ER ZIJN TEKENEN AAN DE WAND

Braiman, 21 april 1979

Voor Hitiers geboortehuis staat een dozijn studenten van de rechtsradikale „Aktion Neue Rechte" gereed om de 90ste verjaardag van Wijlen de Führer te herdenken. Oude duitse helmen, laarzen, vaandels, hakenkruisen en SS-insignes laten er geen twijfel over wat de bedoeling is. Op het trottoir aan de overkant patrouilleert politie. Zij grijpt niet in, ofschoon de Oostenrijkse wet een dergelijke vertoning hoe dan ook verbiedt. Een handjevol linkse jongelieden neemt het niet langer en doet een machteloze poging om „Het Bruine Gespuis", zoals geroepen wordt, te verdrijven.

Hitiers verjaardagsgasten slaan terug met stokken en ijzeren staven

Nu pas grijpt de politie in: negen neozazi's en twee linkse aanvallers worden in de kraag gegrepen. Want je mag in Oostenrijk geen nazi's aanvallen, .en nazi's worden pas opgepakt als ze slaan". (Elseviers Magazine, 28 april)

Neo-nazi's

Dat er nog steeds oud-nazi's zijn die hun Führer niet kunnen vergeten en daarom van tijd tot tijd reünies beleggen, wisten we. Nu schijnt echter het nazisme ook op jongeren vat te krijgen. Vooral in Duitsland is sprake van neo-nazisme. „Over Duitsland, van Kiel tot München, is een netwerk fascistische organisaties uitgespreid. Van een massabeweging is geen sprake. De nieuwe nazi's zijn in cellen georganiseerd. Dat garandeert de anonimiteit die voor terreur nodig is.”

Er schijnt zelfs sprake te zijn van een harde kern die de RAF en haar daden tot voorbeeld; heeft genomen, . Het aantal gewelddaden door rechtse extremisten vertoont in Duitsland een duidelijke stijging. In het R.D. van 4 mei stond het bericht dat er in de Tweede Kamer door de socialist Van den Bergh vragen waren gesteld over de opkomst van het neo-nazisme. Hij wees erop, dat in heel Europa en met name in Duitsland zi.ch in toenemende mate nieuwe verschijnselen voordoen, waarbij oud-en neo.~ nazi's hun gezicht op de meest onbeschaamde wijze hebben laten zien”.

Daarvoor hadden in de krant van 1 mei berichten gestaan over het bekladden, o.a. met hakenkruisen, van een joods gedenkteken in Den Haag en van de

muren van konsentratiekampen in Duitsland,

De Waarheidsvriend haalde de joodse auteur Elie Wiesel aan. Deze vroeg zich in zijn boek „Een Jood vandaag" af of de: verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog voorgoed verleden tijd waren.

Hij dacht eerst van wel: „Het antisemitisme", zo zei ik tegen mijzelf, „is weggesmolten onder de asgrauwe-hemel ergens in Polen; wij hebben nietsmeer te duchten..." - . Ik had ongelijk...

Er zijn tekenen aan de wand verschenen en zij zijn verbijsterend Een arabiseh vorst biedt zijn gasten exemplaren aan van luxe-edities van de laaghartige Protokollen van de Wijzen van Zion. (Dit is een door de russische politie vervaardigd geschrift, dat het verhaal bevat van een joods komplat om de wereldmacht te veroveren) Kerkhoven in Frankrijk en in Duitsland werden geschonden. Perskampagnes in Sovjet-Rusland....

Men moet wel blind zijn om 't niet te willen erkennen: de jodenhaat is weer in de mode gekomen”.

Daar lijkt het inderdaad op.

Als je al die berichten leest, neig. je ertoe om te denken dat een serie als Holo; caust en de vele boeken over de Tweede Wereldoorlog hard nodig zijn. Iemand schreef eens: „Een volk dat zijn geschiedenis vergeet, is gedoemd haar opnieuw te beleven!" Moge God ons daarvoor behoeden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen