de bijbelse boodschap niet werkelijk ontvangen. Laten we onze boos uitgestoken vinger maar laten zakken, of laten we hem liever tot onszelf richten.

Wat dan te doen?

Er dan maar mee ophouden, en denken „Ik begrijp het toch niet"? Dat kan! Dan doen we net als die ongelovige discipelen van de Heere Jezus, die gezegd hadden dat de rede van de Heere hard was. We lezen in het 66ste vers, van Johannes: Van toen af gingen velen zijner discipelen terug en wandelden niet meer met Hem.

Dat is niet zo erg moeilijk, gewoon je oren toestoppen of maar met een half oor luisteren aan tafel, 's avonds je Bijbel gesloten houden; dat is erg gemak-kelijk zelfs. Om zo te doen behoeven we niet veranderd te worden, zo zijn we al: afkerig van de woorden Gods. Maar wat zullen we straks dan voor de rechterstoel van Hem moeten zeggen? We zullen geen woorden kunnen vinden om ons te verontschuldigen.

We kunnen onze nood ook aan de Heere voorleggen. We mogen de Iieere zeggen dat we zo verstandeloos zijn en zo harteloos om het Woord te verstaan. Laten we maar tegen Plem zeggen: „Heere, ik versta er niets van, geef u me toch oren en een open hart; wij zijn zo vol van zonden dat* uw Woorden door ons niet begrepen worden, maar wilt U mij dan verstand geven met Goddelijk licht bestraald”.

Kom, laten we de Bijbel dan toch maar ter hand nemen, en nu biddend. Niet dat alles dan in een keer duidelijk worden zal, maar de Heere kan het gebruiken.

God spreekt tot ons persoonlijk

Hoe ga je met de Bijbel om? , was de vraag. Een antwoord daarop geef je niet in twee woorden weer. Wel kunnen we weten wat we moeten beseffen wanneer we Gods Woord lezen. Het is, genade dat de Heere nog wil spreken. De Heere had

ook eeuwig kunnen zwijgen'en ons geen Woord meer waardig kunnen keuren, maar nu wil Hij in Zijn grote barmhartigheid nog woorden kwijt. Daar moeten we eens over na denken. Het wonder wordt nog groter als we zien dat God nu juist tot óns spreekt, terwijl zo' veel anderen nooit met dat Woord in aanraking zijn gebracht. Met recht mogen we daarom wel de vraag stellen waarom juist wij de Bijbel gekregen hebben.

De Heere wil ons persoonlijk spreken, wanneer we de Bijbel op geregelde tijden open mogen doen. De Heere wil ons dan afzonderlijk spreken. Hoe vol eerbied moeten we dan toch zijn, wanneer we bedenken dat Hij niet alleen tot ons allen tegelijk spreekt, maar ook apart. Het is een misverstand als we menen dat God in de algemeenheid spreekt, nee, er gaat niets buiten Zijn wil om, ook niet dat jij en ik het Woord mogen horen. De Heere heeft ons iets te zeggen en daarom moeten we de Bijbel lezen met de vraag „Wat wil Hij tot mij spreken? ”

Op iedere bladzijde van de Schrift noemt Hij onze naam en daar moeten we dan ook maar naar luisteren.

Luister maar: afkerige, verfoondsbreker, zondaar. Nee, niet om ons uit te schelden, maar om eerlijk te laten zien wie we zijn. Let er eens op of je je naam hoort, wanneer de Bijbel open gaat. De God die in Zijn voorzienigheid ons de Bijbel gaf is het erom te doen dat we onze naam leren verstaan en dat we gaan zeggen: „Ja, dat ben ik Heere, ik ben die afvallige en die onteerder van Uw Naam, spreek want uw knecht hoort.

En wat wil de Verbonds-God dan tot ons zeggen? Erg veel. Bij iedere zonde die we in het Woord van God tegen komen, zegt God dat wij ook zo zijn en geen haar beter. Bij iedere straf die we tegenkomen wil Hij zeggen dat wij die ook waard zijn. Dat is niet zo'n aangename boodschap, maar de Heere wil toch dat we Zijn héle Woord geloven en niet de helft. En waarom wil de Heere ons dat zeggen?

Wel, om ook de andere helft te doen begrijpen. Heb dus geen harde gedachten van de Heere wanneer je dat allemaal tot je hoort zeggen. De Heere is het erom te doen, nog meer te spreken, om uit te spreken. Er wordt ons gevraagd of we dan dood willen met al onze zonde. Er wordt ons gezegd dat het de Heere om ons leven is te doen.

De Heere geeft ons niet alleen namen, maar ook Zichzelf. Hij noemt Zich Barmhartig, lankmoedig en groot van goedertierenheid. Laten we veel vragen of we die namen ook mogen vinden. De Heere wil ons niet in het stof drukken alleen; het gaat Hem om ons leven. Hij heeft geen lust in onze dood, maar daarin dat we ons bekeren zouden en leven. Wanneer we dat gaan zien, krijgen we het Woord van God toch lief, dan willen we onze vuile namen wel horen, dan gaan we bukken voor de rechtvaardige God, maar dan bedelen we ook aan de troon der genade om de Namen van Hem te mogen zien.

De Bijbel is geen handboek

Ja, daar is de Bijbel voor. De Schrift is er niet om koel en zakelijk af te lezen wat de oplossing is voor een of ander probleem. Laten we er vooral op de jeugdverenigingen voor oppassen de Bijbel als een handboek te gebruiken. Wij mensen zijn er handig in het Heilig Woord van God wel iets te laten zeggen in ons leven, misschien zelfs veel, maar niet alles. Wij willen de Heere ontwijken wanneer onze naam al te persoonlijk wordt genoemd. De rijke jongeling

gaat weg wanneer de Heere Jezus zijn hele hart vraagt: Wij zijn geneigd hetzelfde te doen. Nogmaals, de Heere doelt op jouw hele leven.

Enkele praktische punten

1. We kunnen beter een kleiner gedeelte van Gods Woord goed lezen, dan een groter gedeelte waarvan we de helft niet begrijpen. Het Woord wil niet verkwist worden, maar verstaan.

2. Wanneer je niet begrijpt waar het bijbelgedeelte over gaat, kun je het beste een Statenvertaling met kanttekeningen raadplegen. Aan het begin van ieder hoofdstuk staat een begrijpelijke samenvatting. Begrijp je een woord of een zin niet, dan kijk je bij de kanttekeningen.

3. Wil je nog meer weten over een bepaald gedeelte, dan ligt het gebruik van een bijbelverklaring voor de hand, maar aan de hand van de volgende punten kom je al een heel eind,

4. Het Woord van God is door één Heilige Geest ingegeven en is dus Zelf een éénheid. Daarom kunnen we de Schrift met de Schrift uitleggen. De teksten die in de meeste Bijbels onderaan een gedeelte staan, geven de richting aan waarin we moeten zoeken.

5. Met behulp van een konkordantie zoeken we de woorden op waar we meer over willen weten. Misschien dat andere schriftplaatsen meer licht op de zaak werpen. Zo zijn de bijbelverklaarders ook te werk gegaan.

6. Let goed op het verband waarin alles staat. Het gedeelte voorafgaande aan dat wat je onderzoekt is altijd van groot belang. Het heeft de Heilige Geest goedgedacht het juist op die plaats te zetten. Misschien dat je een geschiedenis beter begrijpt, als je weet wat er aan vooraf is gegaan.

7. Vraag je eens af wat de kerngedachte is van het bijbelgedeelte en probeer alles daarmee in verband te brengen.

Tot slot

De Heilige Schriften zijn het die wijs kunnen maken tot zaligheid (2 Tim. 3 : 15). Wanneer de Heere het daartoe gebruikt, krijgen we het Woord van God lief. Dan kunnen velen zeggen dat de Bijbel een onbegrijpelijk boek is, en velen kunnen daarom bij de Heere vandaan gaan, maar wanneer de Heere aan ons dan zou vragen: Wilt Gijlieden ook niet weg gaan", dan zal ons antwoord met dat van de discipelen zijn: Heere tot wien zullen wij heengaan? Gij hebt de woorden des eeuwigen levens (Joh. 6 : 68).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen