WAT DOET EEN DIAKEN?

De ambtsdragers die in onze gemeenten gevonden worden, zijn dienaars. Dienaars van God in de eerste plaats. Jullie weten dat wij drie ambten kennen, dat van predikant, ouderling en diaken. Dat ambtsdragers dienaars zijn, komt in het bijzonder tot uiting in de naam diaken. Het woord diaken komt van oorsprong uit het grieks. Een dienaar was een diakonos.

In de drie ambten in de gemeente treden de drie ambten van Christus naar voren. We zien het leren (onderwijzen), het regeren en het dienen. Juist in het dienen komt de liefde en de barmhartigheid van de Heere Jezus openbaar. Zo is het dan meteen verklaard waarom het werk van de diakenen wel de dienst der barmhartigheid wordt genoemd.

Dienst der barmhartigheid

Wat gebeurt er nu konkreet in de dienst der barmhartigheid? Wat jullie daarvan zien, is meestal alleen maar dat tijdens de kerkdienst op een bepaald moment een deel van de kerkeraad gaat koliekteren. Er wordt geld ingezameld en dat doen de diakenen nog niet eens alleen voor hun eigen dienst, want er is ook een zakje voor de kerk bij. Wat er verder gebeurt onttrekt zich vrijwel geheel aan jullie waarneming. Welnu, we zullen proberen iets te vertellen van wat alzo tot het dienen van een diaken kan behoren.

Taakomschrijving

In het formulier dat gelezen wordt bij de bevestiging van ouderlingen en diakenen vind je een soort taakomschrijving. Ten eerste moeten aalmoezen en goederen, die de armen gegeven worden, verzameld en bewaard worden. Denk maar aan het koliekteren en lees zondag 38 van onze catechismus maar eens. Ten tweede moeten de ontvangen gaven weer worden uitgedeeld. Dat uitdelen moet met onderscheid en voorzichtigheid gedaan worden. Daar wordt mee bedoeld dat de diakenen er op moeten toezien, dat alleen maar hulp geboden wordt waar dat nodig is. Je moet niet denken dat dit laatste eenvoudig is en goed beseffen dat juist vaak geen hulp gevraagd wordt, waar dat werkelijk nodig is. Het uitdelen is daarom een gewichtvolle verantwoordelijke bezigheid. Wanneer een diaken er achter komt dat ergens in een gezin of bij een persoon wellicht hulp geboden moet worden (meestal komt een „tip" binnen van buren of familie of na een huisbezoek), gaat hij met een broeder-diaken op informatie uit. Er wordt een gesprek gevoerd, er worden zonodig vragen gesteld. Eer dat hulp wordt toegezegd, vindt in de meeste gevallen eerst overleg plaats op een diakonie-of kerkeraadsvergadering.

Zijn er nog arme mensen?

Om wat voor hulp gaat het nu? Misschien brandt deze vraag je wel op de lippen. Zijn er nog wel arme en hulpbehoevende mensen in de gemeenten?

Er is de laatste twintig, dertig jaar nogal wat veranderd. Bejaarden worden financieel ondersteund via de A.O.W., weduwen via de A.W.W. In geval van werkeloosheid, arbeidsongeschiktheid en ziekte kan men een beroep doen op allerlei fondsen en instanties. Is er soms een geval wat helemaal nergens onder te brengen is, dan is er altijd nog de Alg. Bijstandwet. Het is hier niet op z'n plaats om over deze zaken te schrijven, maar weet wel dat er ondanks alle genoemde wetten en instellingen toch nog financiële problemen zijn, die bij de diakonie terecht komen. Heel hoge huur, extra ziektekosten en huishoudelijke hulp bijvoorbeeld, kunnen leiden tot een beroep op de diakonie. Toch is er inderdaad sprake van een verschuiving in de arbeid van de diakenen. Ons volk leeft in grote welvaart en dat is aan onze gemeenten niet voorbijgegaan. Deze welvaart kan de mensen op een andere (niet financiële) manier arm en hulpbehoevend maken. Denk maar aan verbroken huwelijken, verscheurde gezinnen enz. enz. Met het toenemen van de welvaart zien we dat er een andere verarming kan ontstaan en wc zien dan ook dat er om andere hulp gevraagd wordt en dat er veel diakenen zich gaan bewegen op het terrein van het maatschappelijk werk. Veel werk van de diakenen ligt op het sociale vlak. Zo is er bijvoorbeeld vaak nauw kontakt met instellingen voor gezinshulp. De gemeenten van Rotterdam beschikken zelfs over een eigen gezinsverzorging. Vele diakenen hebben een bestuursfunktie in een bejaardentehuis, een ziekenhuis of in de verschillende stichtingen voor maatschappelijke hulp-verlening. Dit leidt er toe dat veel diakenen meer tijd aan vergaderen besteden dan dat zij kunnen geven aan diakonale huisbezoeken. In onze gemeenten kennen we ook de verschillende kontaktpersonen (bijna altijd diakenen) voor de militairen en die voor de gehandicapten.

Hulpouderliiig

In veel gemeenten zie je nog wel eens dat de diakenen een soort hulpouderling zijn. Soms zijn ze dat alleen maar. De financiën (ook die van de kerk) worden door een diaken beheerd, een diaken voert de administratie, een diaken is skriba, de diakenen gaan mee op huisbezoek en wonen de kerkeraadsvergaderingen bij. Wanneer dit alles het geval is, moeten diakenen er wel voor waken dat hun enige eigenlijke werk niet gaat bestaan uit het alleen maar verstrekken van een kerstpakket in de decembermaand.

Armen en bedrukten helpen en .....troosten

Het doet er natuurlijk in feite niet toe welke van de bovenstaande werkzaamheden door een diaken worden verricht. Of hij zich bezig houdt met bejaardenwerk of dat de gemeenteleden bij hem moeten zijn voor gezinshulp. Of hij kontaktpersoon voor de gehandicapten in de gemeente is of dat hij er voor zorgt dat de kinderen uit een bepaald gezin eens met een jeugdkamp mee mogen. De diaken moet al deze werkzaamheden verrichten in het besef dat hij ambtsdrager is. Een diaken is meer dan alleen maar iemand die hulp verschaft. Dat kan je ook vinden in de taakomschrijving uit het bevestigingsformulier. In artikel 30 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis staat dat de diakenen de armen en bedrukten moeten helpen en troosten. Het bevestigingsformulier spreekt van hulp bewijzen vanuit Gods Woord. De bewogenheid waarmee een diaken dient, moet voortkomen uit het besef dat onze diepste nood en onze grootste ellende niet ligt in een tekort aan geld of goederen of in andere moeilijke aardse omstandigheden. Er moet nood gelenigd worden en niet in de laatste plaats geestelijke nood. Daar mag een diaken niet aan voorbij gaan. Wat weegt het zwaarst? Als de Heere onze ogen niet opent, dan zien we onze geestelijke nood niet eens, dan kan die nood niet wegen. Welnu hier is een taak voor elke ambtsdrager, ook voor een diaken. Hier merk je ook het verschil tussen diakenhulp en alle andere hulp. Noden en zorgen, van welke aard dan ook, worden gedragen voor en met de hulpbehoevenden. Ze worden ook opgedragen voor en met die hulpbehoevenden.

, , En Hij verootmoedige u, en liet u hongeren, en spijsde u met het man, dat gij niet kendet nog uw vaderen gekend hadden; opdat Hij u bekend maakte dat de mens niet alleen van het brood leeft, maar dat de mens leeft van alles, dat uit des HEERE mond uitgaat" (Deut. 8 : 3).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen