KODAIKANAL (INDIA)

Beste jongelui

Een bericht voor jui uit India! Als iemand naar je toekomt, met een bericht speciaal voor jou, wat is dan je reaktie? „Is 't een goed bericht of een slecht? " Nu, wat verwachten jullie vanuit India? Overstromingen, droogtes, ziektes, armoede, ondervoeding, korruptie. Allemaal slechte berichten.

Veel jongeren verwachten tegenwoordig iets goeds uit India. India's voornaamste exportartikel is vanouds zijn godsdienstigheid geweest. Het bhoedisme bijvoorbeeld werd geboren in de hete vlaktes van de Ganges, en vandaar geëxporteerd naar vele landen in Z.-Azië. De hare krishma beweging is een ander voorbeeld. Speciaal in deze tijd hebben veel jongelui in het westen vol verwachting hun ogen geslagen op India's godsdiensten.

India is een diep religieus land. Het percentage atheisten is nergens ter wereld zo laag. Van de wieg tot het graf wordt het leven van de gemiddelde Indiër beheerst door zijn godsdienst. Eten, drinken, baden, geboorte, sterven, trouwen maar zelfs ook het knippen van je haar: alles heeft religieuze betekenis. De Indiër ziet dan ook neer op het christendom als een heel „werelds geloof" waar weinig devotie, weinig opoffering en weinig zelfverloochening aan te pas komt.

Een heleboel westerse jongelui zien het onwaarachtige van een christendom dat zich in luxe baadt, miljoenen per jaar besteedt aan mooie kerkgebouwen, en broeders en zusters een paar duizend kilometer verderop van honger laat omkomen. Het mystieke karakter van de Indische godsdiensten vormt echter de belangrijkste bekorende kracht. De waarheid kan volgens deze godsdiensten niet rationeel gekend worden, maar alleen maar beleefd worden. De ervaringen van extase en vrijheid, van vrees en aanbidding, staan daarbij in het middelpunt, (druggebruikers hebben praktisch dezelfde ervaringen). En dit trekt de aan religieuze ervaring arme westerse jongelui bijzonder aan.

Alhoewel we dus moeten toegeven dat India „alleszins godsdienstig" is, en ons materialistische westerse christendom beschaamd maakt, toch mist het wat. Sadhu Sundat Singh, de grote Indische christelijke leider, werd in Londen eens gewraagd wat hij toch in het christendom gevonden had, wat niet in de andere Indiase godsdiensten te vinden was. Hij hoefde niet lang na te denken en gaf het kortste maar ook diepzinnigste antwoord: „Christus". „Nee, " zei de professor, „maar wat heeft het christendom dan voor diepere waarheden of wijsheden? " Weer antwoordde Sadhu Sundar Singh: „Jezus Christus".

Indiase godsdiensten missen Hem, de Zaligmaker der wereld. Daarom missen ze niet iets, maar alles. Buiten Christus is er geen leven, zelfs niet in een toestand van godsdienstige „verlichting". In de konfrontatie met de Indiase godsdiensten zijn veel Indiase christenen teruggeworpen op dit centrale punt in het christelijk geloof: de Christus der Schriften. We treffen bij velen een ondogmatisch, maar heel kinderlijk geloofsvertrouwen aan, dat ons beschaamd maakt. Hoewel hun getal klein is (2% van de bevolking), evenals hun kracht, heeft God hen toch een open deur gegeven, en niemand kan die sluiten.

Geen goed bericht uit de wirwar van de Indiase godsdienst-wereld. Ook niet voor jongelui van deze tijd. Maar wel een goed bericht uit de hemel: Ik verkondig u grote blijdschap, die voor alle volken wezen zal. Heden is u geboren de Zaligmaker, Christus de Heere. Dus toch een goed bericht voor jongelui in 1978.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen