Zijn alternatieve kerkdiensten nodig?

Een, poosje geleden las ik in „Trouw" een artikel van ene meneer J. B. Looijen. Het ging over een voor de t.v. uitgezonden kerkdienst.

Het ging er in deze dienst blijkbaar heel anders toe dan de schrijver had verwacht. Ik laat hem even aan het woord:

Het stelde me diep teleur. Want wat te zien en te horen was, had niets te maken met een klassieke gereformeerde kerkdienst, maar veel meer met een samenkomst van een opwekkingsbeweging. De omroepgads kondigde aan, dat het hier ging om een dienst met belangstellenden. Daarbij moet je dan denken aan mensen, die vervreemd zijn van de kerk, hoe die kerk dan ook heten moge.

Nu mag je als kerk gerust proberen mensen onder invloed van het evangelie' te brengen. Maar dan moet je als kerk wel jezelf blijven en je presenteren zoals je bent. Nu, dat was daar in die kerk te Utrecht allerminst het geval. In de dienst speelde een combo dat het een lieve lust was. Een elektronisch instrument speelde erbij alsof iemand achter het bioscooporgel zat. Evangeliezangers en - zangeresjes zongen liederen, die, theologisch gezien, nergens op sloegen Wie waren overigens die belangstellenden?

Helaas miste ik de niet-ervaren kerkgangers. De kamera maakte dat duidelijk bij de samenzang. De psalmverzen werden hartelijk zomaar uit het, blote hoofd meegezongen. Bij de vele gezangen had een enkeling wat moeilijkheden met z'n leesbril "

Laten we het nu maar niet hebben over het gebruik van de: t.v. en nog minder over de vraag of het wel geoorloofd is een kerkdienst via dit massa-medium uit te zenden. Wij wijzen in onze gemeenten de t.v. als genotmiddel af en ik geloof dat, we daar bepaald niet ongelukkig mee hoeven te zijn.

't Lijkt me echter niet verkeerd om even aandacht te schenken aan het stukje in „Trouw". De schrijver besluit met de verzuchting:

Deze kerken hebben hun eigen stijl en daar hoeven ze zich allerminst voor te schamen. Integendeel. Maar laten ze zich dan in t.v.-diensten vertonen, zoals ze zijn in hun kerkdiensten." Wat een beschamende les!

Het is echt niet de bedoeling om nu met stenen te gaan gooien. Laten we niet vanuit de hoogte op anderen neerkijken. Laten we ons daarentegen samen verootmoedigen vanwege het diepe verval van Gods kerk in ons land. Dat het ons bovendien zou aanzetten tot een stukje bezinning.

Het evangelie bij de mensen brengen

Allerwegen wordt geprobeerd door middel van allerlei alternatieve diensten het evangelie dichter bij d'e mensen te brengen. De ene keer heeft men het oog op de jongeren van de gemeente en de andere keer gaat het om buitenkerkelijken.

Dat je ook op dit gebied vindingrijke mensen hebt blijkt wel. Je hoort en leest over „fotodiensten", diensten met een klankspel of „gewone" jeugd-en evangelisatiediensten. Meestal niet naast, maar in plaats van de gewone zondagse dienst.

Misschien heb jij ook wel eens gedacht: waarom worden er in de Gereformeerde Gemeenten nu geen jeugddiensten gehouden? Waarom moet alles er zo „saai" toegaan? Je hoort wellicht vrienden en vriendinnen vertellen over die „geweldig goede" jeugddiensten in een andere kerk. En bij ons !!

Heb je je wel eens afgevraagd of het Woord van God zich voor zo'n gebruik leent? Het wordt immers als het ware gemaakt tot een of ander konsumptie-artikel, dat je

op een zo lukratief moigelijke wijze aan de man probeert te brengen. Is het eigenlijk niet een verschrikkelijke „devaluatie" van het heilig Woord van God?

De praktijk bewijst overigens dat. je met dergelijke diensten niet blijvend mensen naar de kerk trekt. Voor een keer vindt men het wel aardig, maar de animo is er al gauw af.

Hoe dan wel?

I-Iet afwijzen van alternatieve diensten wil uiteraard niet zeggen dat de prediking van het Woord zo „verheven" moet zijn, dat een „natuurlijk mens" er niet veel van kan begrijpen.

In het boekje „Opvoeding en vorming in gezin en kerk" (uitgave Jeugdbond 1977) schrijft ds. H. Hofman over de prediking:

„ Elke zondag wordt aan heel de gemeente het Woord Gods verkondigd. De prediking komt. niet tot een bepaalde groep, maar tot de hele gemeente

De preek zal zo opgebouwd moeten, zijn dat ook de jeugd in de weg des Heeren wordt onderwezen. Eenvoudigheid is daarbij wel een eerste vereiste

Het Woord; Gods moet geopenbaard worden voor allen, opdat degenen die buiten Christus zijn tot bekering komen en zij die Christus toebehoren opwassen in de genade en kennis van Christus".

Als door Goidis genade het' Woord van God zó bediend mag worden, is er beslist geen behoefte: aan alternatieve diensten. Dan is het een vreugde om, ook als jongere, op te mogen gaan onder de prediking van het Woord.

Ik heb een predikant eens horen zeggen, dat de voorganger moet. proberen het Woord op zo'n wijze te verkondigen, dat een gemiddelde luisteraar van 16 a 17 jaar het begrijpen kan. Dan zal ook een „toevallig" binnenlopende of door evangelisatiewerk bewust uitgenodigde buitenkerkelijke heus wel wat van de prediking meenemen. Laten ook wij waakzaam zijn!

Enerzijds om te verhinderen dat de eredienst wordt verlaagd tot een samenkomst waar het Woord van God op een voor de mensen zo leuk mogelijke wijze wordt „verkocht". Het Woord is daar veel te heilig voor. Wees niet jaloers op vrienden of vriendinnen die zulke diensten regelmatig bezoeken. Zie op het grote voorrecht dat de Heere je geeft.. Iedere zondag mag je opgaan onder een bijbelse prediking. Misschien vind je het heel gewoon of zelfs wel eens vervelend. Bedenk echter dat het onverdiende genadetijd is. Je mag nog naar de kerk gaan, omdat God je eeuwig behoud op het oog heeft.

Laten we aan de andere kant proberen te voorkomen, dat het Woord zo' wordt verkondigd, dat de gemeente 1 — en nog veel minder een eventuele-belangstellende — er weinig van begrijpt. „O", zul je zeggen, „dat is een taak voor de dominees en de ouderlingen die de preken lezen". Inderdaad, een taak voor hen. Een moeilijke opdracht zelfs. Maar ook een taak voor jou en mij. Allereerst een gebedstaak. Namelijk om de Heere te vragen of Hij de predikanten en de ouderlingen wil helpen bij de voorbereiding van de preken. Het gebeurt; toch ook onder ons dat, ouderen of jongeren zich ergeren aan een bepaalde preek. Wat doe je dan? Niet. meer komen? Roddelen achter de: rug om? Of zoek je de oorzaak bij jezelf? Ga je naar de dominee toe? Was er een gebed in je hart toen je naar de kerk ging?

Eigen stijl

Tenslotte nog dit: als Gereformeerde Gemeenten hebben we —• evenals anderen binnen de Gereformeerde' Gezindte — een eigen stijl met betrekking tot de erediensten. We luisteren nogmaals naar ds. I-I. Hofman (De Gereformeerde; Gezindte en wij, uitgave Jeugdbond Ger. Gem. 1974):

„De verschillen van de kerken komen juist in haar liturgie tot uiting, omdat, de eredienst het hart van de christelijke gemeenschap is. In de eredienst vindt de waarachtige ontmoeting met God plaats. Juist in de verkondiging van het evangelie. Dat neemt dan ook de allergrootste plaats in "

Laten we hier zuinig op zijn. Niet omdat het oude goed en het nieuwe slecht is. Maar omdat het Woord van God en de God van dat Woord' het zo' waard zijn!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen