TOCH DOORGAAN!

We lezen In Handelingen 18 dat het Paulus niet was meegevallen in Korinthe. 't Begin was wel moedgevend geweest, toen Paulus gastvrij ontvangen was door Priscilla en Aquila, die beiden in de Heere Jezus geloofden, 't Had Paulus moed gegeven om ook onder de andere Joden te gaan werken. Er was een synagoge in Korinthe waar Paulus wekelijks heenging, en waar hij de kans waarnam om het Evangelie aan de Joden te verkondigen. Maar toen liep het al gauw mis. De Joden kregen door dat Paulus in 't voetspoor van Jezus van Nazareth wandelde, en daarom begonnen ze hem te haten. Het was hem geraden voortaan zijn mond te houden in de synagoge, anders zouden er vreemde dingen gebeuren. Teleurgesteld wendde Paulus zich af van zijn volksgenoten en kwam nu terecht bij een Griek, die de Joodse godsdienst aanhing, en die wel genegen was naar Paulus te luisteren. Een moedige daad van deze man om Paulus op te nemen in zijn huis, dat aan de synagoge grensde.

En dan gebeurt het wonder: De overste der synagoge komt tot bekering. Wat een blijdschap voor Paulus! En na hem komen nog vele andere Griekse Korinthiërs tot bekering. Paulus heeft toch wel vrucht op zijn prediking!

Jawel, maar de Joden lieten dat niet ongehinderd toe. Ze bedreigden Paulus' leven. En nu kun je wel wat vrucht op je prediking zien, maar als je dit moet betalen met levensgevaar, dan kan het je toch wel eens aan het wankelen brengen. Dan kan het toch wel eens benauwd worden. En het was erg benauwd in Paulus' hart.

Maar diezelfde nacht stond de Heere bij hem en sprak tot hem: „Wees niet bevreesd, Paulus, maar spreek en zwijg niet, want Ik ben met u." En dat was bemoedigend. Die woorden brachten zo'n troost en vrede in zijn ziel. Wat zou je nog moeten vrezen als de Heere bij je is? Dan kun je gerust weer je mond opendoen en spreken, al leggen ze je het zwijgen op. De Heere was met hem; daar waagde hij het mee de nieuwe dag in te gaan, niet wetend wat die hem brengen zou. Gods genade was hem genoeg.

Zo kan het nog wel eens de ervaring zijn, ook in het werk van zending en evangelisatie. Dan kunnen we ook wel eens denken: 't Is maar beter om onze mond te houden, want je maakt toch zoveel mensen boos. Zulke moedeloze ogenblikken komen altijd in je leven. Maar wat is het dan een wonder als de Heere diezelfde nacht nog dicht bij je is door Zijn Woord en zegt: „Wees niet bevreesd, maar spreek en zwijg niet, want ik ben met U en niemand zal de hand aan U slaan, en Ik heb veel volk in deze stad.'

Denk eens aan een stad als Antwerpen of Leeuwarden, als de Heere nu eens daarvan zou zeggen: „Ik heb veel volk in deze stad, " zou dat niet bemoedigend zijn? Wat een troost is dan Gods uitverkiezing! Dat geeft toch weer moed voor alle werkers in Gods koninkrijk om aan het werk te gaan. Onze krachten worden wel steeds minder en misschien moet het werk zelfs wel zonder ons doorgaan, maar het zal ook doorgaan. Daarvoor staat de Heere zelf in!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen