ONBELANGRIJK
Wanneer we jaren achtereen hebben mogen arbeiden in de Wijngaard, die de Heere hier op aarde heeft geplant als een werk Zijner handen opdat Hij verheerlijkt wordt, dan zijn er zoveel herinneringen, dat het menigmaal een groot wonder is, niet alleen dat de Heere daartoe heeft afgezonderd, maar ook dat Hij als de onveranderlijke Verbonds-God de Getrouwe blijft en nooit laat varen het werk Zijner handen. Ja, dat Hij zo menigmaal getuigenis geeft aan het Woord Zijner genade, dat er enkel verwondering in het hart blijft over hetgeen Hij doet.
Dat de I-Ieere de Getrouwe 1 en onveranderlijke Verbonds-God is en blijft, wil Hij steeds opnieuw bevestigen in de bediening van de Heilige Doop. Daarom heeft dit sakdament voor mij zo onschatbaar veel waarde en wil ik er iets over gaan schrijven. Er is in de loop der tijden al veel over de doop te d.oen geweest en er zijn tot op deze dag toe al veel pennen en mensen door in beweging gebracht. Maar daar wil ik hier nu niet op ingaan. I-Iet is meer de bedoeling iets te vertellen over hetgeen soms bij de bediening van de heilige doop mocht worden ervaren en ook om wat te zeggen over enkele praktische zaken, die ermee verband houden.
En dan wil ik eerst iets schrijven over wat op het eerste gezicht helemaal onbelangrijk schijnt te zijn, maar dat naar mijn bescheiden mening toch niet het geval is, n.1. de doopaangifte. Die kan op verschillende manieren geschieden.
Sommige kerkeraden houden een speciale doopzitting; in andere plaatsen is het de gewoonte, dat ouders die hun kind willen laten dopen na de kerkdienst naar de konsistorie komen. Ook gebeurt het wel bij de predikant aan huis, waarbij dan enkele broeders van de kerkeraad aanwezig zijn, of thuis bij een ouderling, als de gemeente vakant is. Nu krijg je als predikant nogal eens classicale en plaatselijke kerkbodes onder ogen uit verschillende delen van de wijngaard en als er een beetje tijd voor is, nemen we graag kennis van de gang van zaken in het gemeenteleven op andere plaatsen.
Zodoende las ik laatst in een kerkblad een mededeling, die me tot nadenken stemde. Er stond, dat de kerkeraad had besloten de doopaangifte voortaan te doen plaatshebben bij de scriba, die de namen en adressen van doopouders en de te dopen kinderen dan aan de kerkeraad zou doorgeven. Zo is de doopaangifte eigenlijk een administratieve formaliteit geworden. En zonder iets af te doen aan de waardigheid van het ambt en de persoon van de scriba's in onze gemeenten, dacht ik toch, toen ik dat las: dit moest, mijn broeders, alzo niet geschieden. Want zo laten we een goede gelegenheid voorbijgaan om met de ouders te spreken over de betekenis van de doop. Daar komt misschien bij aangifte na de kerkdienst ook wel niet zoveel van en als er zitting is bij de predikant aan huis, zoals bij mij ook wel is gebeurd, kom je er tijdens het drinken van een kopje koffie met elkaar ook niet zo gemakkelijk toe om over het wezenlijke van de doop te spreken. Daarom is het mijn persoonlijke ervaring, dat doopaangifte het beste kan geschieden in de konsistorie in aanwezigheid van de kerkeraad of een deel daarvan. Dan is er een goede gelegenheid tot persoonlijk gesprek en kan alle aandacht gegeven worden aan de zaak waarom het gaat.
Want wanneer hebben we als ambtsdragers, en vooral als predikanten, anders tijd en gelegenheid om met de ouders van de kinderen der gemeente van hart tot hart te spreken over deze belangrijke zaak? Nadat het gebruikelijke kraambezoek is gebracht, waarbij vooral met. de moeder wordt gesproken over het wonder van Gods goedheid, . Die uit-en doorhielp en gewezen wordt op de grote verantwoordelijkheid ten opzichte van het pasgeboren kind, is er meestal geen verder kontakt meer met de aanstaande doopouders en ook is bij dat bezoek de vader niet altijd aanwezig. Als dan bij de doopaangifte over het algemeen de vaders komen, kan er
ook met hen gewezen worden op de grote verantwoordelijkheid, die zij dragen. Dit kan gebeuren naar aanleiding van het huwelijksformulier. Er kan gewezen worden op hetgeen er gebeden is, toen in de gemeente Gods zegen werd gevraagd over hun huwelijk. En dan denk ik vooral aan de woorden, van het gebed: „De kinderen, die het U belieft hun te geven, godzalig opvoeden, ter eer van Uw heilige Naam, tot stichting van Uw gemeente en tot uitbreiding van Uw heilig Evangelie".
Dat heilig Evangelie, dat de Drieënige Verbonds-Gcd door al de eeuwen heen bevestigd heeft en bevestigen zal, waarvan de doop een zegel en ontwijfelbaar getuigenis is. Niet dat het doopwater de zonden afwast, maar naar de trouw van Gods verbond zullen er altijd weer zijn, waarvan bij het opgroeien zal blijken dat zij een zaad zijn van de Heere gezegend. „Uw macht is groot, Uw trouw zal nooit vergaan, Al wat Gij ooit beloofd hebt zal bestaan". Als zo bij de doopaangifte met de ouders gesproken wordt, mag nog wel eens ervaren worden, dat de Heere daarin wil meekomen, waarover ik in het vervolg nog iets hoop te schrijven.
Bent ü met de hierboven aangehaalde bede uit het huwelijksformulier al eens werkzaam geworden aan de troon der genade? Een vraag van een arbeider in de wijngaard.
De Bondsdag
De winter keerde vorige week onverwacht weer terug met veel sneeuw en ijzel, maar het voorjaar en daarmee ook onze bondsdag komen toch steeds dichterbij. Over zes weken hopen we, als de Heere ons het leven geeft, elkaar weer te ontmoeten, nu in „De Doelen" te Rotterdam op D.V. donderdag 5 april.
De belangstelling wordt gelukkig ieder jaar groter. Maar er zijn ook elk jaar lege plaatsen, omdat trouwe bezoeksters van onze bondsdagen door de dood uit het leven werden weggenomen. Zo was het voor verschillende leden uit de kring van onze verenigingen vorig jaar de laatste bondsdag, die zij mochten meemaken. Enkelen van hen zijn al kort daarna overleden, anderen in de loop van het jaar, soms heel onverwacht, zoals bij ons op de vereniging. Wat vergeten we vaak spoedig het verdriet, dat de achtergebleven familie daardoor moet: dragen en wat staan we er weinig bij stil, dat het ook ons kan overkomen. Als we de volgende bondsdag weer mogen beleven, is dat alleen Gods goedheid over ons.
In afwijking van andere jaren willen we onze bondsdag nu om tien uur beginnen en niet meer om kwart over tien. Het thema van de dag is: Onder welk teken? Na de openingsmeditatie van ds. H. Rijksen, hoopt ds. A. Moerkerken te spreken over: Het merkteken van het beest, naar aanleiding van Openbaring 13. 's Middags zullen binnengekomen vragen hierover beantwoord worden en daarna zal ds. J. Driessen een meditatie houden over: Het merkteken van de doop. Twee ernstige en belangrijke onderwerpen! Aan het eind van de morgenvergadering hopen we afscheid te nemen van mevr. Hardon en mej. Brouwer, twee werksters van het eerste uur in onze bond. Door ons bestuurslid mevr. Uijl zullen enkele gedichten ten gehore worden gebracht. Er mag in „De Doelen" tussen de middag in de gangen rondom de zaal brood worden opgegeten, waar we na de ervaringen van vorig jaar in Den Haag allemaal natuurlijk erg blij mee zijn! Drinken mag niet worden meegebracht en er zal ook niet voor iedereen een zitplaats zijn in de wandelgangen. Zo zal er altijd wel iets te wensen overblijven. Koffie, thee en frisdrank zullen volop te koop zijn, maar géén soep, broodjes of uitsmijters; daarvoor moet u naar de Lijnbaan, die er vlakbij is.
Het gebouw „De Doelen" ligt dichtbij het Centraal-Station; vanaf de perrons (uitgang Centrum) kunt u er met tien minuten lopen zijn. Er zijn dit jaar reduktiebonnen te krijgen, waarop u bij aankoop van uw treinkaartje 20% korting krijgt. Deze reduktiebonnen moeten, liefst per vereniging, besteld worden bij mevr. Van Woerden, Kortenhoevenseweg 39, 4128 CM Lexmond, tel. (03474) 300. U kunt haar eventueel ook bellen over nadere inlichtingen.
Hebt u de voorbeeldbrief met richtlijnen al aangevraagd bij mevr. Van der Spek, Baan 26, 8271 BE IJsselmuiden, tel. (05202) 12581 om aan Tweede Kamerleden te schrijven over het abortuswetsontwerp? De behandeling zal lang gaan duren, maar het is goed als er reglmatig brieven aan hen gezonden worden. Allen hartelijk gegroet,
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 februari 1979
Daniel | 24 Pagina's