VLUCHT UIT CHINA

Het water reikt bijna tot aan Ching's schouders als hij voorzichtig, en geluidloos op handen en voeten over het natte rijstveld kruipt.

Nog ongeveer 10 meter, dan is hij bij de grens van het land. Hij hoort het water van de rivier, in de donkerte voor zich voorbij golven,

In de verte schijnen de zoeklichten van de grenswacht over de velden. Soldaten staan op wacht en turen met verrekijkers speurend over het rijstveld, zodat niemand ongemerkt het land kan verlaten. De donkere nacht beschermt Ching in zijn poging om China te ontvluchten. Nog een paar meter, dan is hij bij het water en daar begint de vrijheid.

Langzaam verplaatsen de zoeklichten. Ineens schijnt een felle lichtbundel over de plek waar Ching kruipt. Een wilde angst golft door hem heen.

Onmiddellijk drukt hij zich plat op z'n maag in de sponsachtige grond tussen de rijstplanten. Onbeweeglijk stil blijft hij liggen. Zijn neus juist boven het water om te kunnen ademen.

Over het pad, waar het rijstveld begint, hoort hij voetstappen naderen. Hij begrijpt het. De grenswacht heeft gemerkt dat daar iemand moet zijn. Zijn hart krimpt ineen van vrees als de voetstappen dichterbij komen. Hij voelt de lichtbundel over zijn lichaam schijnen.

In doodsangst schreeuwt het in zijn ziel: „Heere, mijn leven is in Uw hand. Almachtige God, redt mij van de ondergang. Als U mij redt zal mijn verdere leven alleen voor U zijn". Doodstil blijft hij liggen.

Als de soldaten hem. vinden zal de straf vreselijk zijn. Hij heeft eens eerder geprobeerd te vluchten. Toen was hij in het rijstveld verdwaald en kon hij in dedonkere nacht de rivier niet snel genoeg vinden. Soldaten ontdekten hem en namen hem gevangen. Hij kwam in de gevangenis en later in een her-opvoedingskamp. Daar moest hij de kommunistische leer aannemen en beloven dat hij het land niet meer zou ontvluchten. En nu, een paar jaar later, probeert hij het toch weer. Als ze hem vinden zullen ze hem doden.

Ching voelt dat er iemand in zijn omgeving staat die kijkt en zoekt. In de grootste nood bidt hij: „Heere, verblindt die soldaat dat hij mij niet ziet. Laat hij denken dat hier een steenklip ligt, ik kan mijn hoofd niet verder in het water laten zakken”.

De sekond.en duren voor Ching als een tijd zonder einde. Zijn lichaam zakt verder in de natte grond. Het water sluit om zijn hoofd. „Mijn God..., redt mij... het kan niet langer..." kreunt hij.

Onverwacht verdwijnt de lichtbundel, de donkere nacht spreidt opnieuw een bescherming over Ching uit. Onmiddellijk heft hij zijn ho-ofd iets omhoog en kan weer ruim ademhalen.

Hij hoort de voetstappen van de soldaat. Het geluid verwijdert zich, totdat het in de verte verdwijnt. Ching wil op zijn maag vooruitschuiven, maar de natte aarde heeft hem. vastgezogen. Hij kan zich niet bewegen.

„Heere, U bent een God die wonderen doet. Laat ook nu een wonder gebeuren dat de aarde mij loslaat. Help mij breng mij in de vrijheid om U te dienen”.

Ineens kan hij zich. makkelijk bewegen, alsof hij over droge aarde gaat. Snel schuift hij plat tegen de grond gedrukt door de laatste meters van het rijstveld. Hij ziet in het donker niet waar hij is, maar hij hoort de rivier tegen de oever klotsen. Zijn handen tasten naar het dijkje dat het rijstveld van het water scheidt. Vlug ploetert hij door d : e modder, glijdt bij de oever neer. Voorzichtig, zonder geluid, zakt hij in de rivier.

Het blijft donker. De zoeklichten schijnen in een andere richting. Zijn angst verdwijnt, Nieuwe kracht stroomt door zijn lichaam. Zijn spieren spannen zich. Met forse slagen glijdt hij door het donkere water. Kommunistjsch China ligt achter hem. Ching zwemt naar de vrijheid.

Aan de overkant van het brede water is Hong Kong. Dankbaar, maar uitgeput, komt hij daar eindelijk aan. Zijn gebed is verhoord. God heeft een wonder laten gebeuren.. Zijn vlucht is gelukt.

Waarom ontvluchtte Ching zijn Chinese land? Hij vertelt zijn geschiedenis aan een predikant in Hong Kong.

Ching was nog maar een kleine jongen teen zijn vader het land ontvluchtte, ook naar Hong Kong. Zijn vader was een christen. Toen China in 1949 een totaal kommunistische regering kreeg, werden

de kerken gesloten, bijbellezen verboden en de christenen vervolgd.

De nieuwe regering zei dat er geen God bestaat. De vader van Ching mocht in zijn gezin niet meer uit de Bijbel lezen, niet meer tegen z'n kinderen over de Iieere Jezus spreken.

Maar zijn vader was niet gehoorzaam aan de nieuwe regering. Hij zei: „Er staat in de Bijbel dat wij God meer gehoorzaam moeten zijn, dan de mensen". Daarom kwamen soldaten van het Rodeleger zijn vader ophalen om naar de gevangenis te brengen. Hij kon nog juist het huis ontvluchten. Vrienden hielpen hem naar de rivier. Hij zwom naar de vrijheid, naar Hong Kong. Dat was ruim 15 jaar geleden gebeurd.

Ching was met zijn broertjes en zusjes bij hun moeder gebleven. Hun vader had de Bijbel thuis gelaten zodat de moeder de kinderen teksten kon leren en hen leren bidden om de Heere te zoeken.

Toen Ching 10 jaar was, kwam er een soldaat in hun huis. Die beschuldigde zijn moeder dat ze ongehoorzaam aan de regering was, want ze onderwees de kinderen uit de Bijbel.

De soldaat nam hun moeder mee naar de gevangenis.

Ching was vreselijk bang. Hij was alleen thuis met de andere kinderen. I-Iij was plat op de grond gaan liggen en had in zijn ellende geschreeuwd: „O God, als U werkelijk bestaat, bewijs het dan toch door moeder terug te brengen”.

Diezelfde avond werd zijn moeder vrijgelaten en kwam thuis. De christenvrienden kwamen in het geheim weer bij elkaar, en Ching's moeder had een Bijbel en een boek dat hun vader vroeger van een zendeling had' gekregen: „Waterstromen in een dorstig land", heette dat boek. Er was veel troost in voor de christenen.

Ching leerde voor onderwijzer. Hij was juist 20 jaar toen hij in de stad Kanton aan een school werd aangesteld. Ching moest de kinderen op de school opvoeden voor het kommunisme. Dat kon hij niet.

Hij ging vertellen en voorlezen uit de Bijbel van zijn vader. Soldaten kwamen waarschuwen dat hij naar de gevangenis moest als hij weer uit de Bijbel vertelde. Ching kon het niet laten.

Hij moest de kinderen vertellen dat God wél bestaat, dat zij zondaren zijn en de Heere Jezus als hun Verlosser nodig hebben om vrede met God te ontvangen. Juist op tijd kon Ching vluchten. Maar hij verdwaalde in het rijstveld langs de rivier. Soldaten van de grenswacht brachten hem in de gevangenis; daarna kwam hij vrij en vluchtte opnieuw.

Nu was het wonder gebeurd dat hij de rivier wel bereikte en naar de vrijheid kon zwemmen. Ching kwam veilig in Hong Kong aan.

De predikant in Hong Kong vertelde aan Ching dat hij naar het eiland Taiwan kon gaan. Daar kon hij goed bijbels onderwijs krijgen, om later als zendeling naar zijn eigen volk in China terug te gaan, als op Gods tijd de grenzen van China weer zullen opengaan.

Ching is een van de ± 3 miljoen gevluchte Chinezen die op Taiwan wonen en studeren, in de hoop éénmaal naar het vaste land te kunnen teruggaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen