KIND VAN DE REKENING, WAARDOOR?

Miljoenen kinderen verkeren in nood!

Hier en elders!

In de Derde Wereld: verlaten kinderen, weeskinderen, hongerlijdende kinderen, zieke kinderen, vluchtende kinderen, kinderen van ouders, die zelf niets hebben enz. Hier: mishandelde kinderen, geestelijk of lichamelijk gehandicapte kinderen, kinderen uit gebroken gezinnen, eenzame kinderen, agressieve kinderen, sleutelkinderen, onbegrepen kinderen, verslaafde kinderen, enz.

Kinderen, die leven, maar of niets hebben om. verder te leven öf alle moed verloren hebben om verder te leven. Kinderen zonder uitzicht!

Jaar van het kind

Zulke kinderen bedoelde koningin Juliana, teen zij in haar kersttoespraak inhaakte op het feit, dat 1979 door de Verenigde Naties is uitgeroepen tot het „jaar van het kind" en zei: „Het kind, dat bewaard moet worden voor onverdiend leed, dat we niet mogen laton afglijden naar een verkeerde levenshouding, dat z'n speelruimte en volle kans moet krijgen in onze samenleving. Het kind met z'n moeilijkheden, dat ons, ook in onze eigen omgeving, vaak nodig heeft."

Een lofwaardig en goed initiatief van de V.N.? Een initiatief, dat onze instemming kan hebben? Je zou geneigd zijn om kwaad te worden als iemand hier negatief op zou reageren. Er is nood en waar nood is, dient geholpen te worden. Dat is duidelijk, dus Wacht nog even met je reaktie en lees met mij eens één van de zinnen uit de toelichtende verklaring op het besluit van de Verenigde Naties om 1979 uit te roepen tot het „jaar van het kind", die als volgt luidt:

„Aangezien de mensheid aan het kind het beste, wat zij geven kan verschuldigd is, daarom kondigt de Algemene Vergadering van de VN deze verklaring van de Rechten van het kind af, opdat het een gelukkige jeugd moge hebben en terwille van zichzelf en de maatschappij de hierin neergelegde rechten en vrijheden mogen genieten." Het beste voor het kind zoeken? Natuurlijk, dat is vanzelfsprekend. Help maar, waar materiële en geestelijke nood is! Neem maar een kind voor je rekening door financiële adoptie! Daarover behoeven we niet te praten. Maar is je in de verklaring niet een woord opgevallen? Een woord, dat er direkt uitspringt, namelijk het woord „rechten". Of is diat woord in jouw leven ook al gemeengoed geworden? Je vindt dat je rechten beklemtoond moeten worden thuis, op school en op je werk. Je behoeft je niet alles meer te laten gezeggen. Je behoeft gezag niet meer klakkeloos te aanvaarden. Die rechten en die vrijheid heb je. O, ja?

De rechten van het kind

Centraal staat in de hele kinderwetgeving van het begin van deze eeuw de gedachte van de bescherming van het; kind tegen verwaarlozing en uitbuiting door de ouders. Alle maatregelen die de rechter ten aanzien van het kind kan nemen, zijn daai'op gericht cn moeten dan ook „in het belang, van het kind" zijn. In het belang van het kind! Evenals „het beste zoeken voor het kind" is dit een goed uitgangspunt. Van

harte mee eens, maar er zit tegenwoordig meer achter. Ik zal eens iets van de gedachtengang, die hier achter zit doorgeven. In deze tijd zijn er fundamentele veranderingen te bespeuren in het denken over gezin en maatschappij. De samenleving gaat nog. altijd uit van de opvoeding van het kind in het ouderlijk gezin. In de praktijk blijkt dit standpunt in vele gevallen al verlaten. In theorie is het echter nog steeds zo, dat de ouders bepalen hoe ze hun kind willen opvoeden. Juist dit — naar hun zeggen — onbeperkte gezag van de ouders stelt men in diskussie. De kinderen moeten ook rechten hebben. Zo wil men de kinderen geleidelijk aan meer rechten geven en gelijktijdig de ouders steeds meer gezag ontnemen. Het kind moet rechten hebben, die het onafhankelijk kan maken van de ouders en die het zelfs tegenover zijn ouders soms tot gelding moet kunnen maken. Als voorbeelden worden dan genoemd: Als een kind van 16 jaar niet meer naar school wil, terwijl zijn ouders dat wel noodzakelijk vinden, moet het ouderlijk gezag dan wijken voor de wil van het kind? Als een kind van 17 jaar, dat zelf verdient, ook zelfstandig op een kamer wil wonen, moet het ouderlijk gezag dan wijken voor de wil van het kind? Ja, zegt men dan, want door een kind tot zijn meerderjarigheid te beschermen zoals het ouderlijk gezag het tot nu toe deed, onderschat men de eigen mogelijkheden van het kind en belemmert men zijn groei naar zelfstandigheid. Een dergelijke interpretatie van het ouderlijk gezag past niet meer in onze samenleving. Nu komt de hele instelling van „het jaar van het kind" wel in een and'er licht te staan. En nu begrijp je misschien onze grote aarzeling bij het instemmen met deze aktie.

In het belang van liet kind ?

Vanuit het geweldige optimisme omtrent de mens en zijn mogelijkheden denkt men, dat men door vrijheid en rechten aan het kind te schenken de toekomst in de hand te hebben. Konfliktsituaties zullen verleden tijd worden. De „bevrijding" is het medicijn. Maar we moeten niet vergeten, dat deze „bevrijding" in wezen betekent een weg zonder Godi, zonder geboden en zonder normen. De mens bepaalt zelf zijn grenzen en het is begrijpelijk, dat de grensoverschrijdingen daarmee ook vervallen. Is er geen wet, dan ook geen overtredingen meer. Maar is dit in het belang van het kind? Waar geen gezag is, daar is ook geen orde meer. Daar gaan we af op de ondergang van de maatschappij en daarmee ook van het kind.. We zien de symptomen overal om. ons heen. Er is ontzettend veel jeugd in nood. Kinderen dreigen temidden van onze materiële welvaart het kind. van de rekening, te worden. In materieel opzicht ontbreekt niemand iets, maar in geestelijk opzicht is er grote nood. De diagnose wordt vastgesteld, maar het medicijn is verschillend. Hier is het medicijn erger dan de kwaal. Wees daarom geen meeloper, maar een volgeling. Een volgeling van Hem, Die gezegd heeft: „Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven." Houdt vast aan Zijn Woord!

De gezinnen

De ouders hebben beloofd hun kinderen op te voeden in de vreze des Heeren. Dat is iets anders dan onbeperkt gezag uitoefenen. Alles vindt zijn beperking en tegelijkertijd ook ruimte in Gods Woord en Zijn geboden. Daar wil men nu juist onder uit. Het gezin is de door God gewilde plaats-, waar de opvoeding moet plaatsvinden. Toch ook veel nood in onze gezinnen. Daarom ook de aktie „Help jongeren in nood!" Er ligt hier een taak voor ons en tevens een stuk schuld.. Zijn we vaak niet alleen bezig met het najagen van materiële welvaart? Zijn we niet dikwijls bang om onze kinderen te verliezen door te duidelijke regels te stellen? Is er bij ons vaak geen botsing tussen leven en denken? Is er wel genoeg aandacht voor elkaar? Zijn de agenda's niet te vol? Is het merkbaar dat we hier geen blijvende stad hebben en verwachten we de toekomende? Zijn we „vergenoegd met het tegenwoordige"?

Voorgaan, voorleven, voordoen en voorpraten, daar komt het op aan!

Kunnen er dan geen problemen meer zijn? Natuurlijk wel, maar dan wijst Gods Woord ook in „het jaar van het kind" naar Het Kind van Bethlehem, Dat gezegd heeft: „Ik zal U niet begeven, noch zal ik U verlaten".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen