TEMIDDEN VAN DE WERELDGODSDIENSTEN

Temidden van het Animisme (natuurvereerders)

Ergens in Izi in Nigeria: Een dorpje aan de kant van een grote rivier. Bij de rivier, bij de oversteekplaats het tempeltje voor de Enyimu, de geest van de rivier. Vóór de gesneden beelden in het tempeltje liggen de offergaven: bloed en veren van de talloze kippen die hier het leven lieten. Bloed en veren ook op de rotsen aan de kant van de rivier en op de kano's die daar gemeerd liggen, en aan de voet van de eeuwenoude heilige bomen.

Midden in het dorp het heiligdom van Uke, de voornaamste god (juju) van de clan waartoe het dorpje behoort. Aan de offerpaal vóór het het heiligdom worden van tijd tot tijd verse levende kippen opgehangen, kop naar beneden, om Uke te vereren en te vriend te houden. In de maand september is het grote do-denfeest, het familiefeest van de Izi's. Ieder gaat naar het huis van zijn vader, daar waar de voorvaderen begraven liggen. Het is tevens het Nieuwjaarsfeest van de Izi's: vóór dat het nieuwe landbouwseizoen begint moet de zegen van de voorvaderen verkregen worden door middel van offeranden. Nooit heeft iemand het gewaagd om met deze gewoonte te breken of ook maar zelfs afwezig te zijn.

Wat wil dan dat groepje christenen, die zeggen dat ze er niet meer aan mee kunnen doen? Dat zet kwaad bloed bij de oudsten van het dorp! Willen ze de zegening van de voorvaderen niet meer, dan behoeven ze ook niet meer te delen in hun gaven! Ibyina Nwite, zoon van de grote chief van Ishieke, en sinds een jaar leerling op de bijbelschool van de zending, kan zijn schamele spulletjes bijeen gaan pakken, en het erf van zijn va-

der verlaten. Zijn moeder, een van de acht vrouwen van de chief, volgt hem. Ze wil ook christen worden, en is bereid om om Christus' wil schade te lijden en Zijn kruis te dragen.

Christen-zijn temidden van het heidendom (Animisme) betekent lijden voor Christus.

Temidden van de Islam

Hassan Dehcjani-Tafti (1) woont in Perzië in de buurt van Isfahan. Hij zit op school in Isfahan. Daar hoort hij op zekere dag het Evangelie: „Ga uit in de duisternis en leg je hand in de hand van God." Zijn vader leerde hem bidden tot Allah, de heilige god die in zijn willekeur handelt met de mensen, maar degenen die hun plichten onderhouden ook beloont. Hij leerde Christus kennen, , Die hem opzocht in zijn duistere leven, en Die hem als een Vriend van nu af aan wilde leiden.

Hij berichtte alles per brief aan huis. In de vakantie kwam hij thuis en daar trof hij allen in de grootste consternatie. Zijn vader verwelkomt hem niet. Hij zegt: „Ik heb vannacht een droom gedroomd. Mijn rechterhand werd afgesneden. En dat ben jij! Je bent nu niet meer van mij!" Als Hassan door het dorp loopt keren zijn buren en vroegere vrienden het hoofd van hem af; Ze kennen hem niet meer. Hij is met zijn overgang naar het Christendom buiten hun gemeenschap gekomen. Hij is een onreine. Hij is nu één van de paar duizend christenen in Perzië, die de stap om Christus' wil gemaakt hebben, en zich niet langer onderwerpen an de Islam (Islam — onderwerping, namelijk aan Allah, en het geschrevene in de Koran). Hoe durven zij dit machtige stelsel van de Islam, waarbij godsdienst één geheel vormt met het maatschappelijk leven, de rug toe te keren en daarmee het te tarten? Zal een lam het winnen van een leeuw? Het Lam dat geslacht is, is hun held, en Hij zal hen voeren door de vervolging heen, tot eeuwige overwinning!

Temidden van hel; Hindoeïsme

Iemand vroeg eens een Bi'ahman (een van de hoogste kaste) wat hij dacht van het Christendom. Zijn antwoord was: „Oh, het is goed, maar al de beste leerstellingen van het Christendom zijn afkomstig van het Hindoeïsme."

„Wat dacht hij van de liefde die in het evangelie, geopenbaard wordt" was de volgende vraag. „Ah", zei hij, „ik moet bekennen dat u ons hierin de meerdere bent. Als een paria-kind zich midden op straat in gevaar zou bevinden, zou geen Brahman zich verontreinigen door het kind op te nemen en in veiligheid te brengen. Maar christenen is dat wel geleerd te doen." Het Hindoeïsme heeft ideologieën waarvan men onder de indruk komt. Het zedelijk leven vooral staat op hoog peil. Wat dat betreft kan Nederland heel wat leren van India en het Hindoeïsme. Maar het reine, zuivere leven moet door de mens zelf bewerkt worden door middel van ascese, meditatie of yoga (religieuse lichaams-oefeningen) „Helpt uzelf, zo helpt u God."

En hiermee zijn de miljoenen hongeren dorst-lijdende boeren en paria's van India niet gebaat. Oprechte christenen in India hebben met woord en daad verkondigd dat er een God is, Die met het lot van ellendigen bewogen is, namelijk Jezus Christus, in Wie God Zijn liefde heeft betoond. Christenen gingen rond en deelden rijst uit aan half-stervenden en groeven putten om water te vinden. Zij kenden iets van het zich schuldig voelen om de naaste te redden. Zij hadden n.1. hun schuld tegenover de heilige God leren kennen, en de vergeving daarvan in Christus' bloed. En dit noopte hen tot liefde voor de naaste.

Temidden van de wereldgodsdiensten in Nederland

We hoeven vandaag niet ver meer te reizen om aanhangers van allerlei wereldgodsdiensten te ontmoeten.

Wat de Moslims betreft, er wonen-tegenwoordig misschien al evenveel Moslims in ons land als bij belgetrouwe christenen. Het merendeel van de buitenlandse gastarbeiders behoort hiertoe plus een gedeelte van de Surinamers. Heeft de Islam invloed op ons volksleven? Komt het voor dat Nederlanders overgaan tot de Islam? Misschien niet zo vaak in direkte zin, maar ondertussen beinvloedt de Islam het denken van velen. Wordt niet de Dialoog, het gesprek met de Islam, door velen verkondigd als hét middel om te ontdekken hoeveel Christendom en Islam gemeen hebben, zodat het getuigenis van Christus als de Ene Weg tot God niet meer nodig is? De Islam is dan. de andere weg, die evenzeer tot God leidt. Het Woord van Christus: „Niemand komt tot de Vader dan door Mij" wordt verdoezeld. Islam en Christendom worden gelijkgeschakeld.

Deze gelijkschakeling van godsdiensten geschiedt niet in de laatste plaats onder invloed van het Boeddhisme. Het Boeddhisme wil de gedachten van de mensheid omturnen tot geloof in: één wereld, één mens, één regering, éèn geloof. De invloed van deze Oosterse godsdienst is schrikwekkend. Vele beat-songs met mystieke en pantheïstische inhoud zijn van boeddhistische oorsprong. Zowel transcendente meditatie als sensitivitytraining zijn door boeddhistische filosofen hier geintroduceerd. Om hiervan een indruk te krijgen is het goed om het nieuwe boek van dr. Ouweneel „Het domein van de slang" te lezen.

Van Hindoeïstische oorsprong is de yoga-beoefening, lichaamsoefeningen, die er op gericht zijn om het lichaam onder kontrole te krijgen, zodat het bewustzijn kan opstijgen tot het Brahman (de Hindoe-godheid). Yoga betekent dan ook letterlijk: vereniging met de godheid", en zou het niet een listige naaperij van satan zijn om de mensen vereniging met de hindoe goden te geven in plaats van met Christus? En dan tenslotte het Animisme of de Natuurverering. Van deze zogenaamde primitieve godsdienst zal toch niet veel invloed in Nederland te verwachten zijn ? Maar de listigheid van satan is groot! Waarzeggerij bijvoorbeeld is van afrikaans-heidense afkomst, en wordt in toenemende mate in ons land beoefend. Bij de geneeskunde wordt er ook in toenemende mate gebruik van gemaakt. En laten christenen niet denken dat zij hier wel verschoond van zullen blijven! Dr. Ouweneel heft ook op dit gebied een waarschuwende vinger omhoog. Satan zal zijn aanvallen ook vooral richten op hen die hem het meest in de weg staan. Waar geen nauwe verbondenheid is met Christus, waar geen dagelijks gevoed worden is door Zijn Woord en door het gebed, daar staat het hart maar al te zeer open voor de invloed van allerlei demonen en machten, die het op de ondergang van de ziel hebben gemunt. In dit verband mag nog eens gewezen worden op de waarschuwing uit Efeze 6 : 12: Wij hebben niet de strijd tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de geweldhebbers dezer wereld, van de duisternis dezer eeuw, tegen de geestelijke boosheden in de lucht daarom neemt aan de hele wapenrusting Gods".

Wanneer Ik hel bloed zie....

Eenmaal sprak God deze woorden tot het volk van Israël, toen het woonde in Egypte, temidden van de volken en de godsdiensten van deze aarde.

Niet hun dienen van God kon hen redden van de hand van de verderf-engel, maar alleen het bloed. Dat bloed was het teken van het bloed van Christus, en dat bloed alleen reinigt ons van alle zonden.

God ziet nu uit de hemel op ons neer en op alle volken van deze wereld. Hij ziet de nauwgezetheid waarmee de Moslims hun gebedsplichten volbrengen, en de verdraagzaamheid en zelfbeheersing van de Hindoes, waarmee zij anderen ten voorbeeld zijn. Maar dit alles verzoent hen niet met God, Die om hun zonden vertoornd is. „Wanneer Ik het bloed zie", zegt de Heere, „zal Ik aan u

voorbijgaan". Anders niet! Zonder bloedstorting geen vergeving! Weten de miljoenen aanhangers van de verscheidene godsdiensten dat? En zo niet, wie zal het hun bekend maken?

Ontfermt U Heere, over hen, die U niet kennen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen