DE KINDEREN GEZEGEND

Zo velen volgden U alleen om brood en om verrukt Uw wondren te aanschouwen Zij voelden niet de diepe zielenood en kenden niet het volle vast betrouwen. Zij durfden zonder fondament te bouwen en vreesden niet de woeste watervloed, die 't al verzwelgen zou in hels benauwen. Maar moeders zochten onverganklijk goed: zij brachten kinderen, hun vlees en bloed, en smeekten U gena aan hen te geven; van U te zijn in roor-en tegenspoed, en U te prijzen in hun verder leven.

Uw jongren laakten dit barmhartig streven en vroegen om die kleinen weg te laten. Gij evenwel hebt hen niet weggedreven: Gij zegendet de kindren op de straten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen