ALS GOD LIEFDE IS, WAAROM .....?

Enkele maanden geleden ontving ik een brief van een jongen van 17 jaar, dooplid van één onzer gemeenten en trouw lezer van ons jeugdblad.

Een brief boordevol met aanklachten tegen veel kerkmensen en tevens een protest tegen de wijze waarop in ons jeugblad over bepaalde onderwerpen wordt geschreven. Een schokkende brief, die je niet zomaar naast je neerlegt. Een brief waaruit ook blijkt, dat onze briefschrijver niet alleen vragen stelt over de houding van anderen, maar ook zelf met vragen zit. Vragen die in feite allemaal terug te voeren zijn tot de ene vraag: Als God liefde is, waarom...? Ja, die ene vraag kan ik zo goed begrijpen. En juist omdat vele jongeren zoeken naar het antwoord op deze vraag kan ik evenmin deze brief zomaar naast me neer leggen. Trouwens onze briefschrijver laat me geen andere keus, want hij schrijft aan het slot van zijn brief: „Als u het debat niet uit de weg wilt gaan: publiceer dit dan in „Daniël". Als ik geen bericht krijg weet ik dat u het met me eens bent. (Zwijgen is immers toestemmen)."

Liefdeloos en harteloos?

Natuurlijk kan ik in ons blad jouw uitvoerige brief niet helmaal opnemen en evenmin kan ik op alle vragen uitvoerig ingaan. Om onze lezers duidelijk te maken wat je bezwaren zijn zal ik enkele zinnen weergeven:

— Ik vind dat er bijzonder harteloos wordt gereageerd op mensen die verslaafd zijn aan popmuziek (zie Daniël 32e jaarg. nr. 10).

— Ik denk aan het stukje over „Youth for Christ" (Daniël 30e jrg. nr. 17 en 18). Wat een hatelijke, harde opmerkingen worden daarin gemaakt over medechristenen.

Denkt u toch niet dat er in de koffiebar geen echte christenen zijn! Als ze daar niet zijn, zijn ze in de Gereformeerde Gemeenten ook niet! Er hangt in de koffiebar een sfeer van liefde die ik in de omgang met kerkmensen vaak mis.

— Daniël zit vol stukjes over mensen die wat anders denken dan wij. Maar waar is de liefde? Het verbaast me niet dat er zoveel jongeren van de kerk afgaan. Er wordt haast geen liefde meer gegeven aan de jeugd en dat terwijl God liefde is!! (Joh. 3 : 16). Tot zover enkele opmerkingen van onze briefschrijver. Misschien verwachten de lezers dat ik nu een verdediging ga opbouwen om toch vooral onze briefschrijver te laten zien, dat het gelijk aan onze kant is. Toch ga ik dat niet doen. Over popmuziek, Youth for Christ en andere onderwerpen is regelmatig in Daniël geschreven, daar ga ik nu niet nader op in. Waar het me wel om gaat is de vraag: Welke betekenis heeft het woord liefde voor jou? " Betekent het zoiets als: oed zijn voor elkaar; overal het positieve in zien; streven naar verbondenheid; elkaar geen verdriet doen? Betekent liefde dat de vraag: at is waarheid? niet gesteld mag worden? Dat zal onze briefschrijver toch niet bedoelen. Natuurlijk zit er in deze omschrijvingen wel iets dat te maken heeft met het woord liefde.

Elders in dit nummer kun je lezen dat de liefde alle dingen gelooft, alle dingen

hoopt, alle dingen verdraagt maar, de liefde verblijdt zich niet in de ongerechtigheid, ze verblijdt zich in de waarheid (1 Cor. 13 : 6).

Als we proberen vanuit het Woord van God de vinger te leggen bij bepaalde ontwikkelingen, wil dat nog niet zeggen dat de liefde ontbreekt. Het kan zelfs andersom zijn. Uit liefde tot de waarheid mogen de dingen eerlijk gezegd worden. Niet harteloos andere mensen te kwetsen en te bedroeven, maar om de waarheid van Gods Woord te benadrukken. Om te wijzen op de grote gevaren van het je begeven in situaties waar aan de waarheid niet geheel recht wordt gedaan. Om je te waarschuwen je niet te besmetten met de dingen die in strijd zijn met de waarheid van Gods Woord. Dat hebben we bedoeld toen we schreven over popmuziek, transcendente meditatie, sensitivity-training en al die andere gevaren waaraan we bloot staan.

Met een bewogen hart

Helaas is er soms bij kerkmensen een strijden voor de waarheid, waarbij de liefde gemist wordt. Dan heeft onze briefschrijver gelijk: zo gaat er niets van uit. En laten we eerlijk zijn: ook aan ons gaat dat gevaar niet voorbij. Strijden voor de waarheid, zonder de eer van God te bedoelen en zonder een bewogen hart voor de ander. Daarom onderzoeke een ieder zijn hart. Is de liefde tot God in ons hart? Dan zal er ook een liefhebben van onze naaste zijn! Als we hard en verhard tegenover de Heere staan, dan volgt daar ook uit dat we hard en harteloos zijn tegenover onze naaste. Nodig is om eigen schuld te zien voor God. Hoe vaak oordelen we immers niet over onze naaste, terwijl de zonde ook in ons hart leeft? Dat kwaad zal de Heere zeker bezoeken. En wie onzer zal bestaan in dat gericht, als zelfs het eigen hart hem aan moet klagen? Daarop is maar één bijbels antwoord:

„Want gelijk door de ongehoorzaamheid van die ene mens velen tot zondaars gesteld zijn geworden, alzo zullen ook door de gehoorzaamheid van Enen velen tot rechtvaardigheid gesteld worden" (Rom. 5 : 19).

Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft!

Alzo lief .... maar waarom?

Daarmee raken we tevens die ene grote vraag: God is liefde, maar waarom ? Onze briefschrijver komt er niet uit. Hij vraagt: „waarom is er dan zo'n rommel op de wereld? " Ja, waarom zijn er die verschrikkelijke ziekten. Waarom de abortussen? Waarom alkohol en drugmisbruik? Waarom zijn er zoveel miljoenen Joden vermoord? Waarom gaat het zo in mijn leven? Hier schiet elke menselijke redenering tekort. Op deze vragen bestaat geen sluitend menselijk antwoord. Daarom wil ik een andere vraag stellen: erken je zonde en schuld in deze wereld? Ligt juist daar niet het antwoord op al onze vragen? God is liefde. In zijn grondeloze barmhartigheid heeft de Heere de mens na de zondeval niet aan zichzelf overgelaten. De Heere had ons rechtvaardig kunnen voorbij gaan. Maar alzo lief heeft God nu de wereld gehad, dat. Hij Zijn enige Zoon gegeven heeft! Er is een weg tot behoud; een weg ter ontkoming. Een weg waarop zelfs een dwaas niet dwalen kan! Daarnaast heeft de Heere zelfs in Zijn algemene genade ons nog iets gelaten van de liefde tot onze naaste.

Hij heeft Zijn Woord en wet nog tot onze bescherming gegeven. De mens die echter steeds meer los van God en Zijn Woord leeft, wordt meer en meer een wolf voor zijn naaste. Zonder liefde en zonder barmhartigheid. De voorbeelden daarvan zien we iedere dag om ons heen. De moderne schrijver Harry Mulisch heeft eens gezegd: „Het feit dat ik mijn buurman niet doodsla wanneer zijn gezicht mij niet aanstaat, is waarschijnlijk nog een restant van het christelijk geloof. Ik zie niet op welke gronden dit te veroordelen is, als ik op een nihilistisch standpunt sta."

Is het juist niet daarom zo'n rommel op de wereld? Ligt daarin niet de diepe ellende van de mens? Zegt de Heere niet van ons: hatelijk zijnde, en elkaar hatende? " (Titus 3 : 3). „Maar", zo vervolgt de apostel Paulus aan Titus, „wanneer de goedertierenheid van God, onzen Zaligmaker, en Zijn liefde tot de mensen verschenen is, heeft Hij ons zalig gemaakt."

Dankzij Gods goedertierenheid en liefde is er een andere, betere weg geopend. Geloof in de Heere Jezus Christus en gij zult zalig worden! In een nieuw, wedergeboren hart kiemt het zaad van de liefde tot God en onze naaste.

Zo Gij liefde hebt onder elkander

Als we door genade in Christus zijn ingeplant, is één van de herkenbare vruchten: de liefde! Liefde tot God, waardoor we ook iets leren verstaan van de liefde Gods, die er is in Christus Jezus. Daaruit volgt ook liefde tot onze naaste.

Onlangs las ik daarover een mooi voorbeeld: „Ergens in ons land staat een kerkje met drie gebrandschilderde ramen. Op het eerste staat het symbool van het geloof: een kruis. Het tweede toont het teken van de hoop: een anker. Op het derde zie je het zinnebeeld van de liefde: het hart. Bij de opening van deze kerk heeft iemand een toespraak over deze drie ramen gehouden. Hij zei dat hij ze erg mooi vond en dat ze in de goede volgorde stonden. Eerst het geloof in Gods genade, waardoor er weer hoop is op behoud. Daarna de liefde, als vrucht van het geloof, waardoor we weer een hart krijgen voor onze naaste.

Maar als u nu 's avonds hier in uw kerkje zit — zo ging die meneer verder — en iemand loopt buiten op straat langs en hij kijkt ook van links naar rechts naar deze ramen, dan ziet hij ze in de omgekeerde volgorde: hij ziet eerst het hart, dan het anker en dan pas het kruis. Het eerste dat voor hen, die buiten de kerk zijn, zichtbaar moet worden is de liefde."

Daar letten ze het eerst op! En dat mag ook. Dat heeft onze briefschrijver en ons allemaal iets te zeggen! En sprak de Heere Jezus niet eenmaal tot Zijn discipelen de bekende woorden: Hieraan zullen zij allen bekennen, dat gij Mijn discipelen zijt, zo gij liefde hebt onder elkander".? (Joh. 13 : 35).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen